هواداری

نظریه کنترل ورزشگاه و تخلیه هیجانی از دل رویکرد‌های سرد برخاسته است. این نظریه می‌گوید اجازه بدهیم انرژی‌شان را خالی کنند. همین تفکر ۳۰، ۴۰ سال است باعث شده ما به رفاه هوادار در ورزشگاه‌ها فکر نکنیم و این صف طولانی دستشویی در ورزشگاه‌ها ناشی از همین تفکر است که آقا چه کار دارید؟ این افراد آمده‌اند که انرژی شان را تخلیه کنند.

ما باید ‌بر اساس فرهنگ و نظام سیاسی و حقوقی و اثراتی که گروه سلبریتی روی جامعه دارند، تصمیم بگیریم. برخی معتقدند در حوزه سلبریتی اصلاً نباید قانون‌گذاری شود. برخی می‌گویند شما اشتباه می‌کنید و اینها هم مثل بقیه شهروندند و باید بگذاریم هرکاری می‌خواهند بکنند. بعد می‌بینیم ماجرای کوروش کمپانی رخ می‌دهد و مردم ضرر می‌کنند. حالا چه کسی باید جلوی اینها را بگیرد و ورود کرده و نظارت کند؟ فکر می‌کنم باید متناسب با شرایط فرهنگی، اقتصادی و به خصوص حقوقی و اسلامی کارکردن روی این موضوع را شروع کنیم.

در عصر شبکه‌های اجتماعی، ما شاهد شکل‌گیری جمهوری‌هایی هستیم که مبنای آن تجربه‌های مشترک است. تجربه‌های مشترک عامل جمع‌شدن و شکل‌گیری حلقه‌های مشترک می‌شود. به باور من، دیگر مانند گذشته امکان شکل‌گیری مارپیچ سکوت نیست.