طنز اجتماعی

ما یک هوش جمعی داریم که این هوش، به موقع و به جا طنز‌هایی تولید می‌کند که هم تأثیرگذار است و هم کار خودش را درست انجام می‌دهد. بسیاری از جوک‌ها و لطیفه‌هایی را که در فضای مجازی یا از طریق دوستانتان می‌شنوید، اصلاً نمی‌دانید که برای نخستین‌بار چه کسی آن را ساخته و شاید با برخی از آنها چندین دهه است که در حال زندگی‌کردن هستیم. اینها همان هوشمندان گمنامی هستند که آنها را تولید می‌کنند و دنیای مجازی نیز اتفاقاً مجال بیشتری به طرف می‌دهد که به سراغ طنز برود.

اساساً طنز نسبت مستقیمی با مفهوم انتقاد فردی و اجتماعی دارد. جامعه‌ای که در آن طنز وجود نداشته باشد، انتقاد هم وجود ندارد. این موضوع به ماهیت ایهامی طنز بازمی‌گردد. طنزپرداز با استفاده از نماد و زبان دوپهلو می‌تواند به حساس‌ترین مواضع اجتماعی و فردی ورود کند. استفاده از زبان ایهام این امتیاز را برای طنزپرداز دارد که اگر روزی شخصی یا نهادی که مورد نقد واقع شده است، درصدد تنبیه طنزپرداز بر بیاید، طنزپرداز می‌تواند به ایهام متوسل شده و بگوید که منظور او این نبوده که برداشت شده است تا بتواند از تیغ تنبیه رها شود و حرف خود را به جامعه برساند.