فاشیسم

جنگ ترامپ علیه ایران، بخشی از یک تغییر اقتدارگرایانه گسترده در حیات سیاسی آمریکا است؛ تغییری که در آن نظامی‌گری، ملی‌گرایی دینی و سیاست نمایش به هم پیوند می‌خورند تا آنچه که می‌توان آن را لحظه‌ای جدید از اقتدارگرایی نامید، شکل دهند.

فروپاشی نهاد‌های عمومی، سرکوب حافظة تاریخی، از میان برداشتن حمایت‌های حقوقی، حمله به آموزش عالی، ربایش دانشجویان و اهریمن‌سازی از مخالفت‌ها، همه‌وهمه نشان از ظهور شکلی نوین از تروریسم دولتی دارد.

ترامپ با سوءاستفاده از اتهامات ساختگی همچون یهودستیزی، تهدید کرده است که بودجه ۶۰ دانشگاه را قطع خواهد کرد؛ اقدامی که هدفش وادارکردن دانشگاه‌ها به تسلیم در برابر اراده اوست.

بعد از نسل‌کشی مردم فلسطین توسط اسرائیل مردم جهان به این درک رسیده‌اند که سرمایه‌داری و استعمار، سیستم‌های قدرتی هستند که زندگی روزمره ما را کنترل می‌کنند.

روزنامه‌نگاران، سیاستمداران، دانشگاهیان و تحلیلگران غربی آشکارا ذهنیت نژادپرستانه و استعماری خود را با «غیرانسانی کردن» سیستماتیک قربانیان فلسطینی و تمجید از خشونت علیه غیرنظامیان بی‌گناه در غزه ابراز کرده‌اند.

از آنجایی که سفیدبرتر پنداری به‌طور فزاینده‌ای از طریق سرکوب رأی‌دهندگان، اجرای محدودیت‌های مرزی، سرکوب و خشونت دولتی تأمین می‌شود، سیاستمداران راست افراطی و متحدان آن‌ها سازوکارهای تربیتی سرکوبگرانه خود را در زمینه نظم و انضباط و اقدامات اقتصادی کنترلی گسترش داده‌اند تا شامل دستگاه‌های فرهنگی مانند پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی و همچنین آموزش دولتی و عالی شود. این تلاش حزب جمهوری‌خواه برای کنترل دانش تاریخی و خاموش کردن آزادی‌های دموکراتیک در خدمت ناسیونالیسم افسارگسیخته سفیدپوست و برتری سفیدپوستان را تقویت می‌کند.

هند پیش از استعمار، بسیار توسعه یافته‌تر بود و شاخص‌های سلامت و رفاه اجتماعی بسیار بهتری داشت با این وجود عملاً هیچ افزایشی در درآمد سرانه بین سال‌های ۱۹۰۰ و ۱۹۴۶ وجود نداشت. از آنجایی که تمام درآمد‌های مردم هند توسط بریتانیا گرفته شده، چنین مسئله‌ای تعجب آور نیست. مردم عادی به دلیل سوء تغذیه و بیماری مانند مگس می‌مردند.

با تشدید جنگ طبقاتی، منطق اساسی سرمایه‌داری نئولیبرال در کسب سود حداکثری به وضوح توحش خود را نشان می‌دهد. سرمایه داری نئولیبرال سود محور به تقویت و تحرک جنبش‌های مردمی منجر شده است که به دنبال فرار از قلع و قمع توسط سرمایه‌داری هستند.

کورش علیانی گفت: امروز می‌بینیم که جامعه دوقطبی شده یا دست‌کم درحال دوقطبی شدن است. هر قطب می‌گوید چندمیلیونی باید از ایران بروند تا ایران درست شود.