شیعیان

جمهوری اسلامی بدون اجازه دولت‌ها در امور هیچ کشوری ورود ندارد. با این مبنا، هیچیک از هسته‌های مقاومت به نیابت از دیگری نمی‌جنگند، بلکه در دفاع از خودشان تشکیل می‌شوند و مقاومت می‌کنند و جمهوری اسلامی نیز مطابق وظایف خود از آن‌ها دفاع می‌کند.

مقابله با هر گونه شک و تردید افکار عمومی شیعیان در قبال شرایط مقدر شده برای امام دوازدهم یا موضوع مهدویت یکی از راهبرد‌های توأم با صبر و بصیرتِ امام حسن عسکری (ع) بود.

موسی صدر حرکت کم‌نظیری را در لبنان آغاز کرد و توانست به‌سرعت بُعد اجتماعی شیعه را بالا ببرد. البته بیشترین دلیل محبوبیت او مردمی بودنش بود. او در خانه‌ها، مغازه‌ها، مدرسه‌ها، دانشگاه‌ها و مساجد، اسلام را تبلیغ می‌کرد و همواره در تلاش بود تا حس محبت شیعیان را به مردم انتقال دهد. سید موسی صدر، نمونه واقعی و عینی انسانیت، آگاهی، تدین و در یک کلمه «مسلمان واقعی» بود. شاید به همین دلیل، فرد متعصب و خشک‌مغزی مانند قذافی وجود آزاداندیشی، چون موسی صدر را نتوانست تاب بیاورد.

روح‌اللهی امیری با دسته‌بندی شیعیان کوفه به شیعه اعتقادی، شیعه سیاسی و شیعه دوستدار گفت: شیعه اعتقادی اعتقاد به امامت امام داشتند اما شیعه سیاسی این گونه نبود و صرفاً از نظر حکومت امام را قبول داشتند. همچنین دسته سوم امام را به خاطر انتساب به پیامبر دوست داشتند.

حجت الاسلام یاوری گفت: در ارتباطاتی که امام جواد (ع) با شیعیان و حتی غیر شیعیان، داشتند، ایشان سعی می‌کردند، با همه حتی خادمان در منزلشان به نوعی رفتار کنند که به آن‌ها ارزش بدهند.

عضو هیأت علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی گفت: اولویت اصلی امام موسی صدر حل مشکلات اجتماعی شیعیان بود، او جامعه‌سازی شیعی را یک هدف مهم می‌دانست که تا آن حل نشود امکان پیشبرد سایر اهداف نیست.