اسیب های اجتماعی

«بی‌توجهی ساختاری و فرهنگی به آسیب‌های اجتماعی، تغییر الگوی جنسیتی این آسیب‌ها را به دنبال داشته و به‌سمت «زنانه» شدن درحرکت است.» این هشدار یکی از پژوهشگران و فعالان حوزه زن و خانواده است. موضوعی که بار‌ها مطرح‌شده و اخیرا زنگ خطر آن از سوی معاون رئیس‌جمهور در امور زنان و خانواده هم به صدا درآمده است.

وقتی فرزندان از والدین مستقل می‌شوند؛ زوجین پابه‌سن گذاشته به سندروم آشیانه خالی دچار شده و تصمیم به جدایی می‌گیرند. این مدل طلاق میان زوجینی رواج دارد که پس از ۳۰ یا ۴۰ سال زندگی مشترک به خاطر فرزندان یکدیگر را تحمل می‌کنند و پس از مستقل شدن فرزند دیگر عاملی برای حفظ ثبات زندگی خود ندارند و همین موضوع باعث می‌شود به طلاق فکر کنند به‌ویژه اگر در طول زندگی‌شان با اختلاف و سوءظن نیز مواجه باشند. بررسی‌ها نشان می‌دهد، طی دو دهه گذشته میزان طلاق در زوج‌های بالای ۵۰سال دوبرابر و در افراد بالای ۶۵ سال سه برابر شده است.

ترند شدن مساله زنان و حتی به‌کارگیری و اعتماد به آن‌ها اگرچه می‌تواند نکته مثبت و رو به جلویی در عرصه‌های مختلف سیاسی و اجتماعی باشد، اما در درون خود این آسیب را دارد که می‌تواند محل جولان افراد به نفع خود و حتی برگزاری برنامه‌های نمایشی به اسم زنان باشد.