کارگری

اکنون مسئله شرکتی مانند «لئوناردو» مطرح است که ایتالیا را به سومین تأمین‌کننده تسلیحات برای جنایات جنگی اسرائیل علیه مردم فلسطین، لبنان، سوریه و اکنون دیگر ایران تبدیل کرده است؛ و این در حالی‌ست که بخش بزرگی از مردم ایتالیا اعتقاد دارند که این فلسطینی‌ها هستند که باید مورد حمایت تسلیحاتی و نظامی قرار بگیرند؛ چراکه آنها تحت اشغال نظامی بوده‌اند و این حق آنهاست که علیه اشغال نظامی مبارزه مسلحانه کنند.

ظهور «فردگرایی نئولیبرال» باعث شده افراد تمام ساعت‌های روز را صرف توسعه مهارت‌های فردی و ساخت یک پروفایل اجتماعی پر زرق‌وبرق با تصاویر سفرهای خارجی کنند. داشتن فرزند، مانعی برای چنین فرهنگی است.

 سیاست اجتماعی در ایران همچنان بر الگوی «مرد نان‌آور و زن خانه‌دار» تأکید دارد و علی‌رغم فرصت زنان برای تحصیل در دانشگاه، فرصت اشتغال آنها در مدیریت نظام اداری و حتی در بازار کار دوگانه و مشاغل پاره‌وقت نامشخص و محدود است. این در حالی است که تجربه تاریخی نشان می‌دهد توسعه پایدار و رفاه اجتماعی با حضور فعالانه زنان در عرصه عمومی و اشتغال آنان تحقق می‌یابد. این بن‌بست نیز باید مانند سایر بن‌بست‌های اقتصادی و اجتماعی پایان یابد.

آمریکا برای به موفقیت رسیدن جنگ‌های خود در خارج از کشور، باید کارگران خود را استثمار کند. کارکنان بخش مراقبت‌های خانگی - اعم از کسانی که فاقد مدرک اقامت قانونی بوده یا شهروند عادی هستند - به ازای هر شیفت ۲۴ ساعته، تنها ۱۱ ساعت حقوق دریافت می‌کنند.