سینمای استراتژیک

در شرایطی که سینمای جهان به ابزاری تعیین‌کننده در بازنمایی هویت و قدرت نرم کشورها تبدیل شده، سینمای ایران همچنان با فقدان استراتژی مشخص، استقلال هنری محدود و نبود تعریف واحد از قدرت نرم دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ مسائلی که جهانی‌شدن این سینما را به تعویق انداخته‌اند.

دانش استراتژی در یک تعریف کلی به همه راه و روش‌های کلان اطلاق می‌شود که برای دستیابی به وضعیت مطلوب در آینده ترسیم می‌شود. به عبارتی بهتر استراتژی علم بقاست. علمی که درتلاش است از طرق مختلف پایداری یک تمدن یا کشور را تضمین کند. با این تعریف، سینمای استراتژیک را باید سینمایی تعریف کرد که تمرکز خود را بر رساندن جامعه به یک وضعیت مطلوب قرار داده است.

چرا برخی بازیگران سینمای ایران از نقش‌آفرینی در فیلم‌های ملی و دینی یا مرتبط با وقایع انقلاب اسلامی واهمه یا ابا دارند؟