بررسی ابعاد اراده عمومی در ترازوی فقه در گفتوگو با منصور میراحمدی/ بخش اول؛
در فقه اهلسنت، بیعت را به «بیعت خاصه» معنا میکنند؛ اما در فقه شیعه، بیعت، خاصه نیست؛ بیعت اهل حل و عقد نیست؛ بلکه «بیعت عامه» مراد است. آن چیزی که در زمان امام علی (ع) هم اتفاق افتاد، بیعت عمومی بود. پایه و مبنای بیعت عمومی مردم، دقیقاً همان اراده عمومی مردم است. بیعت، اراده عمومی و رضایت عمومی را نمایان و آشکار میکند. سازوکار نشاندادن اراده عمومی مردم در روی کار آمدن حاکم، بیعت است.
کد خبر: ۱۱۶۷۶ تاریخ انتشار : ۱۴۰۴/۰۹/۰۱