سردار

شهید همیشه تبسمی بر لب داشت که بر جذابیت او می‌افزود. همه بچه‌ها دوست داشتند اوقات فراغت را چه در جبهه و چه در پشت جبهه با او بگذرانند. چنان بامحبت بود که هرگز از مصاحبت با او خسته نمی‌شدی. در اوقات فراغت در جمع بسیجیان و سربازان با لباسی خاکی و چهره‌ای صمیمی با شوخی و طنز خستگی را از تن بچه‌ها بیرون نمی‌آورد. آنقدر با بچه‌ها صمیمی بود که وقتی در جمع آن‌ها بود و غریبه‌ای از راه می‌رسید هرگز تشخیص نمی‌داد که ایشان فرمانده است یا یک بسیجی ساده.