سید مهدی ناظمی‌

این ایران است که از مقاومت محافظت می‌کند و اگر ایران از مقاومت دست بکشد، مقاومت در عرض چند روز فرو می‌پاشد و اگر چنین شود، جهان به یک جهان یکپارچه سیاه و تحت سلطه نظام سرمایه‌داری تبدیل می‌شود.

ایران هرچند در بازی قدرت جهانی افتاده و مقدراتی برای او پیش آمده است که خواه در آنها مقصر بوده باشد یا نباشد، اکنون گریزی از آنها ندارد، ولی به هر حال مسئله او نه سلاح هسته‌ای است و نه چیزهای مشابه. ایران خواه ناخواه در مناسبات مقاومت در برابر سلطه قرار گرفته است. اما این سلطه با صور پیشین خود تفاوت‌های جدی دارد. سلطه جدید، سلطه برای بازتعریف یک فرهنگ و یک اجتماع ذیل فرهنگ دیگر نیست، سلطه جدید بازتعریف انسان و خلع انسان از کلیه مناسبات تاریخی خود است. انسان به لاانسان مبدل می‌گردد و خودش ابزار دست نابودی خودش قرار می‌گیرد.

هر کدام از نهادهای موجود در عرصه مد، مجموعه‌ای از پازل هستند که مشخص نیست هر کدام در این پازل چه‌کار می‌کنند و چه نقشی را ایفا می‌کنند. تا جنگ را نفهمیم، سیاست را نمی‌فهمیم. چون جنگ الگوی کاملی از سیاست است و به‌هرحال ملموس است. ما در حال حاضر، سلسله‌ای از مسئولیت نا‌پذیری داریم که این خیلی تحفه است و در تاریخ بشر نبوده است!