هنری

واقعیتش این است که ما اصلاً در کشورمان چیزی به عنوان رمان فلسفی نداریم. رمان فلسفی یعنی کتاب به نام «دنیای سوفی» که همه از غرب و شرق آن را خوانده باشند.

حالا تو زمینه هنری می‌گویند دهه 60 یا 70 اوج شکوفایی و بروز استعدادها بود و دیگر نمی‌توان به آن دوران‌ها برگشت، یا در زمینه فرهنگی اگر ترجمه باشد که همه باز هم یاد قدیم می‌کنند که چقدر آثار ترجمه‌‌ای دهه‌های قبل قوی بود و حرفی برای گفتن داشت اما این دوران خیلی جدی نیست.

کی از مهم‌ترین، جذاب‌ترین و پرانرژی‌ترین فضا‌های هنری در ایران را می‌توان خانه هنرمندان ایران دانست که در خیابان ایرانشهر در پارکی به همین نام قرار دارد. مکانی آرام و دنج که در آن رویداد‌های فرهنگی متنوعی رخ داده و هر روزه دوستداران هنر در بسیاری از رشته‌ها می‌توانند به این فضای هنری سر زده و از امکانات آن استفاده کنند.