داستان نویسی

اگر وضعیت بد فعلی ادامه پیدا کند، ما دوباره به دوران افول داستان‌نویسی بازخواهیم گشت. دیگر علاقه‌مندی به داستان‌نویسی منحصر به عده‌ی خاصی خواهد شد و هر کس در انزوا و بی‌امید به چاپ و دیده‌شدن خواهد نوشت.

رونق‌بخشی به نویسندگی از دیگر ابعاد جشنواره خاتم بوده است. بسیاری ازافرادی که نو‌قلم بودند، به این عرصه واردشدند واکنون در هیأت‌داوری حضور دارند زیرا رشد پیوسته‌ای دراین مسیرداشته‌اند.درحقیقت،نهضتی درنویسندگی پدید آمد. طی این۱۰سال، به‌دلیل انتخاب موضوعی که هم در میان مسلمانان به‌طور کامل پذیرفته شده، هم در میان غیرمسلمانان به‌ویژه مسیحیان و همین‌طور در عالم غیر‌مسیحیان، به‌عنوان پیامبر جهانیان مورد احترام است، گاهی برخی پیروان ادیان دیگرنیز در این جشنواره شرکت می‌کنند. 

اصولاً ما یک خلأ کلی در زمینه آینده پژوهی ادبی داریم که بعید است بتوان آن را پر کرد. نهادها و مراجع مرتبط دچار روزمرگی هستند و حوصله این کارها را ندارند و اگر هم داشته باشند فاقد نیروی مجرب لازم هستند که قابلیت انجام آن را داشته باشد؛ بنابراین در خصوص آینده انواع داستان از کوچک و کوتاه گرفته تا رمان فقط می‌توانیم به آرای فردی و تجارب و دیدگاه های شخصی بسنده کنیم.

اگر از من دربارۀ مهم‌ترین درون‌مایۀ آثارم بپرسید، باید به انقلاب و حال و هوای آن دوران اشاره کنم. من آثارم را با انقلاب شروع کردم. نیت اصلی من این بود که نوجوانان متوجه شوند ظلم چیست و چطور باید ظلم‌ستیزی کرد. نوجوان یاد بگیرد که در هر شرایطی چطور از حق خود دفاع کند.

ادبیات همواره در تلاش برای بازنمایی زندگی جهان و انسان بوده است. رابطه ادبیات با زندگی یک رابطه دیالکتیکی است؛ چون متأثر از واقعیات اجتماعی است و از آن تأثیر می‌گیرد تا خلق شود. شاید بتوان از داستان به‌عنوان یک مداخله اجتماعی نام برد؛ زیرا طرحی نو برای سامان جامعه در می‌اندازد و از این طریق در مسیر حرکت انسان دست می‌برد.