جامعه و فرهنگ

کار فرهنگی آن تلاش هوشمندانه هدفمند مخلصانه است که اولا از یک فاعل و کنشگر فرهنگ‌مند برآمده باشد و ثانیا توانسته باشد در نگرش و رفتار فرهنگی تاثیر گذاشته باشد و عمیق‌ترین کار فرهنگی، کار تربیتی است.

دکتر شکرچی گفت: دو کلان‌مساله ناکارآمدی و فساد، مسائل حکمرانی ما هستند اما اکتفا به بحث درباره حکمرانی، تقلیل دادن مساله است. جا دارد این سوال را مطرح کنیم که چرا ناکارآمدی و فساد به‌وجود آمده است. این دو مساله در داخل حکمرانی، معلول بحران‌های بزرگ‌تری بوده که فراتر از حکمرانی است؛ چه نیروهایی که درون، چه آنهایی که بیرون و چه نیروهایی که علیه حکمرانی هستند باید به دو سوال اصلی پاسخ بدهند. واقعا فرقی نمی‌کند. کل جامعه ما در قالب آنچه تحت‌عنوان انتخاب جمعی مطرح می‌شود، نیازمند رسیدن به یک راه‌حل یا الگو درباره دو سوال بنیادی است.

هنوز الگوی سیاست‌گذاری‌ها و برنامه‌ریزی‌های فرهنگی ما، تحت سایه و سیطره الگوهای مدیریت صنعتی به سر می‌برد. البته در حال حاضر سیاست‌گذاری‌های تخصصی فرهنگ در کشور ما شکل‌گرفته است و ذخیره‌ای نه چندان فربه وجود دارد. البته آقایان معمولاً در زمان مسئولیت‌شان به دنبال آمارهای لحظه‌ای برای نشان دادن به بالادستی‌های خودشان هستند؛ ما در این دستگاه‌های فرهنگی داریم چوب گزارش‌های مشکوک به ریا و تملق را می‌خوریم

مشاور نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه شهید رجایی گفت: وقتی شخصی احساس کرد امنیت دارد و دیگر مورد تمسخر واقع نمی‌شود و اگر حرفی بزند ما به هم نمی‌ریزیم، تعاملی جدی برقرار و مسائل به اشتراک گذاشته می‌شود و اگر مشکلی وجود داشته باشد، در حین گفت‌وگو حل خواهد شد.

آیا شما می‌توانید قانونی را تصویب کنید که درصد قابل توجهی از مردم را مجرم تلقی کند؟ و یا آنکه خلاف خواست و اراده آن‌ها باشد؟ در اینجاست که بحث اراده عمومی و قانون را باید به نحو جدی مورد توجه قرار داد. از طرف دیگر این موضوع نیز به طور قطع مورد پذیرش است که هر آنچه اراده عمومی طلب کند نباید مورد قبول واقع شود، از اساس پارلمان‌ها در هر کشور عقل منفصل و عصاره عقلانیت آن جامعه هستند که به واسطه دسترسی گسترده به اطلاعات راهبردی، ممکن است چشم انداز‌هایی را مشاهده کنند که از تیررس برخی گروه‌های اجتماعی مخالف خارج است، در چنین مواردی باید چگونه عمل نمود؟

دانشگاه جالب نیست، چون دنیای درون ما دست نخورده باقی مانده و ما فقط با دنیای بیرون کار می‌کنیم. تا زمانیکه بین دنیای درون و بیرون یک ارتباط ارگانیک برقرار نشود؛ تا زمانی که در نوشتن کتاب‌ها ملاک‌هایی مانند "کجا پول می‌دهند؟ چقدر پول می‌دهند؟ چگونه پرداخت می‌کنند؟ چه امتیازات و موقعیت‌هایی برای من دارد؟ " مطرح باشد، دانشگاه ما دانشگاه ملول و ناشاد خواهد بود.

در محیط‌های شهری و کلان شهری که وارد می‌شویم کارکرد‌های غذا وسیع‌تر است. ما از طریق غذا به جامعه، محیط کاری، صنفی و زیست جهان‌های مختلف وصل می‌شویم. کارکرد‌های غذا خیلی فراتر از بقاست، ما غذا‌های فست فودی می‌خوریم برای این که حس کنیم انسان جهانی هستیم.

فرهنگ هند از جمله قدیمی‌ترین فرهنگ‌ها در بین تمام فرهنگ‌های جهان است. علی‌رغم مواجهه با فراز و نشیب‌های فراوان، فرهنگ هند همچنان با شکوهی خاص در حال درخشیدن است. فرهنگ، روح ملت است. بر اساس فرهنگ می‌توان شکوفایی گذشته و حال آن را تجربه کرد.

عبدالکریمی گفت: جامعه حقوقی دارد که نتوانسته با زبانی بیان کند تا به قدرت سیاسی عرضه شود؛ ما نیازمند واسطه‌هایی هستیم تا زبان قدرت سیاسی را برای جامعه و زبان جامعه را برای قدرت سیاسی قابل فهم کند. متأسفانه صدای کسانی که می‌خواهند جامعه دوقطبی باشد بیش از اندازه بلند است.

آریایی‌ها ساکن ایران و هند بوده‌اند. در نتیجه، زمینه‌های مشترک بسیاری در زبان‌ها، ادیان و لباس‌های دو کشور وجود داشته است. رابطه فرهنگی ایران و هند در پیش از اسلام، به بهترین وجه در هنر متجلی است. اگرچه این رابطه دچار فراز و نشیب‌های مختلفی نیز شده است. مردم هند و ایران به‌عنوان دو تمدن باستانی همسایه، همواره در طول اعصار از پیوندهای تاریخی نزدیکی برخوردار بوده‌اند. آن‌ها وطن مشترک، گذشته زبانی و نژادی مشترک داشتند. در طول چندین هزار سال، آن‌ها در زمینه‌های زبان، مذهب، هنر، فرهنگ، غذا و سنت‌های دیگر با یکدیگر تعامل کرده و یکدیگر را غنی کردند.

فیلم‌های هندی با ویژگی‌های خاصی که داشتند و همچنین سرمایه قابل توجهی که از آن‌ها حمایت می‌کرد، توانستند به بسیاری از نقاط جهان از جمله ایران راه پیدا کنند. اشتراکات فرهنگی قابل توجه میان ایران و هند موجب شد تا جهان سینمایی آن‌ها نیز دست کم در بازنمایی و ترسیم محتوایی اثر و درون مایه و مضمون آن به هم نزدیک و شبیه شود و این مسأله امکان همذات پنداری بیشتر مخاطبان ایرانی با فیلم‌های هندی را در نسبت با سینمای هالیوود فراهم کرد.

نقد کارکرد‌های فراوانی برای جوامع خصوصاً برای کشور‌های در حال توسعه دارد و می‌تواند جامعه را متحول کند. در جامعه‌ی نقدپذیر نقاط ضعف و مثبت را با هم می‌بیند و نقاط مثبت را در نقد تائید و تشویق و تأکید می‌کند و برای نقاط ضعف راهکار ارائه می‌کند چرا که در این صورت افراد هم راستا و هم جهت هستند و در قالب یک نظام اجتماعی فکر می‌کنند در نظام اجتماعی همه افراد سهیم هستند و دوست دارند همه از تصمیمات به نفعی برسند و در واقع نقد در راستای تعالی جامعه کار می‌کند. در واقع نقد می‌تواند تصمیم گیری را بیشتر و بهتر کند و اگر نقد در جامعه به شکل صحیح شکل بگیرید

مدیر گروه دین انجمن انسان‌شناسی ایران گفت: یک نقد حقیقی واقعا انتقادی به معنای درست کلمه و یک امر انتقادی که برای جامعه و فرهنگ و سیستم و مردم و زیست جمعی در حال و آینده‌های دور و نزدیک مثمرثمر باشد، چنانچه دارای این اوصاف اجتماعی فرهنگی و معرفتی عقیدتی باشد قطعاً هم گفتنی و هم شنیدنی و هم به کار بستنی و مؤثر و کارآ و سازنده است.