پیروزی انقلاب

«این بیست‌ودوّم بهمن اخیر یکی از برجسته‌ترین جشنهای انقلاب بود؛ یکی از مهم‌ترین‌ها بود. مردم در واقع در روز دوشنبه قیام کردند. اینکه آمدند در خیابانها و شعار دادند و حرف زدند و در رسانه‌ها نظرات خودشان را گفتند و این در سراسر کشور اتّفاق افتاد، این یک قیام مردمی بود.»

پیروزی انقلاب اسلامی ایران در فوریه ۱۹۷۹، ۵ ماه پس از پیمان کمپ دیوید و صلح میان مصر و اسرائیل با میانجی‌گری کارتر، لحظه نمادینی بود که آرزوی ایالات متحده برای ادغام سریع رژیم‌صهیونیستی در خاورمیانه را با گسست مواجه می‌کرد شخصیت‌های اصلی این انقلاب در استعماری بودن اسرائیل هم‌نظر بودند و آن را زائده امپریالیسم در این منطقه می‌دانستند.

پس از گذشت ۴۶ سال از انقلاب اسلامی، این انقلاب نه تنها به حالت انفعال و بازگشت به گذشته نیفتاده، بلکه انقلاب اسلامی در سایه ایدئولوژی اسلام توانسته همچنان خود را بازتولید کند.

یکی از نمادهای اصلی در انقلاب شکوهمند اسلامی ایران، شعارها، دیوار نوشته‌ها و دست نوشته‌هایی بود که با نزدیک‌تر شدن به روزهای پیروزی انقلاب محتواهایشان رادیکال‌تر و تندتر می‌شد. اهمیت این دست نوشته‌ها از آن جهت بیشتر می‌شود که این شعارها، فهم مردم از انقلاب بود و مرور این شعارها به نوعی مرور انقلاب و اهداف آن محسوب می‌شود؛ آن هم از نگاهِ صاحبانش، یعنی مردم! دراین‌بین برخی شعارها و دست نوشته‌ها متفاوت‌تر از بقیه بود. در ادامه چند نمونه از نمونه تصاویر دیده نشده را مرور می‌کنیم.

علی رغم سرکوب شدید مخالفین توسط رژِیم پهلوی و اعمال محدودیت‌های ویژه در جامعه، اتفاقی که در بهمن ۵۷ رخ داد و شاهد حضور گسترده مردم عادی در حمایت از انقلاب اسلامی بودیم، نشان داد که مردم با افزایش فشار‌های سیاسی و غیرسیاسی لزوما از خواسته‌ها و نیاز‌های اولیه زندگی خود مانند آزادی و حق مشارکت سیاسی و تعیین سرنوشت دست نمی‌کشند بلکه زمین مبارزه را به حوزه زندگی روزمره خود می‌برند.