نهاد روحانیت

روحانیت برای ایفای رسالت تبلیغی خود به داشتن ارتباطات مردمی مسئولانه و متعهدانه قویاً محتاج است و باید تا حد امکان در تمهید مقدمات و رفع موانع آن بکوشد.

 ورود گسترده روحانیت به میدان سیاست پس از انقلاب، اگرچه در ابتدا ممکن بود به‌عنوان رهبران انقلاب و حکومت دینی، سرمایه نمادین آن‌ها را افزایش دهد، اما به‌مرورزمان، عملکردها، ناکارآمدی‌ها و چالش‌های سیاسی و اقتصادی، مستقیماً به سرمایه نمادین روحانیت آسیب زده است.

مصلحت‌سنجی بنیان انقلابی‌گری بوده و تمایز کنش انقلابی با یک کنش آنارشیستی تمسک به همین مصلحت است. بنابراین با این نگاه می‌توان گفت که مذاکره و مقاومت هر دو به‌مثابه تکنیک‌هایی هستند که برای تحقق هدفی متعالی به کار گرفته شده و هیچ یک موضوعیت ندارند، بلکه آن عقلانیت دینی مستتر در صحنه، تعیین‌کننده انتخاب یکی از این راه‌ها برای تحقق اهداف است.

حجت‌الاسلام محمد حاج‌ابوالقاسم ضمن اشاره به مهمترین چالش‌های پیش روی حوزه علمیه، بیان کرد: مهمترین چالش حوزه‌های علمیه در یک کلمه کاربردی کردن معارف دینی است و اگر این اتفاق رخ ندهد، بین حوزه‌ها و توده مردم فاصله خواهد افتاد.

باید مردم حساسیت بیشتری نسبت به دین پیدا کنند. درعین‌حال نباید از این نکته غافل شد که ذائقه دینی‌شان هم تغییر کرده است. این همان دین مردم‌پسند، فقه مردم‌پسند، دین‌گرایی مردم‌پسند و روحانیت خواهی مردم‌پسند است. باید این سلایق تازه را به خوبی مدیریت کرد تا هم حقیقت دین آسیب نبیند و هم دین‌داری مردم حفظ، تأمین و تضمین شود.

بر این باورم که نهاد دین به شدت منعطف است. او توانسته در طی این هزار و اندی سال خودش را بکشاند و همراه جامعه بیاورد، هرچند ممکن است که تحولات مهمی پیرامون دین اتفاق بیفتد، اما به هرحال از این جریان بیرون می‌آید و همین آمدن امیدوارکننده است. نهاد دین سرانجام جوانه می‌زند و به اصل خودش بازمی‌گردد. من هم مثل شما در برخی مواجهات اجتماعی شاهد ناراحتی و... هستم، اما در نهایت هنوز نهاد روحانیت برای مردم مرجع به حساب می‌آید.