نقدپذیری

استاد جامعه‌شناسی بیان کرد: گفت‌وگو را می‌توان از هرجا شروع کرد تا جای پایی شود که اعتماد از دست رفته ترمیم شود. دین وقتی ابزار قدرت می‌شود خاصیت معنوی خود را از دست می‌دهد. همانطور که می‌توان سرمایه‌های مادی را تخریب کرد؛ می‌توان سرمایه‌های معنوی یک نسل را هم تخریب کرد.

استاد جامعه‌شناسی معتقد است؛ نقد از اساس یک فضیلت است، قدرت اگر نقد نشود طغیان می‌کند، نقد هزینه تغییرات اجتماعی و اداره جامعه را کاهش می‌دهد زیرا از این طریق به موقع خطاها، مفاسد و نابرابری‌ها بیان می‌شوند.

استاد جامعه‌شناسی دانشگاه تهران با بیان اینکه جامعه دینی نباید به مثابه جامعه دگم و متعصب خود را نشان دهد بلکه باید آماده شنیدن، نقد و پرسشگری و نقدپذیری باشد، گفت: در جامعه‌ای که مطالبه‌گری به فال نیک گرفته و از آن استقبال شود، طبعاً موجبات رشد جامعه فراهم می‌شود.

عضو هیئت علمی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی معتقد است نقد یک امر توصیه‌ای یا اخلاقی نیست بلکه یک امر معرفتی است؛ اما نقدناپذیری به عنوان اشکال معرفت‌شناسی، در نظام آموزشی، گفتمانی و فضاهای عمومی قابل حل است.

سیمین کاظمی با بیان اینکه نظام آموزشی تفکر انتقادی را آموزش نمی‌دهد، گفت: والدین نیز صرفا انتظار حرف‌شنوی و اطاعت دارند و نقد فرزندان را بی‌احترامی تلقی می‌کنند.

مهدی کاموس، از منتقدان ادبی کشورمان معتقد است که در کشورمان با اضمحلال و مرگ جریان نقد روبه‌رو هستیم.

استاد دانشگاه بیان کرد: باید کاری به فرهنگ نداشت و اجازه داد تا رشد و نمو کند و ارتباط خود را با فرهنگ‌های پیرامونش برقرار کند و با فرهنگ‌های دیگر به نقد، داوری و بررسی بپردازد. اکنون درون این مجموعه خرده‌فرهنگ‌هایی مانند فرهنگ‌های بومی، دینی و اجتماعی وجود دارد و به جای اینکه از بالا به آنها حکم و یک فرهنگ را بر آنها مسلط کنیم و فرهنگ‌های دیگر را زیردست قرار دهیم باید اجازه داد که بدون هیچ مداخله‌ای با هم ارتباط برقرار و گفت‌وگو کنند تا پیوندهای جدیدی بین آنها به وجود بیاید.

عبدالکریمی گفت: جامعه حقوقی دارد که نتوانسته با زبانی بیان کند تا به قدرت سیاسی عرضه شود؛ ما نیازمند واسطه‌هایی هستیم تا زبان قدرت سیاسی را برای جامعه و زبان جامعه را برای قدرت سیاسی قابل فهم کند. متأسفانه صدای کسانی که می‌خواهند جامعه دوقطبی باشد بیش از اندازه بلند است.

عماد افروغ معتقد است:‌ هرچند نقد خوب؛ نقد مستدل و روشمند است و نیاز به مصلح بودن ناقد ندارد اما به لحاظ اجتماعی هرچه ناقد دلسوزتر و اصلاح‌گرتر باشد، نفوذ نقد او بیشتر می‌شود و اثر اجتماعی بیشتری دارد، در غیر این صورت تبدیل به نقدی بی‌اثر و ثمر می‌شود.

مدیر گروه دین انجمن انسان‌شناسی ایران گفت: یک نقد حقیقی واقعا انتقادی به معنای درست کلمه و یک امر انتقادی که برای جامعه و فرهنگ و سیستم و مردم و زیست جمعی در حال و آینده‌های دور و نزدیک مثمرثمر باشد، چنانچه دارای این اوصاف اجتماعی فرهنگی و معرفتی عقیدتی باشد قطعاً هم گفتنی و هم شنیدنی و هم به کار بستنی و مؤثر و کارآ و سازنده است.