جریانشناسی سیاسی و اجتماعی سینمای ایران از منظر ادراک سازی برای جامعه ایرانی
بعد از انقلاب طی سالهای ١٣۵٧ تا ١٣۶٢ به دلیل نبودن ضوابط تدوینشده فیلمسازی، سینمای ایران پس از انقلاب به یک پوستاندازی فرهنگی رسید. عمده تلاش پس از انقلاب برای آن بود که مخاطب بتواند طعم خوش فیلمهایی سالم را بچشد. با وقوع انقلاب سه دسته در سینمای ایران شکل گرفت. دستهی اول فیلمفارسیسازها و سینماگران ابتذال بودند؛ دستهی دوم نیز با شکلگیری جشنوارهی فیلم فجر در سالهای آتی و احساس رسالت هنری کمکم به استانداردهای مورد نظر و شاید مطلوب انقلاب دست یافتند؛ اما گروه سومی هم بودند که منتظر ماندند.
کد خبر: ۲۹۸۸ تاریخ انتشار : ۱۳۹۹/۰۵/۰۱