کارمند

وقتی نگاهی کوتاه بر سیاست‌های کشور در حوزه خانواده بیندازید، متوجه خواهید شد که نقش پدر صرفاً به نان‌آوری محدود شده است. این قوانین بر انگاره‌های نادرستی که درباره امر فرزندپروری وجود دارد، مهر تأیید زده‌اند. کلیشه‌های نادرستی که تمام بار مراقبت و نگهداری از فرزند را بر دوش مادران گذاشته و مردان را به‌کلی از خانه دور نگاه‌داشته و جایگاه پدرانگی را به یک کارت‌بانکی تقلیل داده است!

کافی است ۷ صبح یک روز کاری در ایستگاه متروی شلوغی پرسه بزنید، بی‌شمار آدم‌های شبیه هم را می‌بینید، افرادی ساکت و عموما عبوس که قرار است روز کاری‌شان را با طی مسیری آغاز کنند. هر چه نظام اداری جامعه پروارتر شود احتمالا باید شاهد تعداد بیشتری از این افراد باشیم. اما رویه ثابت این نظام اداری و هنجاری که از سوی سازمان‌ها به کارمندان تحمیل می‌شود ممکن است به از بین رفتن سلایق و به نوعی به یکسان‌سازی رفتاری آدم‌ها تبدیل شود.