وضعیت تئاتر

ماجرا از جایی شروع شد که ناگهان کسانی تصمیم گرفتند دلخوشی‌های فرهنگی اندک را هم از ما بگیرند؛ کسانی که پیش‌تر با پول‌هایی که با دستمال هم دستت را کثیف می‌کردند، سینما را به پرتگاه سخافت و جلافت برده بودند. مشکل این است که فقط سلبریتی‌های سینما نیستند، کار به خوانندگان کج‌خوان و اینستاگرمرهای تهی هم رسیده است.

یک بخش از اهداف من و توماج در مسائل روزمره و تاریخ خودمان و پرداختن به نمایش‌های ایرانی است. یعنی تلاش می‌کنیم دغدغه‌ها را در قالب نمایش‌های ایرانی تولید و به مخاطب ارائه دهیم. به هر حال خیلی از همکاران و دوستان این‌گونه فکر نمی‌کنند و بیشتر دغدغه‌شان آثار خارجی است. حتی بخشی از دوستان و همکاران معتقدند که ما نمایشنامه ایرانی نداریم

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان تهران یادآور شد اهالی تئاتر با آثار خود در جشنواره تئاتر استان تهران نشان دادند فهیم‌تر آن هستند که دچار حواشی شوند.

ایرج راد گفت: برای خودم این روز‌ها مهم است که دیگر انگار نقد تئاتر هم مرده باشد، چون در روزگاری نه چندان دور کسانی بودند که در زمینه نقد تئاتر چه برای تماشاگر و چه برای عوامل خود تئاتر، بسیار تاثیرگذار بودند. انتقاد‌ها سازنده و تاثیرگذار بود چنانچه منتقدی می‌توانست بنابر شناختی که تماشاگر نسبت به او و ارادتی که به قلمش داشت، تماشاگران زیادی را جذب کاری کند و از لحاظ تعداد تماشاگر نمایشی از این رو به آن رو کند.

امیری معتقد است؛ تئاتر از حقیقت خود دور شود کم کم رغبت مردم هم به آن کم خواهد شد. تمام جذابیت‌های اصیل نمایشی از جمله بازی تأثیرگذار، متون ارزشمند، توانایی قصه‌گویی خیال انگیز که آن را به عنوان درام می‌‌شناسیم و همچنین سایر شاخصه‌هایی که فرصت صحبت درباره‌شان نیست، امروزه از تئاتر گرفته شده است.