یهود ستیزی

بررسی جامع این حوادث جهانی نشان می‌دهد موج حملات علیه کنیسه‌ها و نهاد‌های یهودی، محصول واکنش‌های سیاسی نسبت به رژیم اسرائیل و جنگ غزه است. از یک سو به نظر می‌رسد گروه‌های راست افراطی از فضا بهره می‌برند تا یهودستیزی دیرینه را ترویج کنند و از سوی دیگر، برخی جریان‌های صهیونیستی تلاش می‌کنند با برجسته‌سازی خطر تهدید علیه جوامع یهودی، فشار بر غزه و فلسطینی‌ها را افزایش دهند.

در ۲۹ ژانویه، ترامپ دستوری اجرایی با عنوان «اقدامات جدید برای مقابله با یهودستیزی» را به امضا رساند و در پی دستگیری محمود خلیل - فارغ‌التحصیل دانشگاه کلمبیا - نزدیک به ۳۰۰ دانشجو و فارغ‌التحصیل جدید ویزا‌های خود را از دست داده‌اند.

شوک حمله ۷ اکتبر و اتهام یهودی‌ستیزی به این ترتیب به سلاحی تبدیل شده‌اند تا دانشگاه‌ها بیشتر حاشیه‌نشین شوند و گفتمان علمی را زمانی که با جهت‌گیری‌های رهبری فرانسه تناقض دارد، بی‌اعتبار کنند. گیسر می‌گوید: «دولت دیگر از دانشگاهیان نمی‌خواهد که از یک دیدگاه انتقادی و بی‌طرفانه به مسائل نگاه کنند. بلکه دولت تمایل دارد که علم و تحقیقات به‌گونه‌ای باشد که از دیدگاه‌ها و جهت‌گیری‌های سیاسی آنها حمایت کند و آن‌ها را مشروعیت ببخشد. به‌عبارت‌دیگر، دولت به دنبال علمی است که هم‌راستا با سیاست‌های خود باشد و به جای نقد و بررسی آزادانه، تنها تأییدکننده این سیاست‌ها باشد».

نتانیاهو از بایدن خواسته است که اعتراضات دانشجویان حامی فلسطین را سرکوب کند. این درخواست فراخوانی برای تبدیل دانشگاه‌های آمریکا به بازوهای یک دولت پلیسی است.

دوری جستن «استارمر» و «بایدن» از مسلمانان به دلیل نیاز اساسی به حمایت از اسرائیل، نشان می‌دهد که غرب، اهمیتی به مسلمانان نمی‌دهد و هیچ چیز از دوران استعمار تغییر نکرده است.

مهم نیست که چه کاری انجام می‌دهید و در تظاهرات علیه یهودستیزی چه نشانه‌های نژادپرستانه‌ای حمل می‌کنید یا خواستار جنگ بیشتر، بمباران بیشتر و نابودی نه تنها حماس، بلکه پاک‌سازی قومی فلسطینیان می‌شوید؛ همان‌طور که در تابلویی که توسط یک حامی نقابدار اسرائیل حمل می‌شد، نوشته شده بود: «از رودخانه تا دریا، اسرائیل تنها چیزی است که خواهید دید.»