ادبیات‌

نقش ادبیات مقاومت در حفظ و تقویت هویت ملی غیرقابل انکار است. این ادبیات نقش تربیتی و آموزشی مهمی در فرهنگ ما دارد و می‌تواند در تقویت تصویر یک ملت پایدار، صبور و مقاوم در برابر مشکلات مؤثر باشد.

آفرینشگر ادبیات بحران برای کودک و نوجوان باید بتواند در کوتاه‌ترین زمان، با دقت، ظرافت و درکی عمیق از روان مخاطب، آثاری خلق کند که بازتاب‌دهنده تجربه زیسته او باشد؛ تجربه‌ای که در پی بحران اغلب آشفته، بی‌ثبات و گاه بی‌صداست.

متولیان فرهنگ، باید امکاناتی فراهم کنند که بچه‌های ما کتاب ایرانی بیشتر بخوانند. بی‌تردید ما نیاز به ادبیات بومی خودمان داریم ما نیاز به ادبیات بومی خودمان داریم . ادبیات بومی ما و داستان‌های بومی ما شاید از نظر سطح جاذبه و فانتزی، مقداری پایین‌تر از نوشته‌های خارجی باشند. ولی حتی اگر پایین هم باشند، ما باید سیستم انتشار کتاب‌های تألیفی را تقویت کنیم.

همه می‌دانیم غیرایرانیان وقتی به جایی هجوم می‌آوردند، آدمیان، گیاهان و جانوران هم در امان نبودند و سرزمین‌ها را هم می‌سوزاندند. به هر روی یکی از رسته‌های مهم تمدن ایران باستان، مرزبانان بوده‌اند که در کنار دیگر قشر‌های برجسته ایرانی در گزینش شهریار شهریاران ایران نقش داشته‌اند و این اهمیت پاسداری از مرز‌های سرزمینی ایران از دشمن خارجی را نشان می‌داده است.

امروز دیگر زمان آن فرارسیده که ضمن احیای اسطوره‌های قدیمی، برپایه آنها اسطوره‌های مدرن و پسامدرن را نیز خلق کنیم. باید اسطوره‌های قرن بیست‌ویکمی را خلق کنیم و در قالب آنها فخامت آثار ادبی ایران را به جهانیان نشان دهیم.

ادبیات کودکان همواره بازتابی از ارزش‌ها، باورها و نگرش‌های غالب در جامعه است؛ بنابراین به‌طور طبیعی، عناصر تربیتی که در جامعه اهمیت دارند، در ادبیات کودکان نیز نمود پیدا می‌کنند.

اسماعیل امینی گفت: ای کاش متولیان بدانند که توجه به ادبیات و کمک به تقویت و حتی ترویج آن در فراسوی مرز‌های کشورمان قادر است به آنان در راستای دستیابی به اهداف اقتصادی و اجتماعی و حتی سیاسی شان در عرصه بین‌الملل هم کمک کند؛ آن هم در شرایطی که بی‌هیچ اغراقی می‌توان گفت که زبان فرهنگ بسیار مؤثر‌تر از زبان سیاست است، چراکه زبان فرهنگ مرز ندارد.

احمدی شاکری گفت: ادبیات ما در دوره پس از پیروی انقلاب اسلامی ایران با یک شکاف و فاصله‌ای با ادبیات دوره قبل آغاز به کار کرد و شکل گرفت. چیزی که در درجه اول ادبیات ما را پیش برد، تجربیات غنی و عمیق ما در دوره انقلاب اسلامی ایران و پس از پیروزی این انقلاب است. ادبیات راوی زندگی است و هرچه زندگی غنی‌تر و گفتنی‌تر باشد ادبیات هم به تبع آن خواندنی‌تر می‌شود. انقلاب اسلامی ایران نه تنها نسلی را احیا کرد بلکه به واسطه رخداد‌ها و انسان‌ها ادبیات را احیا کرد. ادبیات ما وامدار شخصیت‌هایی است که نقش‌آفرینی کردند.

حسوکی می‌گوید: واقعا حیف است کشوری مانند ایران با پیشینه تاریخی هزاران سال و فرهنگ و رسوم و آدابی که دارد به آن صورتی که باید باشد برای مردم شناخته نشده باشد، حداقل بنده مطئنم که این چیزی که می‌گویم کاملا در کشورهای عربی و از جمله سوریه درست است. شاید در چند سال اخیر تا حدی این شناخت بیشتر شده باشد ولی باز هم نیاز دارد که عمیق‌تر و ژرف‌تر باشد.