تتلیتی

من وارد کلاسی شدم و عکس هایدگر، نیچه، مارکس، هیتلر و... را روی دیوار‌ها دیدم. گفتم بچه‌ها این‌ها برای چیست؟ دانش‌آموزی گفت این‌ها همه تحت‌تأثیر هگل هستند؛ قهرمان فکری من! این از آن دست حرف‌هایی است که برای نوجوان فایده‌ای ندارد.

زمانی که یک ساختار فرهنگی به نحو خط‌کشی شده بداند ارزش‌هایش در چه نقاطی نهفته است، اعضایش از عقده مدرن دیده شدن به‌راحتی عبور می‌کنند. در این شرایط حتما رسانه‌های رسمی، اعتبار و مرجعیت نزد مخاطب دارند و می‌دانند باید چه رفتاری را ضریب توجه قرار دهند. در چنین ساختاری اگر هم بنا به سپردن توجه رسانه‌ای به رویکردی فردگرا باشد، فردی به نمایندگی برگزیده می‌شود که از حداقل درک و رفتار برخوردار است و در مواقع بحران، می‌شود از آن عبور کرد، زیرا در بحران‌ها این جامعه است که اصالت دارد، ولی در شرایط امروز ملاحظه می‌شود که دقیقا شرایط عکس آن است.