پاکستان

 توقع از سفارت، رایزنی فرهنگی و دولت پاکستان بیشتر است. یعنی به همان اندازه‌ای که دغدغه‌های امنیتی بین دو کشور وجود دارد، دغدغه‌های فرهنگی هم باید وجود داشته باشد؛ این ارتباطات فرهنگی و ارتباطات مردمی، بسیار کمک می‌کند که ارتباطات امنیتی هم بهتر بشود. خود مردم در تأمین امنیت کمک خواهند کرد.

من زمان شهادت حاج قاسم را به خاطر دارم که شهرهای بزرگ پاکستان مانند اسلام‌آباد و کراچی، چهل روز تعطیل شد. جلوی سفارتخانه‌های آمریکا را با کانتینر بستند که مردم حمله نکنند و آتش نزنند. ۱۳ آبان که تسخیر لانه جاسوسی صورت گرفت، دو هفته بعد در ۲۸ آبان، سفارت آمریکا در خاک پاکستان به آتش کشیده شد. چون واقعاً نگاه به انقلاب اسلامی، نگاه روشنی بود. مردم آینه چیزی که می‌خواستند و توقع داشتند در طول تاریخ از کشور خودشان ببینند، در انقلاب اسلامی ایران دیدند.