هند

آنچه امروزه ما در آمریکای لاتین مشاهده می‌کنیم، محصول یک فرآیند پیچیده از «بازتعریف هویت» است. استعمار در این مناطق، نه به‌عنوان یک پرانتز تاریخی که باید بسته شود، بلکه به‌عنوان «نقطه صفر پیدایش» پذیرفته شده است. این امر نشان می‌دهد که موفق‌ترین فرم استعمار، مدلی است که در آن استعمارگر نه‌تنها خاک، بلکه «هویت» و «تعریفِ خود» در ذهن مستعمره را تسخیر و بازنویسی می‌کند.

هند پیش از استعمار، بسیار توسعه یافته‌تر بود و شاخص‌های سلامت و رفاه اجتماعی بسیار بهتری داشت با این وجود عملاً هیچ افزایشی در درآمد سرانه بین سال‌های ۱۹۰۰ و ۱۹۴۶ وجود نداشت. از آنجایی که تمام درآمد‌های مردم هند توسط بریتانیا گرفته شده، چنین مسئله‌ای تعجب آور نیست. مردم عادی به دلیل سوء تغذیه و بیماری مانند مگس می‌مردند.

فرهنگ هند از جمله قدیمی‌ترین فرهنگ‌ها در بین تمام فرهنگ‌های جهان است. علی‌رغم مواجهه با فراز و نشیب‌های فراوان، فرهنگ هند همچنان با شکوهی خاص در حال درخشیدن است. فرهنگ، روح ملت است. بر اساس فرهنگ می‌توان شکوفایی گذشته و حال آن را تجربه کرد.

مهاجرت از قرن شانزدهم تا اوایل قرن هجدهم یعنی در طول دوره صفویه بدون وقفه ادامه یافت. به عنوان مثال، خانواده خاصی شناخته شده که اجدادشان در قرن شانزدهم از ایران آمده و فرزندانشان نقش سیاسی مهم خود را در قرن هجدهم حفظ کرده‌اند. مهاجرت از قرن شانزدهم تا اوایل قرن هجدهم یعنی در طول دوره صفویه بدون وقفه ادامه یافت. به عنوان مثال، خانواده خاصی شناخته شده که اجدادشان در قرن شانزدهم از ایران آمده و فرزندانشان نقش سیاسی مهم خود را در قرن هجدهم حفظ کرده‌اند.

در جشنواره ایندین فست آمریکا (آبان ۱۳۹۸)، جایزه بهترین فیلم تکنیکی و هنری از منظر داوران به «نرگس مست» تعلق گرفت. در اختتامیه چهارمین دوره جشنواره لیفت ایندیا فیلموتساو (دی ماه ۱۳۹۹) که در شهر لوناولای هندوستان برگزار شد نیز «نرگس مست» توانست دو جایزه مهم را از آن خود کند. یکی جایزه بهترین موسیقی فیلم بلند با آهنگسازی مجید درخشانی و دیگری جایزه ویژه هیأت داوران که به کارگردان فیلم یعنی جلال الدین دری اهدا شد.

فرهنگ هندی تنوع واقعیت را می‌پذیرد و کثرت دیدگاه‌ها، رفتارها، آداب و رسوم و نهاد‌ها را جذب می‌کند. چنین فرهنگی سعی ندارد تنوع را به نفع یکنواختی سرکوب کند. شعار فرهنگ هند هم وحدت در تنوع و هم تنوع در وحدت است. چنین ویژگی‌ای در فرهنگ ایرانی-اسلامی نیز وجود دارد. در دین اسلام نیز از آیات و روایات بسیاری استفاده می‏ شود که دین و شریعت که مجموعه آموزه‏ های خدا و پیامبر اسلام است نیز براساس مدارا و تساهل مثبت بنا شده است. اسلام اصول صلح و مسالمت را پی‏ ریزی نموده و از این طریق راه را برای زندگی مسالمت‌آمیز هموار ساخته است.

یکی از دلایل علاقه‌مندی مخاطبان ایرانی و حتی هندی به ژانر‌های درام و ملودرام خانوادگی، این است که سنخیت‌های فرهنگ شرقی موجب می‌شود. مخاطبان دو کشور، این موقعیت‌های درام یا تراژیک و همچنین شخصیت‌ها و قهرمان‌ها را بهتر درک کرده و با آن‌ها همذات پنداری کنند. ضمن اینکه ایرانیان به پایان خوش قصه‌ها و فیلم‌ها علاقه خاصی دارند و این عنصر در فیلم‌های هندی پررنگ است.

آریایی‌ها ساکن ایران و هند بوده‌اند. در نتیجه، زمینه‌های مشترک بسیاری در زبان‌ها، ادیان و لباس‌های دو کشور وجود داشته است. رابطه فرهنگی ایران و هند در پیش از اسلام، به بهترین وجه در هنر متجلی است. اگرچه این رابطه دچار فراز و نشیب‌های مختلفی نیز شده است. مردم هند و ایران به‌عنوان دو تمدن باستانی همسایه، همواره در طول اعصار از پیوندهای تاریخی نزدیکی برخوردار بوده‌اند. آن‌ها وطن مشترک، گذشته زبانی و نژادی مشترک داشتند. در طول چندین هزار سال، آن‌ها در زمینه‌های زبان، مذهب، هنر، فرهنگ، غذا و سنت‌های دیگر با یکدیگر تعامل کرده و یکدیگر را غنی کردند.

فیلم‌های هندی با ویژگی‌های خاصی که داشتند و همچنین سرمایه قابل توجهی که از آن‌ها حمایت می‌کرد، توانستند به بسیاری از نقاط جهان از جمله ایران راه پیدا کنند. اشتراکات فرهنگی قابل توجه میان ایران و هند موجب شد تا جهان سینمایی آن‌ها نیز دست کم در بازنمایی و ترسیم محتوایی اثر و درون مایه و مضمون آن به هم نزدیک و شبیه شود و این مسأله امکان همذات پنداری بیشتر مخاطبان ایرانی با فیلم‌های هندی را در نسبت با سینمای هالیوود فراهم کرد.

هر دو این فیلم باران و فاندری، سعی در بازنمایی مسئله حاشیه‌نشینی دارند. سینما بازتولید واقعیت است و نمی‌تواند از زندگی واقعی جدا شود. سینما به عنوان هنر می‌تواند موانع اجتماعی، فرهنگی و زبانی را بشکند. هند از نظر فرهنگ سینمایی غنی و چندین فیلم به زبان منطقه‌ای را در خود جای داده است. سینمای مراتی، یکی از چندین سینمای محلی هند، فضای خاص خود را دارد که جذابیتی در بین تماشاگران ایجاد کرده است. سینما همواره سعی در ارسال پیام‌های اجتماعی در مورد موضوعات مختلف داشته است. با این حال، سینمای خاصی که موضوع حاشیه نشینی را به تصویر می‌کشد همچنان انتقادی است. بر خلاف مضامین پر زرق و برق سینمای بالیوودی، سینمای مراتی صادقانه تلاش می‌کند تا مشکلات حاشیه نشینی را توصیف کند. فیلم سینمای فاندری (۲۰۱۴) تلاش می‌کند تبعیض طبقاتی، دالیت و حاشیه نشینی را بازنمایی کند. باید در نظر گرفت که این تنها سینمای هند نیست، بلکه سینما در سراسر جهان در خدمت مسائل حاشیه‌نشینی است تا سد اجتماعی و اقتصادی را بشکند.

ما فکر می‌کنیم که به‌طورکلی، نابرابری امری طبیعی است و انسان‌ها ازنظر ظرفیت فکری، قوای جسمانی، استعداد، ویژگی روانی، قابلیت هنری، مهارت اجتماعی و... متفاوت و نابرابر هستند. به همین دلیل نتیجه می‌گیریم که ثروت بیشتر افراد سخت‌کوش و کارآمد نسبت به دیگران طبیعی است، اما آیا مسئله به این سادگی است؟

در 6 سال گذشته، حزب حاکم هند با هدف قراردادن کسانی که از قوانین [دیکته‌شده توسط این حزب] پیروی نمی‌کنند، کنترل خود را بر صنعت فیلم تنگ‌‌تر کرده است.

نویسنده کتاب اعتقاد دارد که دموکراسی هندی همانند یک شمشیر دو لبه است و منشا تمام تهدیدات، به ظاهر خارج از محدوده دموکراسی در اصل زاده تمایلات خشونت بار خود دموکراسی هستند.

شیخ زکزاکی رهبر شیعیان نیجریه که به جهت طی دوره درمان و رفع جراحات به‌جامانده از حمله دولت نیجریه به وی روز گذشته ۱۳ آگوست ۲۰۱۹ (۲۲ مردادماه) به هند فرستاده‌شده بود، امروز خبر برگشت به نیجریه از هند به دلیل آنچه ناامنی در بیمارستان گفته‌شده، داده است.