دلار

نخستین طراحی اقتصادی آمریکا، تبدیل‌کردن دلار به ارزی جهان رواست. این عمل در قالب کنفرانس «برتون وودز» در سال ۱۹۴۴ صورت گرفت. در این کنفرانس که بیش از هفتصد شخصیت برجسته از اروپا در آن حاضر بودند، آمریکا پیشنهاد قراردادن دلار به‌عنوان ارز رسمی جهانی را مطرح کرد.

با گسترش تحریم‌ها به کشورهای بیشتر، آن‌ها انگیزه خواهند داشت که مانند روسیه پس از سال ۲۰۱۸، وابستگی خود به دلار را در تجارت فرامرزی و ذخایر ارزی کاهش دهند.

سیستم کنونی اقتصاد جهان به ابزاری در دست آمریکا برای اعمال تحریم‌ها، حمایت گری و داوری ناعادلانه تبدیل شده است و مردم جهان از این وضعیت خسته شده‌اند.

لاگارد به‌عنوان رئیس بانک مرکزی اروپا نگرانی‌های صریح خود را در مورد شکنندگی دلار مطرح کرده است؛ ارزی که به گفته او، سلطه بین‌المللی آن دیگر نباید بدیهی تلقی شود. لاگارد می‌گوید جهان به‌زودی می‌تواند وارد عصر جدیدی شود که در آن قانون‌های گذشته احتمالاً دیگر راهنمای خوبی برای نحوه عملکرد اقتصاد نخواهند بود.

مشکل نظریه فریدمن این است که وی، تورم را افزایش یکنواخت قیمت‌ها می‌داند. این از لحاظ نظری درست و مناسب است؛ اما از لحاظ تجربی نادرست است. در دنیای واقعی الگوی رشد تورم به شدت متفاوت است. همزمان با افزایش ۵ درصدی قیمت سیب، قیمت خودرو می‌تواند ۵۰ درصد رشد کند و قیمت پوشاک ممکن است ۲۰درصد کاهش یابد. برای درک تورم آنگونه که در واقع وجود دارد؛ ما نباید به کتاب‌های درسی اقتصاد نگاه کنیم؛ بلکه باید به داده‌های دنیای واقعی نگاه کنیم.

اما اکنون با توجه به دلالی برخی از افراد، ویزای عراق هم پولی شده است و به گفته یکی از مدیران حج و زیارت، ممکن است چنین اقداماتی در روابط دو کشور اختلال ایجاد کرده و موجب بروز مشکل در اعزام زائران پس از موافقت ستاد کرونا هم شود. حتی برخی از مشتاقان زیارت امام حسین (ع) نگران هستند پس از مدتی عراق هم مجدد ویزا را پولی کند و به این ترتیب هزینه‌های سفر هم افزایش یابد.