شکاف اجتمعای

امروز «گسیختگی اجتماعی» چه از ضعف مناسبات اجتماعی و سیاست‌گذاری‌ها ناشی شده باشد و چه از وضع روانی شهروندان، جامعه را به سمت فردیت و احساس بی‌پناهی سوق داده است بطوری که پیوند‌های گروهی تضعیف شده است و مقاومت‌هایی نظیر «دفاع میهنی» که در برهه‌هایی به صورت موقت پیوند‌های ملی را ترمیم کردند، نتوانسته‌اند پیوند‌های اجتماعی را به صورت نهادی و پایدار درآورند و همه اینها باعث افزایش شکاف‌های اجتماعی و نابرابری‌ها شده و «ناترازی ارتباطی» را زمینه‌سازی کرده است.

دنیای جدید و زندگی شهرنشینی ایجاب می‌کند که گروه، تشکل و ان‌جی‌او وجود داشته باشد، زیرا دنیای گذشته نیست و خانواده هسته‌ای مانند خانواده گسترده گذشته، نمی‌تواند برای اهالی خانه و فرزندان شغل ایجاد کند، لذا باید به شکل دیگر این کار انجام شود. حالا باید اعلام حضور کنیم که هستیم و نیاز به شغل داریم. چگونه؟ با حضور اجتماعی در تشکل‌ها. این امر در بهترین حالت، جامعه را در عین تفاوت به تشکل و وحدت می‌رساند.