زوال

اروپای قرن نوزده، آبستن تنش‌های بسیاری بود. پس از مهار طاعون توسط ناپلئون که می‌رفت تا سرتاسر اروپا را ذیل سلطه خود آورد، کنفرانسی میان فاتحین نبرد با وی شکل گرفت. این کنفرانس که بعدها به کنفرانس «وین» و خاستگاه ایده «توازن قوا» شهرت یافت، متشکل از قدرت‌های بزرگ آن روز نظیر انگلستان، روسیه، اتریش و... بود. خوانش رسمی و آکادمیک از این کنفرانس آن است که کشورهای اروپایی، پس از مشاهده بی‌ثمر بودن سی سال جنگ، نهایتاً بر سر مفهوم توازن قوا با یکدیگر به تفاهم رسیدند، اما واقعیت آن است که همه چیز آن‌قدر هم متمدنانه پیش نرفت.

روی‌گردانی از مسیحیت و الحاد در آمریکا با چنان سرعتی در حال پیشروی است که حسب پیش‌بینی‌ها، مسیحیت تا چند دهه آینده دیگر در اکثریت نخواهد بود. اگر بخواهیم این وضعیت را به طور خلاصه و کوتاه صورت‌بندی کنیم، می‌توانیم بگوییم وضعیت امروز غرب، عبارت است از «کار کمتر، سکس بیشتر و عبادت هیچ».

ساختارهایی که به رؤیای آمریکایی جان می‌بخشیدند، به‌تدریج در حال فروپاشی هستند، آجر به آجر و پل به پل، همه چیز دارد از بین می‌رود و این وضعیت، نشان‌دهنده ضعف یک ملت است که زمانی به دستاوردهای خود می‌بالید. هنگامی که این ساختارها از بین بروند، آن رؤیا نیز از میان خواهد رفت.

یک‌سال از حرکت هوشمندانۀ طوفان الاقصی گذشت و رژیم‌صهیونیستی تصور می‌کرد که می‌تواند با اقدامات وحشیانه و غیرانسانی، مسئلۀ فلسطین را برای همیشه تمام کند، اما در باتلاقی گرفتار آمد که امیدی برای نجات ندارد. و امروزه جنایات خود را از غزه به لبنان کشانده است و این نشانۀ حماقت بی‌حد رژیم‌صهیونیستی است.

مخارج هنگفت نظامی، بدهی ملی آمریکا را به بیش از ۳۱ تریلیون دلار رسانده است که تقریباً ۵ تریلیون دلار بیشتر از کل تولید ناخالص داخلی آمریکا است.