رژیم صهیونیستی - صفحه 2

اسرائیل باید از تلاش برای ترور رهبر ایران، همکاری با گروه‌ها و سازمان‌های مخالفی که توانایی واقعی برای ایجاد تغییر ندارند و همچنین، تشویق جنبش‌های جدایی‌طلبانه در میان اقلیت‌های قومی و زبانی ایران دست بردارد؛ زیرا این اقدامات نتایج معکوس به همراه دارد.

گفتن اینکه «اسرائیل ۲۵ سال آینده را نخواهید دید»، صرفاً یک رجزخوانی یا لفاظی سیاسی نیست؛ بلکه طرحی برای حفظ مردم ایران در چهارچوب ایده «بلد طیب» است. نحوه «بودن» ایرانیان، پروژه «بودن» اسرائیل را بر نمی‌تابد.

حدس و گمان‌ها درباره آسیب‌پذیری حکومت ایران ادامه خواهد داشت و مقایسه‌هایی با دیگر حکومت‌های سقوط کرده در منطقه شکل خواهد گرفت. اما شرایط ایران با سوریه «بشار اسد»، عراق «صدام حسین» یا لیبی «معمر قذافی» متفاوت است.

جریان خواهان توسعۀ مدرن جریانی هستند که بی‌زمانی، بی‌مکانی و بی‌تاریخ بودن نسخه‌شان، اتفاقاً اکنون خیلی آشکار شده است. به جهت اینکه این‌ها حرفی که در سال ۹۰، ۹۱ و ۹۲ یعنی آغاز دور جدید تحریم‌های سنگین می‌زدند، همین حرف‌ها را در سال ۹۶ و ۹۷ داشتند و باز همین حرف‌ها را در ۱۴۰۱ و ۱۴۰۲ می‌زدند و همین حرف‌ها را پس از جنگ تحمیلی اسرائیل به ایران مطرح کردند.

۱۲ روز جنگ ــ از نخستین آژیرها تا واپسین موشک ــ جنگی نبود که تنها در آسمانِ خاورمیانه رخ دهد؛ در میدان دیدِ جهان نیز بمبی فرود آمد: «سانسور». درست همان لحظه که تهران خبر از اصابت موفق موشک‌ها می‌داد، تل‌آویو دستور سکوت صادر ‌کرد؛ انتشار هر عکس، ویدئو یا حتی گزارشی ساده از جای زخم‌های شهر، «تهدیدی علیه امنیت» اعلام شد. شکست‌ها اگر دیده نشوند، شاید وجود نداشته باشند؛ این منطقِ دستوری تل‌آویو بود. اما هنر، به‌ویژه کاریکاتور، دقیقاً در خلأ چنین تصویرهایی جان می‌گیرد؛ آنجا که دوربین خاموش است، قلم تیز می‌شود. آلبومی که پیشِ رو دارید، مجموعه‌ای از کاریکاتورهای هنرمندان ایرانی و بین‌المللی است که تصمیم گرفته‌اند «مکان ممنوعه» را روایت کنند: خیابان‌های بدون عکس تل‌آویو، ترس پنهان‌شده پشت اخبار کوتاه رسمی و صدایی که زیر آوار سانسور، هنوز طنزآلود می‌خندد. هر قاب، گزارشی تحلیلی است؛ ترکیبی از سخره و پرسش، کنایه و تحلیل. به تماشای طنزی بنشینید که نه برای خنداندن صرف، که برای یادآوری مسئولیتِ دیدن خلق شده است: مسئولیتی که هیچ فیلتری توان خاموش‌کردنش را ندارد.

بخش بزرگی از جهان ماه‌هاست که بیدار شده‌اند. این فقط رسانه‌های غربی و سیاست‌مداران غرب بودند که در طول ۲۰ ماه نسل‌کشی مردم غزه در خواب فرو رفته بودند.

سازمان‌های بشردوستانه‌ای مانند آکسفام و پزشکان بدون مرز، وضعیت را «آخرالزمانی» توصیف کرده و خواستار تحریم کامل تسلیحاتی رژیم صهیونیستی و تحقیقات مستقل درباره جنایات جنگی شده‌اند؛ اما این درخواست‌ها نیز تاکنون راه به جایی نبرده‌اند به غیر از اندک صدا‌هایی که در غرب علیه نسل‌کشی و همدستانش از شرکت‌های بزرگ گرفته تا آکادمی‌ها فریاد می‌زنند؛ نهاد‌های غربی و نهاد‌های برآمده از غرب هیچ واکنشی به نسل‌کشی که با همدستی نهاد‌های غربی؛ از آکادمی گرفته تا دولت‌های مدرن غربی نداده‌اند.

سینمای اسرائیل عرض و طول زیادی ندارد، اما حال‌وهوای رژیم عبری تأثیراتی بر تولیدات سینمایی در سراسر جهان دارد. در خاورمیانه حداقل سه کشور باسابقه جدی در صنعت سینما وجود دارند، بااین‌وجود فیلم‌های اسرائیلی بیشترین میزان نامزدی در بخش بهترین فیلم غیرانگلیسی‌زبان در مراسم اسکار میان تمام کشورهای منطقه را به خود اختصاص داده‌اند.

به نظر می‌رسد «بنیامین نتانیاهو» نخست وزیر رژیم صهیونیستی با یک دهه تأخیر به چیزی دچار شده که «زین‌العابدین بن علی» حاکم تونس، «معمر قذافی» حاکم لیبی و «حسنی مبارک» حاکم مصر به آن دچار شده و سرنگون شدند. آن‌ها نیز همانند نتانیاهو قدرت را به شکل مادام‌العمر حفظ کرده، هرلحظه درحال تقویت تسلط خود بر امور بوده و البته به دلیل سن بالا دچار مشکلات جسمی شده بودند.

درحالی‌که بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی، تحت درمان پزشکی برای بیماری خود قرار دارد، اشغالگران صهیونیستی در اقدامی بی‌سابقه، بیمارستان کمال عدوان در شمال غزه را تخلیه و تخریب کردند. این اقدام، بخشی از سیاست‌های تل‌آویو برای ایجاد منطقه حائل در شمال غزه و کاهش فشارهای بین‌المللی از طریق نابودی زیرساخت‌های درمانی محسوب می‌شود.

ایده‌پردازی و تبیین علت وجودی برای حاکمیت‌های سیاسی، نقشی کلیدی در مشروعیت‌بخشی و حفظ بقای رژیم‌ها ایفا می‌کند. در این راستا، ایلان پاپه، مورخ برجسته اسرائیلی‌الاصل، در کتاب ده غلط مشهور درباره اسرائیل نشان می‌دهد که چگونه رژیم صهیونیستی از تاریخ‌سازی جعلی و روایت‌های مخدوش برای ساختن ایده اسرائیل بهره برده است.

سخن رهبری معزز، مثل همیشه روح قرآنی و عترتی را مبنای روشنگری درباره مقاومت و اقتدار روز افزون اهل استقامت قرار دادند و به تبیین نسبت ایران و سوریه و علل یاری و مستشاری ایران در زمان حاج قاسم پرداختند و مسائل کنونی سوریه و علل ضعف و تزلزل حکومت، ارتش و غفلت‌شان از دشمن و عدم اجرای راهنمایی ایران و هشدار مسئولان اطلاعاتی از شهریور به دستگاه حاکمه سوریه را مورد اشاره قرار دادند و با تکیه به قران به انفعال و زهر آن و غرور در پیروزی تمرکز کردند و امید بازگشت به مقاومت و بپا خواستن جوانان غیور سوریه را باز گفتند.

پس از بمباران مداوم غزه و حملات اسرائیل به کرانه باختری، جنین بار دیگر به کانون مقاومت تبدیل شده و هسته‌های مقاومت این شهر در پاسخ به اشغالگری، چند عملیات شهادت‌طلبانه را علیه نیروهای اسرائیلی اجرا کردند.

مطالعه‌ای جدید نشان می‌دهد ۹۶ درصد از کودکان غزه احساس می‌کنند مرگ آن‌ها نزدیک است و تقریبا نیمی از آن‌ها به دلیل ضربه‌های روحی، آرزوی مرگ دارند. این گزارش هشدار می‌دهد که اثرات روانی جنگ می‌تواند زندگی این کودکان را برای سال‌ها تحت تأثیر قرار دهد.

بمباران ۷۵ نقطه زیرساختی و حیاتی سوریه توسط آمریک ، بمباران صدها نقطه نظامی و حساس سوریه توسط رژیم صهیونیستی و اخبار شتاب‌زدگی دولت آمریکا برای برداشتن جایزه ۱۰ میلیون دلاری دستگیری سکرده گروه تحریرالشام، شواهد مهمی از طراحی خطرناک یک اتاق فکر مشترک آمریکایی – اسرائیلی برای آینده سوریه و منطقه غرب آسیاست.

حسین میرزایی، عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی، معتقد است افزایش مهاجرت یهودیان از سرزمین‌های اشغالی تنها به دلیل کاهش امنیت یا جنایت‌های رژیم صهیونیستی نیست، بلکه به دلیل افول دموکراسی و گسترش آپارتاید رسمی نیز هست. تصویب قوانین تبعیض‌آمیز، سرکوب آزادی بیان و فشار بر فعالان صلح‌طلب و رسانه‌ها، از جمله عواملی است که در کنار اقدامات خشونت‌آمیز رژیم، بر ناامیدی ساکنان از آینده این سرزمین افزوده است. این روند به گفته میرزایی، زمینه‌ساز بحران‌های اجتماعی و سیاسی عمیقی در جامعه اسرائیلی خواهد بود.

نتانیاهو از بایدن خواسته است که اعتراضات دانشجویان حامی فلسطین را سرکوب کند. این درخواست فراخوانی برای تبدیل دانشگاه‌های آمریکا به بازوهای یک دولت پلیسی است.

حزب‌الله بخوبی از پس کاری که باید انجام می‌داد برآمد، هرچند هزینه‌های بزرگی مانند شهادت سیدحسن نصرالله و تعدادی از فرماندهان خود را متحمل شد. برخلاف رژیم صهیونیستی که در رسیدن به اهداف خود ناکام ماند، حزب‌الله تقریبا به همه اهداف خود در این جنگ رسید؛ هم در روند جنگ رژیم صهیونیستی در غزه خلل ایجاد کرد، هم مناطق شمال سرزمین‌های اشغالی را تبدیل به مناطق پرخطر برای زندگی شهرک‌نشینان کرد، هم راهبرد بیروت در مقابل تل‌آویو را محقق کرد و هم برخلاف همه جنگ‌های گذشته، حملات هوایی رژیم به پایتخت لبنان را پرهزینه و محدود کرد.

صهیونیسم با بیان این‌که یهودیان قربانیان ازلی و ابدی تاریخند، تاریخی جعلی ساخت و جهانیان را فریب داد. آنچه آنان نتوانستند بپوشانند این حقیقت است که اگر جهان مدرن در جنگ جهانی اول و دوم دچار جنایت شده و یهودیان در این جنگ زیان دیدند، حتی اگر مقصر هم نبودند و توطئه صهیون در آوارگی یهود نبود، چرا فلسطینیان باید سرزمین خود را از دست بدهند؟ این شد که دولت اسرائیل که دولتی صهیونیستی است از ابتدا نامشروع و روی خون بنا شد و محال است چنین دولت و کشوری پایدار باشد، هرچند آمریکا و همه جهان غرب از آن پشتیبانی کنند و هرچند دولت‌های اسلامی در خواب عمیق فرو روند.

«کوگان» با عادی سازی روابط میان رژیم صهیونیستی و امارات در سال ۲۰۲۰، از همان سال به این کشور رفت. او عضوی از دفتر نمایندگی یک سازمان مشهور و خطرناک یهودی بود. کوگان شخصیت مهمی به حساب آمده و مأموریتی مهم‌تر داشت. این مسئله را می‌توان از سخنان بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم‌صهیونیستی درباره واقعه رخ‌داده فهمید.