هژمونی

روابط اقتصادی و تجاری خشک خواهند شد؛ قدرت نظامی پرهزینه قادر به حفظ خود نخواهد بود؛ غرب تبدیل به یک ویرانه پرهیاهو و متروک خواهد شد (یا شاید همین حالا هم شده است). تنها سؤال این است که آیا دست‌نشانده‌های دسته اول و دسته دوم و دست‌نشانده‌های خرد به دنبال ارباب خود به درون این فروپاشی خواهند رفت؟

مردم در بسیاری از کشورهای درحال‌توسعه، به‌مراتب بیشتر از دوره‌های قبل از نظر سیاسی بسیج شده و از نظر فناوری توانمند شده‌اند و این باعث می‌شود که خواسته‌های آن‌ها را نتوان به‌سادگی نادیده گرفت.

آمریکا در قرن ۲۱، مسیر زوال را طی می‌کند و ۲ روند هم‌زمان و جهانی شامل سرعت بالای پیشرفت تکنولوژی و همچنین پیچیدگی امور بین‌المللی، باعث می‌شود که این کشور نتواند این زوال را متوقف کند.

حرکت یمن در صفحه شطرنج جهانی، وضعیت ژئوپلیتیکی جهان را به هم ریخته و چیزی فراتر از اثر مستقیم بر کشتیرانی جهانی، زنجیره‌های تأمین و جنگ کریدورهای اقتصادی را به دنبال داشته است. اقدام یمن در بستن تنگه باب المندب بر روی کشتی‌های دولت‌های حامی اسرائیل به تحقیر هژمونی قدرت آمریکا منجر شده است.

دولت نقش تعیین کننده‌ای در ایجاد شرایط لازم، برای چنین سیستم اقتصادی ایفا کرده است. اغلب در زندگی خود تعاملات ما با قدرت سرمایه است که با قدرت دولت روبرو می‌شویم. ما شاهد تثبیت روزافزون قدرت شرکت‌ها بوده‌ایم و شرکت‌های کمتری سهم بیشتری از بازار را در اختیار دارند.

فرسایش سطح آموزشی آمریکا درنهایت جایگاه جهانی این کشور را تضعیف خواهد کرد و آمریکا وزن اقتصادی، سیاسی و نظامی کمتری برای دفاع از منافع خود و حفظ معماری اقتصادی و امنیتی کنونی خواهد داشت.