فمینیست‌

فمینیست‌های پر سروصدای خودخوانده‌ای که خشمشان هم گزینشی و هم نمایشی است و قطب‌نمای اخلاقی‌شان به طرز عجیبی همیشه با قدرت دولت‌های غربی هم‌سو است، در برابر سوختن غزه سکوت اختیار می‌کنند؛ اما صدای آنها در حمایت از اسرائیل و متحدانش به‌سرعت بالا می‌رود. حتی زمانی که اسرائیل و آمریکا تهدید به نابودی کامل ایران می‌کنند هم آنها ساکت هستند و تلفات غیرنظامی برایشان اهمیتی ندارد.

برای آنکه بتوانیم واقعاً به تحلیل و حل مسائل زنان در ایران بپردازیم، باید فراتر از سطح فردی و حتی مقطعی حرکت کنیم و به ساختار‌های عمیق‌تری نگاه کنیم که این مسائل را به وجود می‌آورند و تداوم می‌بخشند. این ساختار‌ها شامل نهاد‌های دولتی، قوانین، سیاست‌ها و همچنین هنجار‌های فرهنگی و اجتماعی هستند که در طول زمان در ذهنیت جمعی ریشه دوانده‌اند و بر رفتار فردی و اجتماعی تأثیر می‌گذارند.

نظم کنونی از زنان می‌خواهد که هم همسر و مادر ایده‌آلی باشند، هم از اعضای سالمند یا دارای معلولیت و بیمار خانواده مراقبت کنند، هم سر کار با همۀ وجودشان متمرکز باشند، هم مطالبه‌ای از کارفرما برای جلوگیری از وقوع آزار‌های مختلف و برخورداری از حقوق یکسان با مردان در برابر کار مشابه و نیروی رسمی شدن نداشته باشند و هم در فعالیت‌های کارگری حضور نیابند. این چیزی غیر از دزدی است؟!

در نوشتار حاضر که توسط مرکز پاسخگویی به شبهات حوزه علمیه تهیه شده، به شبهه فمينيست‌ها مبنی بر اینکه حجاب موجب به‌وجود آمدن تفاوت‌ها و تبعیض جنسیتی بین مرد و زن می‌شود پاسخ داده شده است.