امر جنسی

ما می‌دانیم که مثلاً اندیشکده «شریف» یا «امیرکبیر» داریم، اما پس از این همه سال، اندیشکده دانشگاه علامه طباطبایی نداریم؛ یعنی علوم‌انسانی از بازی اندیشکده‌ها کاملاً خارج است. گفتار اندیشکده‌ای، گفتارِ تبدیلِ مسائلِ پیچیده به چند متغیرِ محدود و قابل‌حل است.

مسئله مهم، بسته‌شدن راه‌های گفت‌وگو است. وقتی من نتوانم در زندگی خود صحبت و گفت‌وگوی باز و امنی داشته باشم، احتمال اینکه پنهان‌کاری کنم، بسیار بالا می‌رود و مشخص است که پنهان‌کاری، آسیب‌های خود را به همراه دارد. زوجین از حال یکدیگر درکی ندارند؛ چرا که رسیدن به درک مشترک، فضای امن و صمیمی خاص خود را می‌طلبد.

ما باید حجاب را هویتی کنیم. دوره جنگ شناختی و معناسازی بر سر زن و حجاب است. اتفاقاً در این دوره زنان و حجاب به هم گره‌خورده‌اند. این دوره گفتمانی که جنگ شناختی را رهبری می‌کند، زن و حجاب را با هم جمع کرده و گفته «زن، زندگی، آزادی». آزادی دقیقاً در مقابل حجاب است که بعد به صدا و اندام زن تفسیر می‌شود. زندگی آزاد یعنی رهایی از قیدهای اخلاقی و برای همین، تن نمایی را نشانه‌ای از آزادی قلمداد می‌کند.

آنچه ما اکنون پس از ۱۴۰۱ با آن مواجه هستیم، سه مرحله دارد: مرحله اول، عادی‌شدن بی‌حجابی است؛ فارغ از اینکه چه قضاوتی می‌خواهد بشود که پیامد مهمش، رفع الزام است. مرحله دوم، معمولی شدن تن‌نمایی زنانه است و مرحله سوم لاابالی‌گری یا رهاشدگی فحشا و همجنس‌گرایی است. یعنی لاقیدی باید رخ دهد و اینجا دیگر انقلاب جنسی در ایران محقق می‌شود.

معارضان جمهوری اسلامی مبارزه بر ضد حجاب اجباری را امری کاملا سیاسی می‌دانند که کلیت حکومت و حتی جنبش اسلام‌گرایی در سطح بین‌المللی را به چالش جدی می‌کشد و پتانسیل سیاسی بی بدیلی برای درگیر شدن با اصل دین دارد

اگر جامعه‌ای مسئله جنسی برایش مهم است، باید به ازدواج به هنگام و امکان‌های ازدواج به هنگام فکر کند. این امکان‌های ازدواج به هنگام شامل مسکن، شغل، آموزش و رساندن افراد به رشد عاطفی، اخلاقی و عقلانی است. وقتی از کودکی فرد سالم باشد و تربیت جنسی مناسبی داشته باشد، ازدواج مناسبی که متأثر از عقده‌های والدین و جامعه، جهالت‌ها و... نباشد، فرد را وارد یک زندگی درست می‌کند و او را روی یک ریلی می‌اندازد که شکوفایی اقتصادی و اجتماعی و مفیدبودنش برای جامعه رخ می‌دهد.

خطری که در جهان امروز، نسل بشر را تهدید می‌کند، تقدس‌زدایی از کانون خانواده است. تلاش اصلی دشمن در جنگ فرهنگی، تقدس‌زدایی از خانواده است. تلاش برای به‌رسمیت‌شناختن خانواده‌های همجنس، زوج‌های هم‌خانه و خانواده اشتراکی کُمونی و همچنین زمینه‌سازی نظری در جهت ایجاد فرهنگ بی‌ارزشی خانواده، در همین راستا قابل‌تحلیل است.