امام حسن

زمان امام حسن (ع) و در اوایل صلح ایشان، حتی مردم شیعۀ کوفه هم متوجه نمی‌شدند که اینها انسان‌هایی هستند که هیچ باوری به مسائل اسلامی ندارند. فکر می‌کردند معاویه و یزید مسلمانانی هستند که ضعیف‌الایمانند. می‌گفتند چه کار کنیم؟ خیلی زیاد با اینها جنگیدیم و موفق نشدیم. حالا حکومت دستشان باشد.

روایت ما از عاشورا شبیه روایت زیدیه است که می‌گوید درسی که ما از حادثه امام حسین (ع) می‌گیریم، درس قیام است. زیدیه می‌گوید «مگر از این سخت‌تر بوده است که حجت خدا شهید شده و خانواده ایشان اسیر شوند؟ پس ما از امام حسین درس قیام در هر شرایط را گرفته‌ایم.» درحالی‌که شاگرداول‌های مکتب عاشورا قیام نکردند. امام سجاد (ع)، امام باقر (ع) و دیگر حضرات معصومین کجا قیام کردند؟

هیچ‌کس حق ندارد بدون اجازه الهی، اراده خود را بر دیگران تحمیل کند. تفاوتی نمی‌کند آن تحمیل‌کننده یک فرد باشد یا یک جمع؛ حتی ۵۱ درصد جامعه نیز حق ندارند اراده خود را بر ۴۹ درصد دیگر جامعه تحمیل کنند. اکثریت چنین حقی ندارند و از اجتماع آنان نیز چنین حقی خلق نمی‌شود. آن ۴۹ درصد دیگر، آزاد آفریده شده‌اند و حق دارند با اراده آزاد خود، اراده کسی را حاکم بر خویش نپذیرند. تنها اراده‌ای که بر اراده بشر تفوق دارد، اراده خداست.

مقام معظم رهبری می‌فرمایند که بدنه جامعه و نیروهای انقلاب باید تابع امام باشند؛ یعنی در هر زمانی، بر اساس تصمیم امام عمل کنند. وقتی امام تصمیم به صلح می‌گیرد، همه باید تبعیت کنند. زمانی که امام، مانند سیدالشهدا علیه‌السلام، تصمیم به قیام شهادت‌طلبانه می‌گیرد، باز هم تبعیت لازم است. اگر امام تصمیم بگیرد فعالیت فرهنگی انجام دهد، باز هم وظیفه نیروهای مؤمن، تبعیت و سکوت و همراهی است. اگر این تبعیت وجود داشته باشد، با مساله «بَداء» مواجه نخواهیم شد.

یکی از القاب معروف امام حسن مجتبی علیه‌السلام، «کریم اهل‌بیت» است. این عنوان معانی بلندی دارد که در روایات مورد تأکید قرار گرفته است.

مخاطب اصلی خطبه منا علما و خواص جامعه هستند، این خطبه در جهت ترغیب مردم به عدالتخواهی و برانگیختن گروه‌های مختلف برای مبارزه با ظلم وارد شده و در این خطبه نهی از منکر مسئولین و بازپس گیری حقوق مظلومان جامعه، یکی از مهمترین وظایف علماء و خواص جامعه عنوان شده است.