مبارزه

مهم‌ترین مسئله در مواجهه برای انتخاب این نام در کنار همه روایت‌هایی که به آن اشاره کردم، جمله‌ای بود که من ابتدا آن را از زبان مقام معظم رهبری شنیدم. ایشان فرمودند: «اولین آتش را نواب در دل ما روشن کرد»

هم رهبری انقلاب مکرراً اعلام کرد که ما با مارکسیست‌ها کار نداریم و همکاری نمی‌کنیم، هم گروه‌های مذهبی اعلام کردند ما با اینها کار نمی‌کنیم؛ لذا شما شخصیتی مثل آیت‌الله طالقانی که میانه‌روترین روحانی جریان اسلامی است را می‌بینید که در زندان فتوای به نجاست کمونیست‌ها داد، سلول، غذا، ظروف و همه‌چیز را جدا کرد. خطاب به آنها می‌گفت: «شهرداری داخل زندان را ما می‌پذیریم؛ شما بخورید، ما می‌شوییم. چرا؟ چون شما نجس هستید.»

کنشِ «کناره‌گیری/ مقاومت» با تشکیل حکومت، همبستگی کمتری دارد یا اساساً همبسته نیست؛ اما کنشِ «مبارزه/ مداخله» معطوف به حکومت است. آن کنشِ کناره‌گیری، معطوف به تعطیل حکومت است و از دلِ آن، نظریه «تعطیل» برمی‌آید و برون‌دادِ اجتماعیِ آن نیز «تعطیل‌گرایی» است. در حالی که کنشِ مبارزه، معطوف به حکومت است و برون‌دادِ اجتماعیِ آن نیز «تشکیل حکومت» است.

گفتیم سرلوحه و اساس و محور حرکت ضد‌استعماری روحانیون و علمای اسلام، یک قاعده فقهی به نام «قاعده نفی سبیل» بوده و هست که این قاعده فقهی هم بر مبنای آیه‌ای از آیات شریفه قرآن مجید وضع شده‌است. آیه شریفه «لن یجعل‌ا... للکافرین علی المومنین سبیلا»

اگر علما و روحانیون اسلام در زمانی با تاسیس حوزه‌های علمیه و مدارس و دانشگاه‌ها و کتابخانه‌ها و... و با نشر کتاب و دانش و هنر به رواج علم و فرهنگ و تمدن پرداختند و حتی در دوران تهاجم مغول و در سرزمین‌های دیگر نیز از این کار بازنماندند و در زمانی دیگر، در کنار حکومتی مدعی دین و پیروی از اهل‌بیت (ع)، مصادری همچون شیخ‌الاسلامی و مفتی و امامت جمعه و جماعت و خاتم‌المجتهدینی را پذیرفتند و خمس و زکات مومنین را سامان دادند و سهم امام گرفتند و حدود شرعی را جاری کردند، اما در یک دوران که همان دشمنان قدیمی در قالب استعمار کهنه و نو، سرزمین‌های اسلامی را عرصه تاخت‌وتاز خویش قرار دادند، دیگر به درس و بحث و تبلیغ و حد شرعی بسنده نکردند، گره لباس محکم نمودند و به‌طور مستقیم وارد مبارزات به‌اصطلاح سیاسی و مقابله رودررو با استعمارگران و متجاوزان و اشغالگران شدند.

عالم مجاهد و فقیه فرزانه، آیت‌الله‌العظمی علی کنی (قدس‌سره) معروف به حاج ملاعلی کنی یا ملاعلی آملی، ملقب به رئیس‌المجتهدین از اکابر علمای امامیه اوایل قرن چهاردهم هجرت و فقیهی اصولی، رجال شناس و بسیار جلیل‌القدر و محقق دقیقی بود. ایشان در سال ۱۱۸۴ شمسی (۱۲۲۰ قمری) در روستای کن در خانه قربانعلی آملی متولد گردید. اصل او از آمل مازندران بود که خانواده‌اش از آمل به تهران مهاجرت کرده بودند.

مبارزه مرجعیت تشیع و نیروهای مذهبی در حقیقت از منظر آموزه‌ها و الگوهای مکتب آزادی بخش و استقلال‌گرای دین اسلام امری طبیعی است و در ادامه نهضت امام حسین علیه السلام است.

علاقه درب خروج نمی‌شناسد و لذا میرزاده عشقی اواخر جنگ جهانی اول، تصمیم به برگشت گرفت. ابتدا در زادگاهش، همدان مدتی ماند و بعد به تهران رفت. زمانی که وثوق‌الدوله قرارداد ۱۹۱۹ که مفاد آن تحت‌الحمایگی ایران از سوی بریتانیا بود را بست. به گوش میرزاده عشقی که رسید، به شدت با این قرارداد نقاضت ورزید و ابیاتی در مخالفت با این قرارداد و وثوق‌الدوله سرود.

نکته مهم این است که با وجود ارتباطاتی که با مجاهدین خلق داشت، اما با پیروزی انقلاب، با جریان امام (ره) و امت همراه می‌شود و این همراهی تا امروز ادامه دارد. او بعد از انقلاب با جهاد سازندگی همکاری داشت و بعد از اینکه صاحب فرزند می‌شود، بیشتر در خانه است و مشغول رسیدگی به فرزندان؛ در حالی که همسرش ماه‌ها در جبهه بود و در مقطعی نیز جانباز می‌شود. او خودش همه این اتفاقات و ماجرا‌ها را در ادامه همان مسیر مبارزه می‌داند. در واقع ما استمرار مبارزه را در مقاطع مختلف زندگی خانم حسینیان را اشکال مختلف شاهد هستیم

در خانواده‌ای روستایی و کشاورز به دنیا آمده. رزق حلال پدر و تربیت مکتبی مادر از او انسانی مقید و معتقد ساخته، آن‌قدر که وقتی ندای امام را می‌شنود لبیک‌گویان راهی جبهه‌های نبرد با دشمن دین و قرآن می‌شود. جانباز ایثارگر محمد چالیش در راه دفاع از میهن اسلامی مجروح می‌شود، مجروحیتی که نفس‌هایش را کند و مشقت بار می‌کند. سینه‌ای که از زخم این جراحت به تنگ آمده، اما با یاد روز‌های زیبای معنویت و صلابت فراخ شده و پر شده از اسرار آن روزها.

اینجا فلسطین است، کلمه و خون. کلمات غسان کنفانی و حنظله ناجی علی را در صحنه مبارزه، مرید برغوثی را در قصه غربت و بازگشت مشروطش، تمیم برغوثی را در شعرش برای قدس و نویسندگان، شاعران و آزادگان جهان را در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی می‌بینیم و با خبر هر عملیاتی صحنه شهادت فارس پیش چشم زنده می‌شود.

این طرح که به نام سردار دل‌ها، شهید حاج‌قاسم سلیمانی مزین شده است؛ ابتدا به‌صورت پایلوت و سپس در سراسر کشور از اوایل آذرماه ۹۹ به اجرا درآمد؛ طرحی که به گفته سخنگوی ستاد مقابله با کرونا، اجرای همزمان آن با اعمال محدودیت‌های کرونایی، باعث شد پیش‌بینی‌های سازمان‌های جهانی مبنی بر وقوع روزانه مرگ‌های هزارنفری در ایران درست از آب درنیاید.

عدم رویارویی با ورزشکاران رژیم صهیونیستی از جمله پیام‌ها و اقدامات بر گرفته از روحیه پهلوانی به عنوان نماد فرهنگی در ورزش است.

طالبی دارستانی گفت: همانطور که میبینیم در آستانه چهلمین سالگرد انقلاب اسلامی، جمهوری اسلامی ایران در جایگاهی قرار دارد که به جرات می‌توان گفت؛ دشمن را به استیصال کشانده است و در این عرصه زنان نقش بسیار پویا و فعالی داشته اند.