قطر

دوران توهم «صلح اقتصادی» به پایان رسیده و منطقه وارد عصر مواجهه با واقعیت‌های سخت امنیتی شده است. آینده شهرهای درخشان حاشیه خلیج فارس دیگر نه در دست معماران و مدیران اقتصادی، که در دست ژنرال‌ها و استراتژیست‌های نظامی است و سرنوشت «نمایشگاه» در مه غلیظی از عدم قطعیت فرو رفته است.

صنعت پرسود فوتبال در قاره سبز، به واسطه مختصات جغرافیایی و فرهنگی خاص این منطقه، ممکن است برای کشوری در غرب آسیا دست‌یافتنی نباشد. همچنین توسعه دانشگاه‌محور ورزش در آمریکا که سابقه‌ای صدساله دارد، شاید در کوتاه‌مدت با وضعیت ایران قابل‌مقایسه نباشد؛ اما توسعه ورزش کشوری در آسیای غربی که از لحاظ امکانات و ظرفیت‌ها، بسیار پایین‌تر از ایران است، چیزی نیست که بتوانیم از کنار آن به‌سادگی عبور کنیم. اینکه چرا قطر در عرصه ورزش حرفه‌ای، این حجم از سرمایه‌گذاری را انجام داده و مدل توسعه‌ای که در پیش گرفته، نشان‌دهنده نیازها و ظرفیت‌هایی است که درک و شناخت آن، باتوجه‌به جایگاه ایران در منطقه، به‌عنوان یک کشور قدرتمند و با ظرفیت عظیم انسانی، بسیار حائز اهمیت است. چیزی که مسئولین ورزش کشورمان تاکنون وقعی به آن ننهاده‌اند.