مالیات

اساساً چرا حکومت امیرالمؤمنین در دوره خودش مورد طعنه است؟ برای اینکه برخی می‌گویند به اندازه کافی سخت‌گیر نیست. در ادبیات حکمرانی سابق هم هست و الان هم برخی می‌گویند سخن شما شبیه این است که بگویید دولت باید یک‌بار زهرچشمی بگیرد تا همه حساب کار دستشان بیاید. بعد حالا با جامعه حرف می‌زنیم. خیر، این‌گونه نیست. ما یک جنم و توان از عهده کاری برآمدن، یک قصه اجبار و الزام و یک قصه رفق، مدارا و استفاده از خود مردم داریم. شما می‌گویید اول یک اقتداری نشان بده تا مردم بفهمند دولت توانایی دارد تا وقتی حرف می‌زنی، احساس کنند حرف حساب می‌زنی. همه دیکتاتورهای تاریخ همین مسیر را می‌رفته‌اند.

اگر یک عیب یا گناه در جامعه منتشر شود، عادی و روزمره می‌شود. برای حفظ آن جامعه، نباید اجازه داد این عیوب منتشر شود، بر سر زبان‌ها بیفتد و درباره‌اش صحبت شود تا به امری عادی بدل گردد که دیگران نیز مرتکب آن شوند.

با اعمال تعرفه‌ها و ارائه یارانه‌های بزرگ در بخش‌های صنعتی مختلف، واشنگتن به طور علنی قوانین و اصول سازمان تجارت جهانی را نقض کرده است.

در دموکراسی غربی صرف رای اکثریت ملاک است، اما عملاً در کشور ما هم همین است. ما نمی‌گوییم رضایت اکثریت، حداقل می‌گوییم عدم مخالفت عملی اکثریت؛ یعنی اگر اکثریت علیه سیاست یا قانونی اقدام عملی کردند، دیگر به صلاح نیست بخواهید ادامه دهید. اگر اقلیتی مخالفت کرد، شما اعمال قدرت کرده و نهایتاً افراد تمکین می‌کنند.

باید به این مسئله دقت کنید که صرف امکان استفاده شما از یک ابزار، به معنای لزوم استفاده از آن نیست. بخشی از مشکلی که امروزه ما با آن مواجه هستیم، فراتر از سلبریتی‌هاست و این است که مشروعیت قانون در کشور ما تضعیف شده است. کسی که کار غیرقانونی انجام می‌دهد، به لحاظ فرهنگی با وی برخورد منفی هنجاری انجام نمی‌شود؛ لذا در شرایط فعلی، استفاده صرف از ابزار قانونی معمولاً جواب نمی‌دهد.

طبق گزارش دیوان محاسبات از تفریغ بودجه سال ۱۴۰۲، مؤسسات کنکوری و کمک آموزشی از ۹۸ میلیارد تومان مالیاتی که ابراز کرده‌اند، ۹۵ درصد از آن معادل ۹۳.۳ میلیارد تومان مربوط به عملکرد مؤسسات کنکوری استان تهران است. پس از تهران، مؤسسات کنکوری آذربایجان شرقی با اختلاف بسیار زیاد، فقط ۲.۳ میلیارد تومان مالیات ابراز کرده‌اند.

تمرکز خطرناک ثروت در آمریکا و بسیاری از کشورهای دیگر، تنها یک مشکل اقتصادی نیست؛ بلکه مشکل سیاسی هم هست. تمرکز ثروت به تمرکز قدرت سیاسی تبدیل شده و این امر دموکراسی را تخریب می‌کند.

در آمریکا نفوذ روزافزون پول در سیاست و رابطه نگران‌کننده بین نتایج انتخابات کنگره و پولِ سیاسی توضیح می‌دهد که چرا ترجیحات عمومی در باره تأمین اجتماعی نادیده گرفته می‌شود. تحقیقات نشان می‌دهد در حالی که بیشتر آمریکایی‌ها ۶.۲ درصد از دستمزد خود را به تأمین اجتماعی می‌پردازند، ثروتمندان اغلب تنها ۸ صدم درصد از درآمد خود را به تأمین اجتماعی واگذار می‌کنند.

نقش نظام‌های مالیاتی در هر کشوری در تأمین درآمد‌ها از محل منابع مالیاتی حائز اهمیت است و اهمیت این موضوع بر هیچ‌کس پوشیده نیست. در بعد اجتماعی، هدف اصلی وضع مالیات، کاهش فاصله تأمین طبقاتی و توزیع مجدد درآمدهاست.

امیر محمود حریرچی گفت: در جوامعی که ضوابط لازم تحت عنوان حقوق شهروندی وجود دارد، در رابطه با جامعه این مسئله را پیش می‌کشند که تویی که از دادن مالیات فرار می‌کنی داری حق من را ضایع می‌کنی؛ یعنی عامه مردم این قضیه را اینگونه می‌بینند که تویی که مالیات نمی‌دهی در واقع حقوق من را ضایع می‌کنی و این موضوعی است که در کشور ما جا نیفتاده‌ است.

خزاعی ادامه داد: قوانین مالیاتی نباید به شکلی باشد که معیشت اکثریت قریب به اتفاق سینماگران که درآمد خوبی ندارند را تضعیف کند، زیرا آسیب بیشتری به این گروه وارد خواهد شد. پیشنهاد می‌دهم کمک کنید تا قانون اخذ مالیات از هنرمندان بازنگری و اصلاح شود.

فعالیت‌های فرهنگی و هنری در حالی با معافیت‌های صددرصدی همراه بوده است که در دیگر کشور‌ها هنرمندان نیز مانند افراد شاغل در سایر بخش‌های اقتصادی مالیات خود را با نرخ‌های مشخصی می‌پردازند و همه افراد بدون استثنا برحسب درآمدی که دارند مالیات پرداخت می‌کنند.

موج انتقاد‌ها به پیشنهاد تزریق واکسن هنرمندان همزمان با کادر درمان ادامه دارد. در مقابل، معدود افرادی که در ارتباط با سینماگران و هنرمندان تلویزیونی هستند، از این پیشنهاد حمایت کرده‌اند.

بالاخره افرادی در نظام خاص پرداخت فرهنگیان در قالب نظام رتبه‌بندی در سند تحول راه حل قانونی در مراجع قانونگذاری به تصویب رساندند، ولی کماکان این معضل نه مشکل و نه مسئله به قوت خود باقی است و دولتمردان علت اساسی را محدویت منابع اعلام می‌کنند و به ظاهر علت قابل قبولی است که دولت منابع محدود و مصارف فراوانی دارد.