[1] مسئله تنوعات قومی به عنوان یک امر طبیعی مورد توجه دین اسلام بوده است به نحوی که قران آن را به عنوان آیت الهی معرفی نموده است«وَمِنْ آیَاتِهِ خَلْقُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافُ أَلْسِنَتِکُمْ وَأَلْوَانِکُمْ إِنَّ فِی ذَلِکَ لَآیَاتٍ لِّلْعَالِمِینَ»(روم/22) از سوی دیگر، اسلام ضمن پذیرش تنوع برتری و امتیاز افراد براساس قومیت، زبان و نژاد خاصی را رد می نماید و تقوا را ملاک برتری افراد بر یکدیگر معرفی و آحاد انسانها را فارغ از تعلق به قومیت، نژاد و فرهنگ به همگرایی حول نقاط مشترک دعوت می کند«يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَأُنْثَى وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ»(حجرات/13).«قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ»(آل عمران/64).پیامبر اسلام(ص) نیز برهمین اساس عرب و عجم بودن یا سفید و سیاه بودن را عامل برتری ندانسته و بر عامل تقوا تاکید دارد.