اقتصاد سیاسی

شورشگران همیشه لباس سیاه می‌پوشیدند و ماسک داشتند. آن‌ها در شب با اعتماد به نفس حرکت می‌کردند و به‌طور ماهرانه می‌دانستند چگونه موتورسیکلت‌ها را بسوزانند، میله‌های تابلوهای خیابانی را جدا کنند، با قمه و شمشیر کار کنند و از شاتگان و اسلحه استفاده کنند.

یک مَثَل معروفی هست که «از هر جا کالا عبور نکند، سرباز عبور می‌کند». جمهوری اسلامی اگر می‌خواهد که دوباره شاهد پیدایش چیز‌هایی مثل داعش نباشد و اگر می‌خواهد شاهد موفق شدن پروژه‌های ایران‌هراسی آمریکا در بین کشور‌های همسایۀ ما نباشد، باید بتواند بر اساس طرح توسعۀ درون‌زای خود، روابط اقتصادی مستحکمی با کشور‌های پیرامونش برقرار کند.

در واقعیت اقتصادی، تصاحب منابع و کنترل بازارها به‌سادگی ناشی از تبادلات آزاد و داوطلبانه نیستند، بلکه شامل استفاده از قدرت دولتی و همچنین روش‌های غیراخلاقی برای تحمیل خواسته‌ها و منافع خود هستند. به قول «وودی گاتری» - خواننده بزرگ فولکلور آمریکایی - «برخی با یک تفنگ از شما دزدی می‌کنند و برخی با یک خودکار.»

شرکت‌های تسلیحاتی و فناوری آمریکا، بدون توجه به کشتار مردم فلسطین در نوار غزه به همکاری خود با اسرائیل ادامه می‌دهند.

«برتری‌طلبی ثروت» حرص و آز را نهادینه کرده و سیستمی را ایجاد کرده است که به نفع اقلیت ثروتمند و به ضرر اکثریت مردم جهان است. در نظام سرمایه‌داری، حرص و طمع و بیشینه‌سازی ثروت و افزایش سود به هر قیمتی حتی اگر منجر به نابودی مردم جهان و کره زمین شود، نهادینه شده است.