شعر عاشورایی

در ادبیات مرثیه آثار ترکی بسیار برتر از آثار فارسی است. در دوره معاصر شعرای توانمندی همچون آقایان غزوه، برقعی، بابایی و استاد مجاهدی و حبیب‌الله چایچیان داریم. اما در مرثیه ترکی در ادوار گذشته شعرایی همچون قمری دربندی و دخیل مراغه‌ای و در عصر جدید تاج‌الشعرا بسیار برجسته هستند.

در شعر نمی‌توانیم فقط به اشک فکر کنیم. در شعر امروز فقط قافیه و ردیف کنار هم قرار گرفته و از هنر و کشفیات شعری خالی است. به همین دلیل بعضی از مداحان عزیز بخصوص آنها که پیشکسوت هستند از ظرفیت شعر امروز بهره نمی‌گیرند و به قول معروف نقشی در ارتقای شعر آیینی امروز ایفا نمی‌کنند و اصولاً تا جایی که من خبر دارم، شعرایی که فاخر می‌گویند، و سنجیده و با صلابت شعر می سرایند با مداحان چندان ارتباطی ندارند و از آن‌سو مداحان هم شعرای خودشان را دارند که بنا بر سلیقه مداح و جلسه مذکور شعر می‌سرایند. در حالی که شاعر آیینی باید شعرش را بگوید، مداح معرفت‌آموزی کند و آن را به مستمع انتقال بدهد.»

رضا اسماعیلی درباره شعر عاشورایی می‌گوید شعر عاشورایی باید «حسینی» باشد، نه «سینی»! شعری که پرده از چهره تزویر بر می‌دارد و حقیقت را می‌گوید.