دانشگاه فرهنگیان

به خاطر دارم که در سال آخر دبیرستان، تا اواسط آبان ماه دبیر عربی نداشتیم. هرقدر به مدیر مدرسه می‌گفتیم که عربی درس تخصصی‌مان است و ما امسال کنکوری هستیم هم فایده نداشت. تا اینکه معلمی آمد و فهمیدیم آن معلم، مدیر یک مدرسه در روستا‌های اطراف شهرستان‌مان است و ساعات اضافه‌کاری‌اش را قرار است به ما سال آخری‌های انسانی و کنکوری‌های آن مدرسه عربی تدریس کند. بماند که کیفیت تدریسش اصلا مطلوب و قابل قبول نبود و کسی باورمان نمی‌کرد که حضور یا عدم حضورمان سرکلاس آن معلم یکی است. اما یادم هست که آن روز‌ها اضطراب آمدن و نیامدن دبیر عربی را می‌کشیدیم و تا روز‌ها سوال‌مان این بود که قرار است مدیر و معاونت متوسطه اداره آموزش‌و‌پرورش شهرستان، چه تصمیمی برای کلاس عربی‌مان بگیرند.