رفاه اقتصادی

ایرانی‌ها وقتی آن روش و منش حضرت علی (ع) را دیدند که مانند گذشته امتیازی برای عرب قائل نیست و به همه به‌عنوان یک مسلمان، نگاه مساوی دارد، هدایای متعددی را برای حضرت می‌آوردند. مخصوصاً در عید نوروز و عید مهرگان - طبق آنچه نقل شده - در ظرفی طلا، مقداری گندم می‌ریختند و می‌آوردند.

در حقیقت برای رسیدن به رفاه عمومی، باید به مسائل امنیت ملی، عزت ملی و سلامت عمومی توجه داشت، زیرا هیچ جامعه‌ای نمی‌تواند به رفاه پایدار دست یابد، مگر آنکه اساس‌های اجتماعی و امنیتی آن به درستی شکل گرفته باشد، بنابراین رفاه با اهداف کلان کشور پیوند عمیق دارد و رفاه عمومی در این چارچوب، تنها به افزایش درآمد مردم یا توزیع کالا‌های اساسی محدود نمی‌شود، بلکه به پیشرفت همه‌جانبه جامعه اشاره دارد.

هنگامی که دشمن بر مساله معیشت مردم متمرکز شده و اقتصاد را هدف حملات خود قرار داده است، مسؤولان نیز باید آرایش جنگی مناسبی بگیرند و برای رفع مشکلات معیشتی طبقات ضعیف تلاش همه‌جانبه‌ای داشته باشند. مسؤولان باید به مساله معیشت مردم یک اهتمام ویژه داشته باشند. امروز این مهم‌ترین کار و اولویت است، چون دشمن روی این موضوع متمرکز است.

اگر بتوانیم آزادی را به طور مساوی میان افراد مختلف تقسیم کنیم، پس می‌توانیم سلسله انتخاب‌ها و همچنین طیف توانایی‌هایی که برای انواع فعالیت‌های انسانی دارند را نیز برابر کنیم. سِن به اندازۀ روسو و برخی فیلسوفان دیگر که می‌گویند به هیچ وجه نمی‌توان بین آزادی و برابری تعارض قائل شد، پیش نمی‌رود، زیرا هر چیزی که با برابری در تضاد باشد نمی‌تواند آزادی واقعی باشد و چیزی که با آزادی در تعارض باشد نمی‌تواند برابری واقعی باشد.

اقتصاد جهان در حال حاضر بین دو بخش شکسته و تقسیم شده است، آمریکا و اروپا بخش دلاری آن است و این بخش نئولیبرال غربی، اوراسیا و بیشتر جنوب جهان را به یک گروه جداگانه سوق می‌دهد. تضاد واقعی بین سرمایه داری مالی در ایالات متحده و اروپا در برابر سایر کشور‌ها - چین، روسیه، ایران، هند - است که از اخلاق سنتی و استراتژی سرمایه داری صنعتی پیروی می‌کنند. در واقع تضاد امروز جهان منازعه بین سرمایه داری مالی حاکم بر آمریکا و اروپا و سرمایه داری صنعتی حاکم بر بقیه کشور‌های جهان از جمله چین، روسیه، ایران و هند است.

در ایران بین الگوی «دولت دانش» و «کار دانش» رابطه نزدیک وجود دارد. ما می‌بایست از لحاظ راهبردی همزمان به دولت دانش و کار دانش متکی شویم. دولت دانش باید ساماندهی‌های لازم را با استفاده از سیاست‌های اجتماعی درست در قالب یک الگوی برنامه ریزی شده پیرامون اقتصاد دانش و جامعه دانش اتخاذ و اجرا نماید و کار دانش نیز که متشکل از سرمایه داران و نیرو‌های متخصص ایران است، با دولت همکاری نماید.

چطور شما انتظار دارید که از دل چنین مناسباتی، دستاورد حاصل شود؟ روز میلاد علی بن ابی‌طالب، روزهای شهادت شهید بهشتی و شهید مطهری، روز جهانی عدالت اجتماعی، این‌ها ایامی است که به ما بهانه می‌دهد با محک عدالت با حکومت‌گران گرامی صحبت کنیم. فقط با ادعا که نمی‌شود عدالت‌خواه بود. عدالت‌خواهی، حساب‌وکتاب‌های روشنی دارد.

کتاب «ریشه‌های انقلاب ایران» نوشته «نیکی کدی» می‌گوید که رضاشاه به صورت آشکار به طور متوسط حدود ۲۵ درصد کل هزینه‌هایش را صرف امور نظامی و بصورت پنهان‌کارانه نزدیک به ۵۰ درصد را. او بیست سال این کار را انجام داد و به مردمش پشت کرد و سمت نظامی‌گری رفت و آن نظامی‌هایی که از مردم جدا افتاده بودند ۴۸ ساعت نتوانستند از مرز‌های ایران دفاع کنند.

نابرابری‌های نژادی در نتایج آموزشی و اقتصادی نه تنها بر رفاه اقتصادی اقلیت‌های نژادی و قومی تأثیر می‌گذارد، بلکه نشان داده شده است که رشد اقتصادی کل اقتصاد ایالات متحده را نیز مهار می‌کند و امنیت اقتصادی هر آمریکایی را بدون در نظر گرفتن نژاد تحت تأثیر قرار می‌دهد.