در گفتگو با سید ضیا هاشمی مطرح شد؛
رئیس جامعه صنفی تهیه‌کنندگان سینمای ایران گفت: در شرایط فعلی که سینما به هیچ وجه وضعیت خوبی ندارد سینماداران در کنار باید بخشی از پروژه حمایتی از سینما را بر عهده گیرند.

به گزارش «سدید»؛ سینما در سه سال اخیر به واسطه اتفاقاتی که جامعه را تحت تاثیر قرار داده وضعیتی خوشایند ندارد. مشکلات عدیده هنر هفتم در شرایطی است که وضعیت سرمایه‌گذاری در هنر هفتم به دلیل نبود برگشت سرمایه مناسب نیست. این موضوع در جهان نیز به دلیل همه‌گیری کرونا اتفاق افتاد، اما به دلیل زیرساخت‌های چندرسانه‌ای آماده نظیر پلتفرم‌های گسترده جهانی تا حدی جبران و اکنون نیز به سوددهی بیش از قبل رسیده، اما در کشورمان اینطور نیست. شرایط فعلی باعث شده تا سینما‌ها خالی از تماشاگر شده و هنر هفتم به سوی ورشکستگی برود.

در این بخش از این سلسله گفتگو، پای صحبت‌های سید ضیا هاشمی؛ رئیس جامعه صنفی تهیه‌کنندگان سینمای ایران و عضور شورای پروانه ساخت سینمایی نشسته‌ایم.

سینما به عنوان یک وسیله سرگرمی که برای جامعه فرهنگ‌سازی نیز انجام می‌دهد باید همیشه رونق داشته باشد تا جدا از فرهنگ‌سازی امید را در جامعه زنده کند، اما این هنر صنعت در کشور ما به یک مرکز آسیب‌پذیر تبدیل شده که با اپیدمی‌ها یا مسائل اجتماعی دچار آسیب می‌شود چه کاری می‌توان انجام داد که این مشکل به حداقل‌ترین شکل ممکن برسد؟
مهمترین کاری که دولت در شرایط بحرانی سینما می‌تواند انجام دهد حمایت از تماشاگران است. راهکار دیگر در زمان مدیرت آقای انتظامی رئیس سازمان سینمایی رخ داد. وی دستور دادند هر فیلمی که بتواند بالای ۵ میلیارد فروش داشته باشد دو و نیم میلیارد از طرف سازمان سینمایی دریافت کند. این اتفاق در آن دوران نتیجه داد و سینما در دوران کرونای شدید توانست روی پای خود بایستد.

در زمان حال تولید فیلم در سینما زیاد است این برای کشوری که مخاطب دارد اتفاق بسیار خوبی است و نشان از رونق فیلمسازی در کشور دارد، اما وقتی در شرایط فعلی که سینما‌ها آمار بالای ضرردهی دارند این رقم تولید، تنها انباشت فیلم است که فرصت نمایش پیدا نمی‌کند. برای مثال حوزه هنری با بیش از ۱۰۰ سالن نمایش حدودا ماهی ۱۰ میلیارد تومان خسارت می‌دهد! بخش خصوصی نظیر آقای علی سرتیپی که سالن زیاد دارند هم این روز‌ها در حال ضرر دادن هستند و به نوعی از سرمایه در حال خرج کردن هستند. در چنین شرایطی دولت حتماً باید از سینما حمایت داشته باشد.

اینکه دولت از سینمایی که در حال ضرر دادن است حمایت کند امری روشن است، چون اگر وضعیت چنین ادامه پیدا کند سینما‌ها تعطیل خواهند شد، اما در این میان جدا از دولت، سینماداران چه کاری قادرند انجام دهند؟
سینمادارن نیمی از فروش فیلم‌ها را دریافت می‌کنند برای همین در سود و زیان شریک هستند. آن‌ها نیز باید به کمک دولت آمده و سینما را حمایت کنند. این امر اینگونه می‌تواند رخ دهد که ۵ الی ۱۰ درصدد از فروش خود را به صاحبان فیلم اختصاص دهند. این سخن، خواسته‌ای بیجا نیست بلکه یک همیاری جمعی است که در نهایت کل سینمای ایران از آن سود خواهند برد. البته این قبیل اقدامات همگی مسکن‌هایی هستند که به صورت مقطعی و در شرایط بحرانی فعلی جوابگو هستند وگرنه برای بلند مدت همیشه روی چنین راهکار‌هایی نمی‌توان حساب کرد.

 برخی از اهالی سینما معتقدند راهکار دیگر برای رونق سینما نحوه چینش فیلم‌ها انتظار می‌رود عاملی برای تشویق مردم به سینما رفتن باشد. پیرامون این موضوع چه نظری دارید؟
به تنهایی این اقدام نمی‌تواند تاثیرگذار باشد. چون فیلمی که برای آن گیشه بالایی فرض می‌شود در شرایط اینچنینی روی پرده نمی‌رود، چون سرمایه گذار روی بازگشت سرمایه خود حساب می‌کند. پس اگر می‌خواهیم به واسطه فیلم‌های پرفروش به مخاطب انگیزه سینما رفتن بدهیم باید همان سوبسید‌هایی که بیان کردم به این آثار داده شود. یعنی هم دولت به فیلم کمک کند هم سینمادار در این رابطه با صاحب فیلم همکاری داشته باشد. اگر این اتفاق رخ دهد فیلم‌های گیشه راضی به نمایش خواهند شد. همانند اتفاقی که برای فیلم «بخارست» رخ داده و قرار است روی پرده رود.

اینکه در شرایط فعلی فیلم‌ها نباید به شکل گسترده روانه پرده شوند بلکه تمرکز روی دو فیلمی که می‌تواند گیشه را رونق بخشد اقدامی در جهت بالا بردن مخاطبان باشد البته همانگونه که پیشتر گفتم این اقدام موقتی است، اما فعلاً با چنین کار‌هایی می‌شود سینما را زنده نگاه داشت.

اینگونه که از سخنان شما نتیجه گرفتیم تمرکز شما برای نجات سینما روی صاحبان فیلم است. آیا توجه ویژه به این حوزه قادر است زنجیره سینما را مستحکم کند؟
افرادی که برای ساخت فیلم سرمایه‌گذاری می‌کنند پایه‌های اصلی سینما هستند پس طبیعی است اولین بخش حمایتی این دسته باید باشند. این اتفاق اگر رخ ندهد مطمئن باشید هیچی فیلمی در این شرایط روی پرده نخواهد رفت البته در این میان یکسری فیلم‌های دولتی وجود دارند که شاید نگرانی بازگشت سرمایه داشته باشند، اما این قبیل آثار، بخش کوچکی از سینما را در بر می‌گیرد. درضمن برای اینکه سینمای پررونق داشته باشیم باید سینما را به سودهی رسانیم. رسیدن به این خواسته نیز در سایه توجه به سینمای خصوصی محقق می‌شود.

انتهای پیام/

منبع:ایکنا

ارسال نظر
captcha

ماجرای شکست «کربلای ۴» و پیروزی «کربلای ۵» به روایت وزیر سپاه

مسلمانان دو قرن قبل از کُلُمب آمریکا را کشف کردند،

شاعری که ۶۰ سال شاعری کرد

«لوپتو»؛ آموزنده و جذاب برای کودک و نوجوان

ایرانی‌هایی که به هند سفر کردند و دیگر بازنگشتند

اگر مردم حس کنند رسانه آنها را کنترل می کند به آن توجه نمی کنند

خواجه نظام‌الملک ریشه خروج‌های سیاسی را خروج دینی می‌داند

«پژوهش سینمایی» یک نیاز و یک راهبرد

خرده فروغ‌هایی که باید نوشته می‌شد

یک چالش کم‌جان میان منطق و احساس

دانشمند شهیدی که از پای دماوند پرواز کرد

خاطرات جنگی زیادی از نیروی دریایی ناگفته مانده‌اند

شور فوتبال؛ شوق زندگی

مواجهه‌ فیلسوفان ایرانی با هنر و زیبایی‌شناسی

هیاهوی پنهان

عزیز جهان، روایت پزشکی که طبابت را به جای تجارت انتخاب کرد

نویسندگی در ایران شغل نیست

تلاقی سینما و فوتبال؛ از فرشاد پیوس تا ناصر حجازی

دوسالانه نگارگری می‌تواند مجالی برای دیده شدن هنرمندان جوان باشد

اهالی تئاتر دچار حواشی نمی‌شوند

پرونده ها