ملت ایران

نتیجه سخن پیشین برای موضوع فعلی چیست؟ منطقه غرب آسیا و خصوصاً ایران را اصطلاحاً لولای شرق و غرب عالم دانسته‌اند. ایران در محور ترانزیت شرق به غرب در طول تاریخ قرار داشته و این موقعیت جغرافیایی، اقتضائاتی را پیش پای وی قرار داده است. تمدن‌ها هریک تلاش داشته‌اند تا با حذف ایران از معادلات جهانی، راه‌های تجارت خود را هموارتر کنند. حضور ایران در چنین جغرافیایی به‌طور ناخواسته او را به کشوری جهانی تبدیل می‌کند.

جنگ اسرائیل و آمریکا علیه ایران، به طور کامل آنچه که «اپوزیسیون خارج‌نشین» نامیده می‌شد - به‌ویژه سلطنت‌طلبان بی‌شرمی که آشکارا در کنار اسرائیل و آمریکا علیه سرزمین مادری خود ایستادند - را نابود کرد.

اینکه دولت رژیم صهیونیستی اسپانسر تولید فیلمی درباره تاثیر انقلاب اسلامی بر جامعه ایران شود، اینکه دختر یک زن و مرد از کارگزاران رژیم پهلوی، نظام برآمده از انقلابی علیه همان رژیم را قضاوت کند و همو مدعی شود به عنوان یکی از مشارکت‌کنندگان در انقلاب به کشور برگشته و با شرایط دشواری مواجه شده و علاوه بر اینها حضور تعدادی هنرپیشه ایرانی یا نیمه‌ایرانی ورشکسته در یک فیلم که همگی سوابق سیاسی واضحی دارند، نیاز به ایراد استدلال علیه فیلم را خود به خود برطرف می‌کند.

مراسم تشییع میلیونی او به‌عنوان تجلی احساسات جمعی و گرایش‌های فطری جامعه ایرانی به ارزش‌هایی مانند حقیقت‌جویی، عشق به فضیلت و ایثار است و این همبستگی عمیق، باوجود کاهش مشارکت در انتخابات و نارضایتی‌های اجتماعی، نه‌تنها گسست نیست، بلکه بازتاب پیچیدگی‌های جامعه امروز ایران است.

پویش مردمی «ایران همدل» که به دعوت رهبر انقلاب اسلامی و به منظور کمک به مردم مظلوم فلسطین و لبنان راه‌اندازی شد، طی یک سال اخیر با مشارکت گسترده مردم ایران و به ویژه زنان، شاهد کمک‌های مالی و اهدای زیورآلات بود. این حرکت، که در پاسخ به تهاجم وحشیانه رژیم صهیونیستی به غزه و لبنان شکل گرفت، نه تنها همدلی ایرانیان را به نمایش گذاشت، بلکه در تحلیل‌های جامعه‌شناسی نیز به عنوان نمادی از همبستگی و تعهد اجتماعی در شرایط بحرانی مورد توجه قرار گرفت.

پویش «ایران همدل»، که در راستای کمک به مردم لبنان و فلسطین شکل گرفت، در واقع ادامه‌ی همان حرکت‌های همدلانه‌ای است که ریشه در آیین‌ها و سنت‌های کهن ایرانی دارد و در دوران انقلاب اسلامی، دفاع مقدس، مقاومت در برابر تحریم‌ها و حتی حوادث کرونایی سال ۱۳۹۸ به اوج خود رسید. این حرکت، پس از بیانات رهبر معظم انقلاب، به یک موج گسترده‌ی تعاون، احسان، و کمک مؤمنانه تبدیل شد.

تشییع شهدای گمنام، تشییع شهدای غواص، تشییع شهید حججی و بالاخره در اوج، تشییع شهید سلیمانی برای امت ما یک «تجربه قدسی» است؛ به این معنا که انسان‌ها در متن چنین تجربیاتی، از موقعیت دنیوی خود منقطع می‌شوند و به حقایق متعالی نظر می‌کنند. توسعه‌طلبی‌های مادی در خود و جامعه را کوچک می‌بینند و به چیزی نظر می‌کنند که فراسوی توانمندی‌های مادی انسانی نقش‌آفرینی می‌کند و برای یک امت، خاطره جمعی تابناکی خلق می‌نماید که عمیقاً رضایت‌بخش است و موجب بهزیستی می‌شود. این، یک نحو تجدید ایمان به غیب و عظمت تاریخ‌ساز روح است.

یکی از سیاست‌های مهم استعمار در ایران که توسط پهلوی‌ها اجرایی شد، تلاش برای دین‌زدایی و گسترش فساد و بی‌بندوباری در میان جوانان بود. در آن مقطع مجریان سیاست‌های استعمار غربی در ایران، برای پیشبرد این هدف، «مجلات» را به عنوان ابزاری بسیار مهم، برای گسترش بی‌بندوباری در کشورمان تشخیص داده بودند