فیلمنامه

شکل جدی دیگر این است که حتی بسیاری از فیلمسازان کتاب نمی‌خوانند و همین باعث ضعف در دانش داستان‌گویی و فیلمنامه‌نویسی شده است. من هنوز کتاب کاغذی می‌خوانم و به آن علاقه دارم اما واقعیت این است که این فرهنگ در میان نسل جوان ضعیف است

در مهیار عیار، خط اصلی قصه بر مبنای یک قهرمان است که قصد توبه و جبران گذشته را دارد و در ادامه در موقعیت‌های عشق، سرقت، جستجو، سفر، عشق مثلثی و خرابکاری که برای قهرمان پیش می‌آید و با آمدن ضدقهرمان‌هایی مانند شخصیت‌های «عقرب» و «کلانتر مقصود»، کشمکش داستان به اوج می‌رسد؛ ازاین‌رو خرده داستان‌هایی که پیش می‌آید به قصه اصلی این اجازه را می‌دهد که با ریتم مناسب پیش رفته و به تطور قهرمان و ساختن نقاط عطف بینجامد.

نویسندگان باید آنچه در نظر دارند را تبدیل به یک فیلم‌نامه کنند و هر فیلم‌نامه نیازمند دیالوگ شخصیت‌هایی است که در آن روایت می‌شود و این امر باعث می‌شود نویسنده به خلاقیت بسیاری برسد.

روایت غیرخطی چیز عجیب یا تازه‌ای نیست. درطول تاریخ و در همان ادبیات کلاسیک هم بار‌ها دیده شده که شاعر یا نویسنده از تکنیک فلاش‌بک یا بازگشت به گذشته استفاده کرده تا داستانش را روایت کند. در ادبیات که این تکنیک اصلا چیز عجیبی نیست و یک تکنیک کلاسیک به‌حساب می‌آید. در فیلمسازی هم به همچنین. حتی در دوران فیلم‌های صامت از تکنیک داستان غیرخطی برای ساخت آثاری، چون «عدم تحمل» (دیوید گریفیث ۱۹۱۶) و «سگ اندلسی» (لوئیس بونوئل ۱۹۲۹) از نمونه‌های کلاسیک روایت غیرخطی هستند.

سیدضیاء هاشمی تهیه‌کننده و عضو شورای صدور پروانه ساخت سینمایی، معتقد است سطح نگارش فیلمنامه‌های سینمایی از آثار تلویزیونی هم پایین‌تر بوده و برخی از آن‌ها قضاوت‌های یک سویه دارند.

ما در بستر اتفاقات واقعی، یک قصه کاملا تخیلی را تعریف کردیم درصورتی که در نمونه‌های مشابه این اثر مانند «ماجرای نیمروز»، «ماجرای نیمروز: رد خون» و «سیانور» کاراکترهای واقعی هم دیده شده است پس نگارش فیلمنامه از این جهت برای من جذاب و چالش‌برانگیز بود.

قصه، شخصیت‌ها و اتمسفر سریال «سیروس مقدم»، کاملا غیرواقعی و پرایرادند. انگار که فیلمنامه‌نویس خواسته الگویی فرنگی را در بستری ایرانی طراحی کند.

بهرنگ توفیقی گفت: قطعا همین‌طور است، چون ستون کار است. پایه اول را با فیلمنامه می‌سازید. وقتی فیلمنامه‌ای شما را جذب کند و فیلمنامه‌ای قرص و محکم باشد، خیال شما خیلی راحت‌تر است و ارتباط با آن برقرار می‌کنید. طبیعتا فیلمنامه خوب همیشه اولین انتخاب من است.

رئیس جامعه صنفی تهیه‌کنندگان می‌گوید: عمده ضعف ما در فیلم‌ها، نداشتن تخیل و قهرمان است؛ باید فیلمنامه‌نویس یا کارگردان مطالعه کنند و به دنبال آثاری بروند که قهرمان داشته باشد. قهرمان هم فقط در سینمای جنگ نیست.

رمان «رودهای ارغوانی» نوشته ژان کریستف گرانژه دربردارنده مواضع انتقادی این‌نویسنده و گزارشگر فرانسوی درباره روشنفکران غربی است که کارشان در نتیجه افراط به نژادپرستی و جنایت می‌انجامد.