جهان مدرن

واقعیت این است که باید این اتفاقات رخ می‌داد؛ یعنی این جنگ باید در سیستم اندیشه، اولویت‌ها، افکار و چارچوب‌های مفهومی، تغییرات جدی ایجاد می‌کرد. اما به نظرم نکرده است! اکنون می‌خواهم صحبت کنم که چرا جنگ اخیر، تأثیر چندانی بر فضای اهالی علوم‌انسانی نگذاشته است.

نگرانی از فاصله گرفتن مردم، به‌ویژه جوانان، از دین و اخلاق همواره در طول تاریخ مطرح بوده است. اما آیا این پدیده به معنای جدایی کامل از معنویت است؟ آمارها و تحلیل‌های جهانی نشان می‌دهد که گرایش به معنویت در حال افزایش است، حتی اگر این گرایش در قالب ادیان رسمی نباشد. در این میان، چالش اصلی دین‌ها، انطباق با نیازهای جدید جوامع است، تغییری که برای بقا و تأثیرگذاری ضروری به نظر می‌رسد.

«خاطرات یک حلزون» بیش از آنکه صرفاً یک اثر سینمایی باشد، سفری فلسفی به اعماق زمان، خاطره و میل انسانی است؛ اثری که با سکوت و کندی، تماشاگر را به تأمل واداشته و او را از شتابزدگی روزمره جدا می‌کند.

در ایران آنچه به‌عنوان علم مطرح می‌شود، عمدتاً ناظر بر محفوظات است در حالی که هر دانشنامه مربوط به علم و فناوری، بحث از علم مدرن را از علم سنتی تفکیک می‌کند. علم سنتی دانایی‌های معطوف به شناخت جهان باهدف هماهنگ شدن با آنهاست. اما علم مدرن علم تسخیری است.

با توجه به اینکه اکنون در مقطعی هستیم که برای دانشگاه‌های شمال جهانی ابراز تمایل به «استعمارزدایی از دانشگاه» مد شده است. بسیاری از محققان برای درک چگونگی انجام این کار به سمت ایده شرق شناسی سعید می‌شتابند، با اینکه رویکرد و تعهد امین به علوم اجتماعی جنوب محور ممکن است چشم انداز رادیکال تری پیش چشم آن‌ها قرار دهد.