مشابه این مسابقه در هیچ جای دنیا نیست!
مجری برنامه «دست فرمون» گفت: خیلی‌ها دوست ندارند بازیگر را در قالب مجری ببینند، اما رویکرد تلویزیون بابت اینکه بتواند بازیگر‌ها را برای برنامه‌های ترکیبی و اجرا‌ها نزدیک به هم کند به نظرم رویکردی است که تلویزیون را کمک می‌کند.
به گزارش«سدید»؛  شاید تنها برنامه‌ای که در این سال‌ها برای آموزش و فرهنگ سازی اتومبیلرانی و موتورسواری تهیه و تولید شده است، «دست فرمون» باشد. برنامه‌ای که از سال ۹۸ کار خود را آغاز کرد و تا الان نیز پر قدرت پیش رفت طوری که بنا است فصل‌های بعدی آن نیز برای شبکه نسیم ساخته شود.

به همین دلیل عوامل و دست اندرکاران دست فرمون از جمله: محمود محمودی (تهیه کننده)، مسعود صنم (کارگردان)، کامران تفتی (مجری)، بیژن خراسانی و بهنام صفاریان (کارشناس اتومبیلرانی و مربی) مهمان خبرگزاری فارس شدند.

** درباره ایده طراحی و اجرای مسابقه دست فرمون بفرمائید؟
محمودی: طرح اولیه را بهنام صفاریان به ما داد. این طرح در ادامه باید تلویزیونی و پخته‌تر می‌شد که بتوانیم به شبکه نسیم ارائه دهیم. در نهایت به فصل اول رسیدیم و خب طبیعی بود یکسری ایراد در شروع داشته باشیم و نمونه اجرا شده‌ای از قبل نداشتیم که بخواهیم از روی آن کپی کنیم.

الان که فصل دو نیز تمام شده است ما به عبارتی مرجعی شدیم برای ساخت این دست برنامه‌ها و همین الان در شبکه یک و سه شبیه به برنامه ما در حال تولید است و تا قبل از برنامه ما به دلیل اینکه ورود به این حوزه برای برنامه سازی سخت است کسی جرات نمی‌کرد به سمتش برود.

** و همین جسارت شما در ورود به این حوزه قابل تحسین است.
محمودی: البته لطف دوستان هم شامل حالمان شد و اگر گروهی که الان داریم روز اول نبودند هیچوقت نمی‌توانستیم تا اینجا پیش رویم. قطعا بهترین‌های هر حوزه‌ای در کنار ما بودند از صدا تصویر دکور کارگردانی اجرا و ... همچنین اگر انرژی که آقای تفتی گذاشت نبود کار به این شکل روی خروجی نمی‌رفت.

از سال گذشته این را می‌دانستیم که مجری این برنامه باید خیلی همراه باشد، چون مهمان‌هایی که به این مسابقه می‌آیند از شهر‌های مختلف ایران می‌آیند و برخی هایشان برای اولین بار جلوی دوربین می‌روند و اگر آقای تفتی برخورد خوبی با این دوستان نداشت قطعا در روحیه آن‌ها تاثیرگذار بود. همچنین کارشناس‌های خیلی خوبی هم در کنار ما بودند مثل آقای خراسانی و ... در این مسابقه گروه حرفه‌ای تلویزیونی دور هم جمع شدند و در کنار آن‌ها بهترین‌های حرفه اتومبیلرانی و موتورسواری.

** و همین کار شما را خیلی سخت می‌کرد؟
محمودی: وقتی افرادی داشته باشی که همه در حد تیم ملی حرفه‌ای باشند کار سختی را در پیش خواهی داشت. اما خب آنقدر که حرفه‌ای بودند کار من را هم راحت‌تر کردند.

** آقای صنم درباره سختی‌های تولید این مسابقه بفرمائید و اینکه چه سختی‌ها و محدودیت‌هایی سر راهتان قرار داشت؟
صنم: محدودیت که در برنامه سازی تلویزیونی وجود دارد و از همان اول می‌دانستیم کار بزرگی است و بزرگترین دکور برنامه‌های تلویزیونی را با ۱۳ هزار متر فضا خواهد داشت که اغلب آن هم دکور بود. از طرفی تصمیم گرفتیم در شب تصویربرداری شود و به همین خاطر می‌بایست نورپردازی می‌شد و همین برایمان چالش بود و هیچ دفتر سینمایی نبود که بخواهیم برای چنین مساحتی تجهیزات نور از آن‌ها بگیریم به همین خاطر به سمت تولید کننده‌های داخلی رفتیم تا بتوانیم باگ نور را از بین ببریم. فصل یک به یک شیوه نورپردازی شد که دکل هایمان ۱۲ متری بود و از طریق خیابانی و پروژکتور‌هایی که بود پیش بردیم. یکی از چالش‌های بزرگمان نورپردازی بود و دیگری طراحی دکور بود.

پیمان قانع در فصل اول طوری دکور را طراحی کرده بود که ماشین داخل استودیو می‌آمد و گیربوکس بیاید و ربات مختص خودمان طراحی کردند که ماشین روی آن می‌چرخید و این نیز برای اولین بار در تلویزیون اتفاق می‌افتاد. در کل اینکه تولید چنین برنامه‌ای سختی‌های خودش را دارد از جمله تعداد بالای دوربین و فضایی که بزرگ است و ... و به قول آقای محمودی هیچ کتاب و برنامه‌ای نبود که بخواهیم از روی دستش نگاه کنیم.

** و همین اولین بار بودن سختی هایتان را دوچندان می‌کرد؟
صنم: بله درست است و همین برای خودمان خیلی جذاب بود. طراحی فصل یک خیلی متفاوت بود و مدل طراحی پیست به صورت خطی بود و ماشین‌ها به صورت تکی می‌رفتند و از لحاظ طراحی جذاب بود و زمان‌ها با هم رقابت می‌کردند. اما در فصل دو وقتی پیست کاملا آینه‌ای شد، برای ما سخت‌تر هم شد هم از لحاظ تصویربرداری و هم برگزاری کار و وقتی دو شرکت کننده داشتیم برای مخاطبانمان نیز جذابتر شد. از طرفی آقای خراسانی در فصل دو به ما اضافه شدند و موتور را هم به مسابقه اضافه کردیم و برای اولین بار در تلویزیون مسابقه با موتور سنگین و ماشین‌های آرسی را داشتیم که ماشین آرسی برای مخاطبان کم سن و سال‌تر جذابتر بود. فینال آبرومندی هم داشتیم که حدود ۲۱ ساعت تصویربرداری اش طول کشید.



تفتی: غیر از زمان‌های قبل و بعد تصویربرداری حدود ۲۱ ساعت به طور مفید ضبط کردیم.

** آقای تفتی شما از حضورتان در این مسابقه بفرمایید با توجه به اینکه اولین بار است که چنین اجرایی در تلویزیون عهده دار شدید.
تفتی: واقعیت این است که فصل ابتدایی دست فرمون را برادرم کامبیز اجرا می‌کرد و من وقتشه را برای شبکه نسیم داشتم که برنامه گفتگو محور درباره ازدواج بود و آنجا درباره نیاز رابطه‌ای بنیاد خانواده کار کردیم. بلافاصله بعد از وقتشه به دست فرمون آمدم که ساز و کار متفاوتی داشت و اصل اولش هیجان بود و برنامه بزرگ ترکیبی مسابقه‌ای که افراد بزرگی مثل بیژن خراسانی و کارشناس‌های خوبی در کنارش هست و تهیه کننده باسابقه و کارگردان خلاقی دارد. همین‌ها جذابیتی برایم ایجاد کرد که به برنامه اینچنینی بیایم. حالا جا شدن در این برنامه برایم بزرگترین چالش بود که من چطور می‌توانم خودم را با ریتمی که دست فرمون دارد هماهنگ کنم، چون فصل اول دست فرمون به شدت خوب دیده شد.

** شما مخاطب فصل اول هم بودید؟
تفتی: بله بله کاملا دنبالش می‌کردم. مهمان برنامه بودم و مربی‌ها از دوستان من هستند. اما اینکه خودم قرار بود بیایم و پایم را در این کفش کنم اولین دلواپسی برایم این بود که این سقف بزرگتر شد و فقط ۴۰۰ اتومبیلران و ۱۰۰ موتورسوار و ۱۰۰ آرسی کار. اول باید یکسری اطلاعات تخصصی کسب می‌کردم و در وهله بعدی باید خودم را با اندیشه‌های کارگردان هماهنگ می‌کردم که ریتم برنامه تند است و سه استودیو بزرگ داشتیم یکی در آسمان دیگری در آسفالت و دیگری سوله و هماهنگ شدن با تمام این‌ها کار دشواری برای من بود و کارگردان و تهیه کننده و همه عوامل به من کمک کردند تا بتوانم هم گازشان شوم (اصطلاح دست فرمونی) بزرگترین مسابقه تلویزیونی و برنامه ترکیبی ایران بعد از انقلاب دست فرمون است و چه از لحاظ سخت افزاری، نرم افزاری، حضور آدم‌ها که نگاه کنید تمام این رکورد‌ها را برایتان می‌آورد.

اتفاقی که در دست فرمون افتاد چند اولین داشت و ورود این اولین‌ها به تلویزیون به شدت کمک کننده است برای فضای صداوسیمای ما که الان در این شرایط به آن نیاز دارد. چون پلتفرم‌ها سعی دارند این گوی را از تلویزیون بگیرند و از طرفی رسانه‌های دیگر در دنیا وجود دارد که پرقدرت کار می‌کنند. خیلی مهم است که تلویزیون بتواند قدرت را در دست بگیرد و اولین باشد. آمدن موتور‌های سنگین و آرسی‌ها در این برنامه جسارت تهیه کننده و تخصص کارگردان برای جا انداختن این بود که بتوانیم گروه سنی مخاطبانمان را پایین بیاوریم و از این طریق وقتی آرسی‌ها به برنامه اضافه شدند حتی کسانی که گواهینامه ندارند بیننده ما شدند و این اتفاق بسیار جذابی برای ما بود.

حالا در نظرسنجی‌هایی که اپلیکیشن‌ها انجام می‌دهند و یک برنامه برتر و دیگری در رده سوم قرار می‌گیرد و به عبارتی مصرفی است و واقعیت این است همان ۶۰ درصد از مردم ایران که رسانه ملی شان را نگاه می‌کنند نیاز به یک نفس در برنامه‌های ترکیبی دارند که دست فرمون این را نه به این خاطر که من مجری اش بودم، نه، چون که در شروع برنامه من نبودم و در فصل دوم به گروه اضافه شدم. بلکه دست فرمون این خوراک را به تماشاگرش داد به خاطر همین هم درصد بالایی از بیننده را برای خودش بدست آورد. حضور خانم‌ها در پیست مسابقه دست فرمون و در کنار مرد‌ها نیز اتفاقی بود که برای اولین بار در تلویزیون رخ داد.

در فصل اول معیار ما زمان بندی بود و یک نفر در ماشین می‌نشست و پیستی را می‌رفت و می‌آمد و هیچوقت دچار این چالش نمی‌شد که با رقیبش مسابقه دهد. چه در بخش مرد‌ها و چه خانم‌ها با آقایان. به نظرم سه اولینی که در برنامه دست فرمون رخ داد به شدت کمک کرد تا این برنامه برنامه متفاوتی باشد و امیدوارم این نگاه و این جنس اعتماد و جمع کردن این گروه و تولید کردن کار به این سنگینی ادامه پیدا کند. علی الظاهر تنها راهی که تلویزیون بتواند کمی از پلتفرم‌ها و برنامه‌های ترکیبی و خصوصی سبقت بگیرد، تولید این جنس برنامه‌ها است.

** اگر قرار باشد فصل بعدی این مسابقه ساخته شود شما گروه را همراهی می‌کنید؟
تفتی: در ابتدا تابع پیشنهاد تهیه کننده هستم و در این ۵۲ قسمتی که ساخته شد شاید ساده به نظر برسد، اما واقعا بچه‌های گروه همگی زحمت کشیدند. علاوه بر این دوستان خوبی در این گروه دارم و امیدوارم از من راضی بوده باشند و اگر پیشنهاد اجرای فصل بعدی را بدهند حتما در خدمت شان هستم.

** وقتی شما وارد این برنامه شدید، برنامه یک مجری دیگری را در فصل قبلی داشت. این موضوع شما را دچار نگرانی نمی‌کرد که باید برنامه‌ای را اجرا کنید که در ابتدا فرد دیگری اجرا می‌کرده؟
تفتی: جایگاه کامبیز برادرم جایگاه خوب و درستی در بازیگری و دوستی مان است و به دلیل مسائلی که نشد در فصل دو حضور داشته باشد، روزی که اولین جلسه من و آقای محمودی و صنم برای شروع اجرای من بود، دلواپسی ام را به این دوستان گفتم و صادقانه بگویم به تخصص مسعود صنم کارگردان و حمایت‌های تهیه کننده تکیه کردم و اگر نگاه حمایتی این دو عزیز پشت مجری نباشد شما هر چقدر هم تلاش کنید نمی‌توانید گلیم تان را از آب این برنامه بیرون بکشید بنابراین بخشی از نگرانی من با حضور این دو عزیز رفع شد. مضاف بر این در میانه راه پیشکسوت عزیزی مثل بیژن خراسانی برای فردی مثل من خیلی کمک کننده بود. یا چهار مربی که داشتیم بخش اعظمی از این دلواپسی‌ها را برای من کم می‌کرد و بقیه اش را هم لطف خداوند و مردم بود. خیلی‌ها دوست ندارند بازیگر را در قالب مجری ببینند، اما رویکردی که تلویزیون حداقل در سه سال گذشته بابت اینکه بتواند بازیگر‌ها را برای برنامه‌های ترکیبی و اجرا‌ها نزدیک به هم کند به نظرم رویکردی است که تلویزیون را کمک می‌کند.

** شما این رویکرد را دوست دارید که بازیگر‌ها اجرا کنند؟
تفتی: بازیگری آنقدر برایم مرجع هست که همه این‌ها زیر مجموعه اش قرار بگیرد. اجرا، رادیو، گویندگی، دوبله، خوانندگی زیر مجموعه بازیگری است. من بازیگرم و حالا به تناوب پروژه‌ای که محمود محمودی برایم در دست فرمون تعریف می‌کند، قبول می‌کنم و کار می‌کنم و بخش اعظمی از اجرایم در این برنامه مدیون بازیگریم است.



** تا الان بازخورد مخاطبان از حضور شما در این مسابقه چطور بوده است؟
تفتی: بازخورد‌ها برایم خیلی عجیب و جالب بود. از بیننده خانم ۵۵ ساله که تک تک پلان‌های دست فرمون را از حفظ بود تا پسربچه ۶ ساله و طیف میانه که پسر و دختر‌های جوان بودند. اینکه شما بتوانید در این شرایط کرونا ذهن مخاطبان را برای یک ساعت یا حتی پنج دقیقه از ترس و نگرانی ناشی از بیماری و مشکلات اقتصادی دور کنید و حالش را خوب کنید به شدت تاثیرگذار و ارزشمند است و از قسمت یک دست فرمون تا فینال من حداقل روزی ۱۵۰ کامنت و سوال و تشکر دارم. عده‌ای می‌گفتند می‌شه در فصل بعدی ما هم بیاییم؟ یکی هم گفته بود این مسابقه برای بچه پولدار‌ها است؟ و کارگردان ما برای او توضیح داده بود که برای عموم آزاد است و مردم به صورت رایگان می‌توانند ثبت نام کنند و به راستی آزمایی ما برسند. منظورم این است که آنقدر بازخورد خوب از سن‌های مختلف داشتیم که خداراشکر می‌کنم.

** برایتان پیش آمده مخاطبان مسابقه یا حتی اقوام و بستگان از شما بخواهند برای او واسطه شوید تا به مسابقه بیاید؟
تفتی: بله تمام دوستان و فامیلم دوست داشتند بیایند، اما مدل برنامه اینطوری است که شرکت کننده‌ها بعد از راستی آزمایی نمی‌توانستند به یکباره وارد برنامه شوند و امکان تقلب در برنامه دست فرمون صفر بود. بین ۱۰۰۰ کامنتی که از مردم دریافت کردم یکی نوشته بود چرا هوای فلان شرکت کننده را داشتید؟ این امکان ندارد، چون ما چهار مربی داشتیم که یکی از دیگری جدی‌تر بودند و سر راننده هایشان با هم بحث می‌کردند و اگر قرار بود من به راننده آقای خراسانی و تیم داوری مان پوئن متفاوت تری می‌دادیم مصیبتی می‌شد و اول از همه باید جواب مربیان را می‌دادیم و بعد از آن جواب بازیکنان را نمی‌توانستیم بدهیم و آنقدر چارت برنامه طوری چیده شده بود که به همه این‌ها فکر شده بود که در فصل دوم شبیه این نشود که انگار کمک کردند یکی بیاید بالا و ... نه اینطور نبود وهمه چیز تخصص محور بود و بر اساس طراحی ابتدایی برنامه پیش رفت و خدراشکر آبرومند بود. صرف اینکه فقط ما برنامه سرگرم کننده‌ای بودیم روی آنتن نرفتیم.

دست فرمون نگاه استعدادیابی و نگاه فریاد زدن خلا‌های این رشته ورزشی است که حالا موتورسواری و آرسی هم به آن اضافه شد. این همه سال این همه راننده حرفه‌ای در بخش اتومبیلرانی ما فعالیت می‌کنند و هنوز که هنوز است ما یک تیم ملی اتومبیلرانی نداریم. هنوز که هنوز است اجازه اینکه به جوان هایمان فضا دهیم تا بروند و در مسابقه‌های کشوری شرکت کنند و به آن‌ها بها داده شود را نداریم و این موضوع در برنامه دست فرمون در فصل یک و دو اتفاق افتاد. نگاه این برنامه پیدا کردن استعداد‌های ورزشی در بخش اتومبیلرانی، موتور سواری و آرسی است که خداراشکر توانست توقعات سرگرمی مردم را هم اجابت کند. آوردن موتور سنگین بعد از سال‌ها در تلویزیون با اینکه قبل از این تصور اشتباهی درباره موتور داشتیم و همچنین آمدن آرسی‌ها که در تمام دنیا مرسوم است و ما تازه جسارت این را پیدا کردیم که برنامه‌ای برایش بسازیم.

** بخشی از این برنامه و هر برنامه‌ای به فرهنگسازی آن برمی گردد. به عنوان مجری چقدر فکر می‌کنید توانستید در این برنامه فرهنگ این رشته ورزشی را جا بیندازید؟
تفتی: ما در تمام قسمت‌های برنامه تعدادی نویسنده داشتیم که پلاتوهایمان را می‌نوشتند و طراحی این بخش فرهنگسازی بر عهده نویسنده‌ها به سرپرستی آقای صنم بود و در فصل یک بخشی از پلاتو‌های آقای دیرباز به سمت فرهنگسازی ماشین سواری می‌رفت. اما در فصل دو آنچه به عنوان متن برای من نوشته می‌شد موضوع محور بودیم و اینطور نبود که برنامه‌ای بدون موضوع را روی آنتن ببریم و این بخش برایمان دغدغه بود.

حتی وقتی بچه‌ها مسابقه می‌دادند و دوربین‌های ما تنهایشان نمی‌گذاشتند و در حین مسابقه اتفاقی می‌افتاد که اگر هر کدام راننده‌ها تخلف قانونی داشتند از دور مسابقه حذف می‌شدند و راننده‌ای داشتیم که کلاه نگذاشته بود و حذف شد و از این قبیل مثال‌ها که در برنامه خودمان این فرهنگسازی را رعایت کنیم و هم اینکه اشاعه اش دهیم تا مخاطبین مان هم در این فرهنگسازی سهیم باشند.

** قبل از اینکه اجرای این برنامه را به عهده بگیرید خودتان چقدر به اتومبیلرانی علاقه داشتید؟
تفتی: اگر نبود که مهمان فصل اولشان نمی‌شدم. پسر‌ها ماشین بازی تفنگ بازی و خلبانی دوست دارند و دختر‌ها عروسک بازی و خاله بازی. حالا الان بنابه زمان و سرعتی که داریم دختر‌ها هم به سمت این هیجان ماشین سواری آمده اند. طبعا برای هر آدمی ریتم تندتر و تجربه فضای بیشتر جذابیت دارد و برای من هم ماشین و موتور خیلی زیاد جذاب بود. آنقدر این مسابقه برای من جذاب بود که یکی از مخاطبین کامنتی گذاشته بود که بعد از دست فرمون احتمالا کامران تفتی یک ماشین کوچک جمع می‌کند یا موتور سنگین می‌خرد. واقعیت این است که موتور سنگین را از بیژن خان خراسانی می‌گیرم و یک آرسی هم به نام خودم گذاشتند کنار و فقط می‌ماند ماشین که دیگر باید از مربیان بگیرم.

علقه شخصیم به ماشین سواری و موتور سواری و این جنس هیجان بسیار زیاد است، اما آدم ایده آل گرایی هست و معتقدم باید در جا و فضای خودش استفاده شود و دلم نمی‌خواهد با موتور سنگین و ماشینی که قدرت بالایی دارد در سطح شهر تردد کنم.


** آقای خراسانی از حضورتان در این مسابقه بفرمائید.
خراسانی: من فصل اول این برنامه را از تلویزیون دیدم و از اینکه در برنامه تلویزیونی به ویژگی‌های رانندگی و اتومبیلرانی نگاهی ویژه شده است خوشحال شدم. اما برخی مردم اتومبیلرانی و موتورسواری را ورزش نمی‌دانند و تصورشان این است که عده‌ای از روی سرخوشی این کار را دنبال می‌کنند و این را نمی‌دانند که یک راننده مسابقه‌ها تا ۶ کیلو وزن کم می‌کند و شما در هیچ رشته ورزشی دیگری این را نمی‌بینید. ما در دست فرمون ماشین‌های معمولی را هم داشتیم. خوشحالم بعد از ۳۵ سال فعالیت در صداوسیما می‌بینم که چنین برنامه‌ای تولید می‌شود. وقتی آقای محمودی را قبل از فصل دو دیدم و گفتند که می‌خواهند موتور را اضافه کنند با هم صحبت‌هایی کردیم. ایمنی و آموزش دو بخشی است که دست فرمون در آن‌ها می‌تواند به مردم کمک کند. این برنامه نشان داد که می‌شود همه چیز را تحت کنترل گرفت و برایش برنامه گذاشت.

** چه کردید تا فرهنگ استفاده از موتور در تلویزیون تغییر کند؟
خراسانی: در این برنامه در بخش موتور یکی دو بار حادثه داشتیم و اینکه می‌توانیم بگوییم از همه وسائل ایمنی موتورت به خوبی استفاده کن و کلاه بگذار و ... من از افرادی هستم که گاهی می‌گویم چرا بازیگر‌ها مجری می‌شوند؟ اما یک جا‌هایی واقعا قبول دارم که یک بازیگر می‌تواند مجری خوبی هم باشد. دلیلش این است که در اجرا یک زمان‌هایی هست که مجری باید بازیگری کند و آقای تفتی توانست این بازی را انجام دهد و از طرفی او توانست به مسابقه هیجان وارد کند. این قبیل برنامه‌ها می‌تواند در نگاه فرهنگی و فنی مردم تاثیرگذار باشد.

** آقای صفاریان درباره طراحی این برنامه در فصل یک بفرمائید.
صفاریان: رشته ورزشی من اتومبیلرانی بود و علاقه زیادی داشتم و عضو فدراسیون شدم. اوایل که وارد این رشته شدم متعجب بودم که چرا از این رشته حمایت نمی‌شود و پیست‌های قدیمی و ... سال ۹۰ به ذهنم رسید چرا به این رشته بها داده نمی‌شود؟ و این ورزشی بود که اهمیتی به آن داده نمی‌شد. یکی دیگر از مشکلاتمان برگزاری مسابقه زیر نور آفتاب بود و کسی هم به حرفمان گوش نمی‌کرد؛ بنابراین این طرح برگزاری مسابقه اتومبیلرانی را روی کاغذ آوردم و اول به شبکه ورزش رفتم و اسم طرح دقت و سرعت بود و شبکه از آن حمایت نکرد. از طرفی این هم برایم مهم بود که اغلب می‌گفتند این ورزش بچه پولدار‌ها است. بعد به شبکه سه رفتم و شبکه‌های دیگر تا رسیدم به شبکه سه و مدیر وقت آقای فضلعلی بودند و از طرح استقبال کردند ک مجوز گرفت تا اسپانسر جذب شود و به سمت تهیه کننده رفتیم و به آقای محمودی رسیدیم که از قبل با ایشان آشنایی داشتم. در فصل اول هیچ نمونه دیگری نداشتیم و مپ را هم خودم طراحی کردم و در فصل دو به خاطر اینکه هیجان مسابقه برای مخاطبان بیشتر باشد دو ماشینه کنیم.

** چقدر روی فرهنگسازی اتومبیلرانی و موتور سواری متمرکز بودید؟
صفاریان: شاید یکسری‌ها دیدگاهشان روی موتورسواری خوب نبود و ما سعی کردیم همه ابعاد شخصیتی موتور سوار‌ها را در مسابقه دست فرمون نشان دهیم. برای مثال فردی پزشک و کارخانه دار است و موتورسوار هم هست و آشنایی با این افراد می‌تواند دیدگاه مردم را تغییر دهد و هم در بخش ماشین و بخش موتور این اتفاق رخ داد. این‌مسابقه باعث شد تمام بچه‌های علاقه‌مند به این رشته که تا به حال پیست نیامدند و کف خیابان لایی می‌کشیدند را اینجا آوردیم و هیجان شان را در پیست ما خالی کردند و از این افراد زیاد داشتیم که دعوتشان کردیم و وقتی به دست فرمون آمدند علاقه پیدا کردند این رشته را به طور تخصصی ادامه دهند و دیگر در خیابان و بزرگراه‌ها لایی نکشنند و حرکت‌های نمایشی اجرا نکنند.



** آقای محمودی شما تا به حال درباره بخش فرهنگسازی چنین مسابقه‌ای در میان مردم بازخورد‌هایی دیدید؟
محمودی: با حفظ احترام به همه شبکه‌های سیما بسته بندی ما بسته بندی شبکه نسیم بود و اصلا شبیه به سفربخیر و ... نبودیم و در ۱۰۳ قسمت این را جا انداختیم که اگر کلاه و کمربند نباشد شرکت کننده با همه هزینه‌هایی که برای شرکت در مسابقه کرده است، از دور رقابت حذف می‌شود و ما در سال ۹۹ دوباره چنین موضوعی را یادآوری کردیم. امکاناتی که شبکه نسیم طی دو سال برای ساخت این برنامه در اختیار ما قرار داده است، فدراسیون اتومبیلرانی به اعضای خود نداده است. حالا دست فرمون از شبکه ورزش هم بازپخش شد و در بازپخش هم موفق شدیم.

در این ایام کرونا خیلی از مدرسه‌ها و پادگان‌ها بازارچه‌ها این اجازه را به بچه‌های اتومبیلرانی دادند که در این روز‌های تعطیلی مدرسه و پادگان تمرین کنند. خیلی از مربی‌های اتومبلیرانی می‌گویند تعداد ثبت نامی‌های ما بعد از برنامه شما بیشتر شده است و پدر و مادر‌ها اعتماد کردند که این هم یک رشته ورزشی است و حتی مجری ما در فصل یک در برخی برنامه‌ها از مسئولین استانی که شرکت کننده از آنجا آمده بود درخواست می‌کرد که به علاقه‌مندان اتومبیلرانی فضایی اختصاص دهد تا بتوانند تمرین کنند و حتی اگر یک شهر هم این کار را انجام داده باشد ما رسالتمان را انجام دادیم.

** هزینه‌های تولید این مسابقه توسط شبکه پرداخت شد یا اسپانسر داشتید؟
محمودی: ما اسپانسر نداشتیم و این را شبکه نسیم در راستای نشاط و سرگرمی و حال خوب مردم این هزینه را کرده است. از طرفی دنبال برند سازی هم بود و در این دو فصل توانستیم رضایت مخاطب را جلب کنیم.

** با توجه به هجمه سازندگان در وی او دی‌ها و اینکه با محدودیت‌هایی که برای ساخت این مسابقه با آن مواجه بودید، نمی‌خواستید این مسابقه را به پلتفرم‌ها ارائه دهید؟
محمودی: ما برنامه ساز تلویزیون هستیم و در تلویزیون بزرگ شدیم. اما خب کجا این حمایت‌ها را از یک برنامه می‌کند که در بهترین ساعت تلویزیون چنین برنامه‌ای را پخش و سه بار هم بازپخش کند؟

** یعنی می‌گویید جذب مخاطب در پلتفرم‌ها سخت است؟
محمودی:، چون برنامه جدیدی است ممکن است در پلتفرم‌ها جواب بدهد، اما اگر شما جای من تهیه کننده بودید امکانی که شبکه نسیم برایتان مهیا کرده بود را از دست نمی‌دادید.

** آقای صنم درباره طراحی فصل دو مسابقه بفرمائید.
صنم: دوست داشتیم مسابقه را جذاب‌تر کنیم و برای همین باید پیست یازده هزار متری آسفالت می‌شد و از زمانی که شروع کردیم دلار همچنان در حال افزایش بود و همین هزینه‌ها را بالا می‌برد. نکته بعدی اینکه استودیوی شماره ۲ باید می‌ساختیم که مربی‌ها آنجا مستقر بودند. سازه آهنی تعبیه کردیم در ارتفاع ۶ متری. ما باید طراحی مان برای پیست آینه‌ای را انجام می‌دادیم و به آقای صفاریان تحویل می‌دادیم تا دو پیست مجزا آماده می‌شد.

یکی از چالش هایمان برای فصل دو این بود که در یک پیست هم باید موتورسواری و هم آرسی‌ها انجام می‌شدند. سختی اش این بود که مجبور بودم یک قسمت را در چهار جلسه و روز بگیرم و حفظ راکورد‌ها اذیت مان می‌کرد و همین تجربه بزرگی برایم بود انگار که دارم یک سریال می‌سازم و حضور راننده‌هایی که از شهر‌های مختلف می‌آمدند کمی کارمان را سخت می‌کرد. اینکه ممکن بود به فردی بگوییم لباس و فیزیک چهره ات را برای فردا حفظ کن و او یادش می‌رفت.

چالش بعدی مان این بود که از ساعت ۱۱ شب که شروع به ضبط می‌کردیم باید تا قبل از طلوع آفتاب تمام می‌شد و برخی اوقات مربی با شرکت کننده اش تمرین می‌کرد و وقتی او وارد پیست می‌شد گیربکس ماشین دچار مشکل می‌شد و برای تجهیز کردن ماشین زمان زیادی از ما می‌برد و ساعت‌ها باید چهره مربی‌ها را طوری حفظ می‌کردیم که برنامه در پخش یکدست باشد. برنامه سازی تلویزیونی فقط استودیو نیست و باید برنامه سازی به سمت بیگ پروداکشن برود.

محمودی: آنهم در برنامه‌ای که شرکت کننده‌ها از ۴۰۰ نفر به ۵۰ نفر رسیدند و نمی‌توانستیم شرکت کننده جدیدی در میانه راه به برنامه اضافه کنیم و به خاطر کرونا نمی‌توانستیم شرکت کننده‌هایی از سایر شهر‌ها بیاوریم و چند شرکت کننده حذف شدند به خاطر اینکه کرونا گرفتند و نتیجه تست شان را برای ما فرستادند.

** یعنی افراد را ملزم می‌کردید تا تست هایشان را برایتان ارسال کنند؟
محمودی: نه برای سلامتی دیگر عوامل باید این کار انجام می‌شد. ۱۲۳ نفر عوامل اصلی مان و ۲۰ شرکت کننده داشتیم. یکی دیگر از مشکلاتمان این بود که ما فقط با شخص طرف نبودیم و خیلی از ماشین‌هایی که به برنامه می‌آمدند اجازه تردد در سطح شهر را نداشتند و ما باید با پلیس راهور و پلیس حفاظت و ... هماهنگ می‌کردیم. از طرفی از مرحله‌ای به بعد حتما باید روی ماشین هایشان هزینه می‌کردند حداقل از ۲ میلیون تا ۱۵ میلیون باید هزینه می‌کردند از لاستیک گرفته تا ترمز و ...

** چرا برای برنامه ماشین‌هایی طراحی نمی‌شد که شرکت کننده‌ها با آن ماشین‌ها مسابقه دهند؟
محمودی: در فصل یک ماشین‌هایی در اختیار سلبریتی‌ها و دیگر افرادی که ماشین نداشتند قرار می‌دادیم. البته برخی‌ها هم قلق ماشین خودشان را دارند و با ماشین دیگران نمی‌توانند مسابقه بدهند و عده‌ای که با ماشین بستگانشان می‌آمدند می‌گفتیم رضایت نامه‌ای از صاحب ماشین داشته باشند.



**شما در این مسابقه رقابت بین خانم‌ها و آقایان در این برنامه داشتید.
صنم: همیشه می‌گویند چرا مسابقه تان را کلاس بندی نمی‌کنید؟ ما هم می‌گوییم اگر می‌خواستیم این چنین باشد می‌شدیم فدراسیون. مسابقه تلویزیونی است و قوانینی که بود برای خودمان بود. وقتی در فراخوان از عموم دعوت کردیم بیایند هیچ وقت به این قائل نبودیم آقایان یکسری مرحله و خانم‌ها یکسری مرحله را باید بگذرانند و مثل همین بود که هر کسی با ماشین خودش می‌آمد و گاهی دیدیم که یکی با پراید آمده و ماشینی که از پراید پر قدرت‌تر بوده را برده است، چون دست فرمون بهتری داشته است. از طرفی خیلی از خانم‌ها و آقایان به ما می‌گفتند چقدر خوب است که در یک مسابقه خانم‌ها در کنار آقایان رقابت می‌کنند، اما از یک جا به بعد نتوانستند به مراحل بالاتر بروند. اما خیلی مستعد بودند و عزت نفس به خانم‌ها داده شد. حتی رقابت‌های مربیان برای ما جذاب بود و خط کشی بین مردان و زنان نداشتیم.

** آقای صفاریان شما هم درباره رقابت مربی‌ها بفرمایید.
صفاریان: تعداد بچه‌های شرکت کننده که به ۲۰۰ نفر رسید به قید قرعه قرار شد ۵۰ شرکت کننده برای هر مربی باشند. نکته دیگری می‌خواستم بگویم که مسابقه دست فرمون در فصل دو نیز شبیهش در هیچ جای دنیا نبوده و برای اولین بار به خاطر حضور ماشین‌های دیفرانسیل جلو مجبور بودیم با نقشه دیگری پیست را طراحی کنیم شاید شما این مدل پیست را در کشور‌های خارجی ببینید، اما همه آن‌ها از ماشین‌های دیفرانسیل عقب استفاده می‌کنند. اغلب ماشین‌های شرکت کننده‌ها دیفرانسیل جلو بودند و پیست ما از ۴ مسابقه الهام گرفته شده است. هم فصل یک هم فصل دو هیچ کدام کپی برنامه دیگری نبودند. پیست ما تلفیقی از چند رشته و مسابقه است که از بخشی از آن‌ها ایده گرفته، اما در حقیقت طراحی این پیست متعلق به خودمان است.

** الان برنامه‌ای در داخل ایران از روی برنامه شما کپی کرده باشد؟
محمودی: یک برنامه‌ای در حال تولید است که درباره هیجانات رانندگی است.

صنم: در قانون تلویزیون هست که وقتی برنامه‌ای برند می‌شود شبیهش را بسازند و وارد فضای رقابتی شوند.

** دلیل تغییر مجری از فصل یک به دو چه بود؟
صنم: آقای دیرباز خیلی درگیر کار بودند. دلیل انتخاب کامران تفتی هم این بود که تن صدا و استایل مناسبی داشت و قبلا در دست فرمون شرکت کرده بود. به لحاظ کارگردانی دوست داشتم کامران همه جا باشد و واقعا هم می‌آمد و خیلی همراه بود. یکی دیگر از ویژگی هایش این بود که خیلی خوب روی متن سوار می‌شد و اصطلاح‌های رانندگی را هم بلد بود.

محمودی: از ابتدا سه گزینه برای انتخاب مجری داشتیم و یکی دیرباز و دیگری تفتی و یک مجری دیگر. حتی ما در برنامه از حضور پلیس راهور نیز بهره بردیم که خدای نکرده اطلاعات اشتباه به مخاطب ندهیم.

** چه اصراری بود که از یک بازیگر به عنوان مجری این برنامه استفاده کنید؟
صنم: سیاست شبکه نسیم است و در هر برنامه این شبکه یک بازیگر، مجری است.

محمودی: شبکه نسیم یا کاری نمی‌کند یا اینکه به بهترین شکل انجامش می‌دهد و یکی از راه هایش این بوده که برنامه‌ها را با مجری بازیگر‌ها پیش ببرد و اتفاق بدی نیست، چونکه از بازیگران در جای خودشان استفاده می‌کند.

** آقای خراسانی شما سابقه زیادی در این رشته‌های ورزشی داشتید. تا به حال به این فکر کرده بودید که می‌شود چنین برنامه‌ای در تلویزیون تولید کرد؟
خراسانی: کمبودش را که کاملا حس می‌کردم و یکی از مشکلاتی که نتوانستیم در این سال‌ها نگاه‌ها را به این رشته ورزشی تغییر دهیم همین است که نتوانستیم چنین برنامه تلویزیونی برایش داشته باشیم. درباره نگاه جنسیتی نیز باید گفت نباید چنین موضوعی وجود داشته باشد و خانم‌ها در مسابقه دست فرمون در کنار آقایان مسابقه می‌دهند و خیلی از خانم‌های ما بهترین رانندگی و دست فرمون را دارند. من اولین گزارشگر مسابقه‌های موتورسواری و اتومبیلرانی بودم. یک روزی مسابقه‌ها پخش نمی‌شد و وقتی شبکه سه راه افتاد به عنوان تصاویر دیدنی پخش می‌شد و تصادف‌ها و چپ شدن هایش را پخش می‌کردند و همان زمان به آقای صافی می‌گفتم آقا این ماشین بعد از اینکه زمین می‌خورد دوباره بلند می‌شود و حرکت می‌کند و اجازه دهید یک بار گزارش کاملش پخش شود و اجازه دادند.

این برنامه نشان داد که ماشین میلیاردی و ارزان قیمت برای مسابقه فرقی با هم ندارند و به قدرت ماشین‌ها است و دست فرمون راننده. شاید در برخی برنامه‌ها زیرنویس کنند که در شرایط بحرانی چه طور رانندگی کنید، اما باید به این موارد فقط به طور عملی پرداخته شود. در دست فرمون ما همه این‌ها را نشان می‌دهیم که اگر در شرایط بارانی فرمون ماشین را کمی زیادتر بچرخانید چپ می‌کنید و سانحه‌ای می‌آفرینید. از سال ۶۳ که به تلویزیون آمدم تا به حال چنین برنامه‌ای ساخته نشده که با همه اقشار در ارتباط باشد و در نهایت به نتیجه خوبی هم برسد. ما در پیست‌های اتومبیلرانی مان تا به حال کشته هم دادیم، اما در پیست دست فرمون همه اصول ایمنی را رعایت کردیم. در تمام این سال‌ها همیشه سه دوربین در پیست داشتیم و آقای صنم برای اولین بار ۱۸ دوربین به داخل پیست آورد و یادم است آن زمان به دلیل کمبود دوربین‌هایی که داشتیم گزارشگر مجبور بود تا چند دقیقه درباره فقط یکی از شرکت کننده‌ها صحبت کند چراکه مابقی شرکت کننده‌ها را نمی‌دید و تا به حال هم در برنامه پیش نیامده که حتی یک شرکت کننده بگوید زمان را می‌خواهیم ببینیم.

** تا به حال پیش آمده که برای شرکت کننده‌ای اتفاقی رخ دهد؟
محمودی: در قسمت فینال یکی از موتورسوار‌ها به زمین خورد، اما حادثه‌ای برایش پیش نیامد و بلافاصله بلند شد و حرکت کرد. ما طوری پیست را طراحی کردیم که جذابیت را در کنار امنیت داشته باشد.

خراسانی: ما تا به حال چنین برنامه‌ای در این زمینه نداشتیم و فضایش را نداشتیم. تنها برنامه‌ای که توانستیم برای موتور و ماشین اجرا کنیم پیست اتوبان بابایی را گرفتیم و غیر از این کاری نتوانستیم انجام دهیم. یادم است آقای مهاجرانی معاونت سیمای وقت متوجه شد که من با موتور به سازمان می‌روم گفت دیگر با موتور نیا و گفتم موتور من از ماشین شما گران‌تر است. می‌خواهم بگویم نگاه افراد درباره موتور خیلی خوب نیست. در دست فرمون خیلی‌ها تفکرشان درباره موتورسواری تغییر کرد و متوجه شدند که حرکت‌های نمایشی اگر در اتوبان نباشد یک فن است.

** تا به حال بازخوردی از مخاطبان تان داشتید که خیلی دوست داشته باشند به برنامه بیایند؟
خراسانی: آنقدر که مردم در صفحه‌های مجازی از من درباره شرکت در دست فرمون سوال می‌پرسند که برای رشته‌های ورزشی دیگر نپرسیدند و ویژگی و سرعت و هیجانی که این مسابقه دارد باعث شده مخاطبان زیادی را همراه کند.

** درباره فصل بعدی برنامه نیز بفرمائید.
محمودی: این برنامه‌ای که الان درباره آن حرف می‌زنیم یک روزی رویای همه ما سازندگان بود و قطعا با حمایت مدیران به تولید رسید و جا دارد همین جا از همه مدیران تلویزیون تشکر کنم. شبکه نسیم دوست دارد که این برنامه را ادامه دهیم و طرح‌های جدیدی از ما خواسته اند. ما هم برای نوروز ۲۵ قسمت طراحی کردیم و هم برای کنداکتوری که شبکه برایمان معین کرده طرح‌هایی داریم. اما در نهایت تصمیم گیرنده نهایی مدیران شبکه هستند و ما آماده ایم.


** برای فصل سه باز هم تغییر مجری هم دارید؟
محمودی: نه هم ما از آقای تفتی راضی بودیم و هم شبکه. شاید برای طرحی که نوروزی است بخشی را اضافه کنیم و یک بازیگر یا کمک اجرا کنار دست آقای تفتی حاضر شود، اما هنوز قطعی نشده است. در اینجا باید از همه افرادی که در ساخت این برنامه ما را کمک کردند و همگی جزو بهترین‌ها بودند، تشکر ویژه‌ای داشته باشم.

انتهای پیام/
ارسال نظر
نام:
* نظر:
* captcha: