صحنه

شهید عباس حسینجانی که در سوم بهمن ماه سال ۶۵ به شهادت رسید، در وصیت‌نامه خود اینگونه می‌نویسد: «برادران من! از شما می‌خواهم که نگذارید سلاح من به زمین بیفتد، زیرا منافقین شاد می‌شوند. اکنون زمان امتحان است در جبهه حق علیه باطل.‌ای ملت ایران! هرگز فریب منافقین و روشنفکران غرب و شرق زده را نخورید و روحانیت مبارز را حامی باشید و راه شهدا را ادامه دهید.»

در طی رفت‌وآمدهایم در سطح شهر و سالن‌های تئاتر، بچه‌های کار را می‌دیدم، با آن‌ها حرف می‌زدم و وقت می‌گذراندم. در همین صحبت‌ها این ایده به ذهنم رسید که درباره این بچه‌ها، اثری روی صحنه ببرم تا بدین شکل از آن‌ها حمایت کرده و به نوعی صدای‌شان باشم. تلاشم در نمایش «هجده سالگی» این بود که صدای این بچه‌ها را به گوش بقیه برسانم. وقتی آقای زارع از تصمیم ما مطلع شدند، از ما حمایت کرده و تهیه‌کنندگی کار را بر عهده گرفتند.

تئاتر، شهرنمایش «یاماها» روایتی است از زنی سرگشته در بیمارستان روانی امین‌آباد. «کهبد تاراج» که خود این نمایشنامه را نوشته و کارگردانی کرده، از بازی «مرجان قمری»، «لبخند بدیعی» و «مازیار سیدی» در نمایش خود استفاده کرده است. یاما‌ها سه منودرام از سه شخصیت است که به نوعی به هم گره خورده‌اند؛