در گفتگو با سبط احمدی عنوان شد؛
یک تهیه‌کننده سینما گفت: اگر در پی دستیابی به سینمایی با مخاطب فراوان هستیم مهمترین شرط این است که برای تماشاگران امنیت و آرامش ایجاد کنیم.

به گزارش«سدید»؛ سینما در سه سال اخیر به واسطه اتفاقاتی که جامعه را تحت تاثیر قرار داده وضعیتی خوشایند ندارد. مشکلات عدیده هنر هفتم در شرایطی است که وضعیت سرمایه‌گذاری در هنر هفتم به دلیل نبود برگشت سرمایه مناسب نیست. این موضوع در جهان نیز به دلیل همه‌گیری کرونا اتفاق افتاد، اما به دلیل زیرساخت‌های چندرسانه‌ای آماده نظیر پلتفرم‌های گسترده جهانی تا حدی جبران و اکنون نیز به سوددهی بیش از قبل رسیده، اما در کشورمان اینطور نیست. شرایط فعلی باعث شده تا سینما‌ها خالی از تماشاگر شده و هنر هفتم به سوی ورشکستگی برود.

در این بخش از این سلسله پای صحبت‌های علیرضا سبط‌احمدی؛ تهیه‌کننده سینما و تلویزیون نشسته‌ایم.

 سینما وضعیت خوبی ندارد و اکثر فیلم‌ها با مخاطب بسیار اندک به نمایش درمی‌آیند. در چنین وضعیتی نمی‌شود به آینده سینما خوش‌بین بود؟
سینما رسانه‌ای سرگرم‌کننده است که مردم از آن برای گذران اوقات فراغت بهره می‌برند، اما وقتی مردم به لحاظ روحی شادابی لازم را نداشته باشند دیگر سینما رفتن برایشان ضرورتی پیدا نمی‌کند. در زمان حال چنین وضعیتی در جامعه رقم خورده است. وضعیت به وجود آمده تنها به سینما ضربه نخواهد زد، چون هنر هفتم باعث شورونشاط در جامعه خواهد شد برای همین یک سینمای کم‌رمق به‌کل فرهنگ جامعه ضربه خواهد زد. اولین قدم برای بازگشت مردم به سینما این است که جامعه آرامش خود را بازیابد اگر این اتفاق رخ دهد مطمئن باشد به‌مرور مردم به سینما‌ها بازخواهند گشت.

 اشاره کردید که غیر از سینما دیگر حوزه‌های فرهنگ نیز آسیب دیده‌اند. تئاتر و موسیقی در این ایام چه وضعیتی دارند؟
وضعیت حاد موجود، برای تئاتر یا موسیقی آسیبی چندین برابر داشته است، چون مردم به‌صورت اندک هم که شده به سینما می‌روند، اما تئاتر و موسیقی همان مخاطب محدود را هم ندارد. در این میان عده‌ای معتقدند وقتی در این عرصه به ضرردهی رسیده‌ام برای پرهیز از آسیب‌های بیشتر و پایین آوردن هزینه‌های مصرفی، سالن‌ها به‌طور موقت تعطیل شود تا هزینه‌هایی اداره این اماکن کاهش یابد! این راهکار منطقی نیست، چون عرصه فرهنگ هم عوامل خود را دارد و بسیاری در این حوزه امرار معاش می‌کنند. در چنین فضایی تعطیلی سینما یا تئاتر در حقیقت پاک کردن صورت‌مسئله است که صدمات ملی و روانی فراوانی خواهد داشت.

سینما در ایام کرونا هم آسیب فراوانی دید. برای دو سال تقریباً سینما‌ها تعطیل بود و به‌تازگی سینما داشت نفسی می‌کشید که مشکلات فعلی پیش آمد. این حواشی آزاردهنده برای فرهنگ و هنر به‌هیچ‌وجه خوب نیست. برای همین دولت باید سیاستی بیندیشد تا در اوضاع نابسامان فعلی مشکلات اهالی سینما امکان گذران زندگی داشته باشند، به‌ویژه افراد کم‌درآمد سینما که بخش اعظم هنر هفتم را در برمی‌گیرد. باکمال تأسف باید بگویم بسیاری از اهالی سینما و تئاتر به دلیل مشکلاتی که برایشان پیش‌آمده مجبور هستند برای گذران زندگی مسافرکشی کنند.

 شاید در شرایط فعلی نحوه چینش فیلم‌های سینمایی بتواند تا حدی سبب رجوع مردم به سالن‌های نمایش باشد. برای مثال نمایش فیلم‌هایی که در آن امید و شادی است قادر است این خواسته را محقق کند؟
از نگاه من این راهکار چندان مفید نیست، چون مردم برای این به سینما نمی‌روند که فیلم‌های دلخواهشان روی پرده نیست بلکه مسئله امنیت و آرامش است که مردم نیاز دارند. برای همین دولت باید تمام همت و تلاش خود را انجام دهد تا مردم به خواسته‌شان برسند. درباره چینش فیلم‌ها دو نکته را متذکر می‌شوم. ابتدا اینکه دست پخش‌کننده برای نمایش فیلم‌های پرمخاطب چندان باز نیست. دوم اینکه، اگر قرار باشد تنها آثار پرمخاطب را روی پرده بفرستیم دیگر تولیدات سینما باید کجا به نمایش درآیند؟

درباره تلویزیون و تولیدات نمایشی رسانه‌ای ملی هم، کاهش مخاطب را شاهد هستیم. درگذشته‌ای نه‌چندان دور برخی از آثار مخاطبان فراوانی داشتند، اما اگر هم‌اکنون بخواهیم آماری از تعداد تماشاگران سریال‌های تلویزیون بگیرم رقم آمار دریافتی بسیار پایین خواهد بود.

 جدا از موضوعات مطرح‌شده، کمک دولت به امر تولید و اکران تا چه حد می‌تواند برای سینمای بی‌رمق فعلی، امیدبخش باشد؟
دورانی بود که وسایل تولید تنها در اختیار بخش دولتی به‌ویژه فارابی بود، اما امروز وسایل موجود اکثراً در اختیار بخش خصوصی است. برای همین دولت به‌صورت مستقیم نمی‌تواند کمک مالی کند، اما قادر است با معافیت‌های مالیانی یا مادی و دادن برخی سوبسید‌ها به بخش خصوص در امر تولید کمک کند. همچنین در بحث اکران نیز، سینماداران نیازمند پشتیبانی دولتی هستند، اما بازهم متذکر می‌شوم این راهکار‌ها مقطعی است و درمان بلندمدت نیست.

در این رابطه خودم را مثال می‌زنم که قرار بود به‌زودی فیلم جدیدم را کلید بزنم، اما وقتی شرایط را نامساعد می‌بینیم به چه امیدی کار را کلید زنم، چون با هزینه‌های میلیاردی که ساخت یک اثر سینمایی دارد دیگر ریسک کردن معنایی ندارد. بگذارید مطلبی را بیان کنم. هرساله در پاییز بالاترین میزان تولید را در سینما شاهدیم. این یک قانون بود، اما در زمان حال ۱۰ فیلم هم در حال ساخت است که بتوان از آن نام برد؟ این پایین آمدن ساخت باعث شده عوامل سینما برای گذران زندگی با مشکلات عدیده مواجه باشند.

در پایان این گفتگو اگر نکته‌ای مانده بیان کنید.
وضعیت سینما به‌هیچ‌وجه مطلوب نیست برای همین حواسمان به خانواده سینما باشد. این دوران درنهایت خواهد گذشت و مخاطب دوباره به سالن‌ها خواهد رفت به شرط آنکه اکثر اهالی سینما آسیب جبران‌ناپذیر ندیده باشند.

انتهای پیام/

منبع:ایکنا

ارسال نظر
captcha

ماجرای شکست «کربلای ۴» و پیروزی «کربلای ۵» به روایت وزیر سپاه

مسلمانان دو قرن قبل از کُلُمب آمریکا را کشف کردند،

شاعری که ۶۰ سال شاعری کرد

«لوپتو»؛ آموزنده و جذاب برای کودک و نوجوان

ایرانی‌هایی که به هند سفر کردند و دیگر بازنگشتند

اگر مردم حس کنند رسانه آنها را کنترل می کند به آن توجه نمی کنند

خواجه نظام‌الملک ریشه خروج‌های سیاسی را خروج دینی می‌داند

«پژوهش سینمایی» یک نیاز و یک راهبرد

خرده فروغ‌هایی که باید نوشته می‌شد

یک چالش کم‌جان میان منطق و احساس

دانشمند شهیدی که از پای دماوند پرواز کرد

خاطرات جنگی زیادی از نیروی دریایی ناگفته مانده‌اند

شور فوتبال؛ شوق زندگی

مواجهه‌ فیلسوفان ایرانی با هنر و زیبایی‌شناسی

هیاهوی پنهان

عزیز جهان، روایت پزشکی که طبابت را به جای تجارت انتخاب کرد

نویسندگی در ایران شغل نیست

تلاقی سینما و فوتبال؛ از فرشاد پیوس تا ناصر حجازی

دوسالانه نگارگری می‌تواند مجالی برای دیده شدن هنرمندان جوان باشد

اهالی تئاتر دچار حواشی نمی‌شوند

پرونده ها