اقتصاددان

در واقعیت اقتصادی، تصاحب منابع و کنترل بازارها به‌سادگی ناشی از تبادلات آزاد و داوطلبانه نیستند، بلکه شامل استفاده از قدرت دولتی و همچنین روش‌های غیراخلاقی برای تحمیل خواسته‌ها و منافع خود هستند. به قول «وودی گاتری» - خواننده بزرگ فولکلور آمریکایی - «برخی با یک تفنگ از شما دزدی می‌کنند و برخی با یک خودکار.»

پیمان پولی توافقی است که کشور‌ها برای تسهیل تجارت و برداشتن موانع انتقال ارز بین خود امضا می‌کنند تا به جای استفاده از ارز‌های دیگری همچون دلار و یورو، از پول ملی در صادرات و واردات خود استفاده نمایند. این پیمان‌ها با تکیه بر تفکیک بین کارکرد‌های پول، صرفاً از ارز‌های جهان شمول به عنوان مبنای حسابداری بهره می‌برند و پرداخت‌ها را به ارز‌های ملی انجام می‌دهند

در شرایط عملی و دنیای واقعی، سرمایه‌داری ناکارآمدترین سیستمی است که تاکنون اختراع شده‌است. اگرچه برای عده‌ای ثروت تولید می‌کند، اما میلیارد‌ها نفر را در حاشیه رها می‌کند. بسیاری برای زنده‌ماندن می‌جنگند، بسیاری تنها در موقعیت‌های مخاطره‌آمیز زنده می‌مانند، تخریب محیط زیست در آن ایجاد شده‌است، و فاجعه آب و هوایی تقریباً بالای سر ماست. تئوری اقتصاد نئوکلاسیک یک نظریه پرت در علوم‌اجتماعی است هیچ نظریه‌ای مانند آن وجود ندارد و به ویژه نظریه‌ای که قول دهد مسیر درست برای خط مشی عمومی را به شما بگوید (بر اساس ایده کارآمدی) وجود ندارد.

مشکل نظریه فریدمن این است که وی، تورم را افزایش یکنواخت قیمت‌ها می‌داند. این از لحاظ نظری درست و مناسب است؛ اما از لحاظ تجربی نادرست است. در دنیای واقعی الگوی رشد تورم به شدت متفاوت است. همزمان با افزایش ۵ درصدی قیمت سیب، قیمت خودرو می‌تواند ۵۰ درصد رشد کند و قیمت پوشاک ممکن است ۲۰درصد کاهش یابد. برای درک تورم آنگونه که در واقع وجود دارد؛ ما نباید به کتاب‌های درسی اقتصاد نگاه کنیم؛ بلکه باید به داده‌های دنیای واقعی نگاه کنیم.

برای خروج از این بحران، راه‌هایی نیز وجود دارد که شامل: لزوم سرمایه‌گذاری داخلی و خارجی، توسعه تجارت و کاهش وابستگی اقتصاد به سیاست و عزم جدی برای حل معضلات اقتصادی اشاره کرد. در حوزه فرهنگی نیز باید دعوت به عقلانیت در کنار دین انجام بگیرد و حاکمیت تصویری نو از آینده خلق کند؛ فلذا ما باید یک پرسپکتیو، تاریخی بلندمدت داشته باشیم و اعتراض را مایه نشاط جامعه بدانیم؛ اما باید متوجه باشیم هیجان‌زده عمل نکنیم؛ با توجه به اینکه برهم خوردن یک سازوکار هزینه‌های جانی و مالی سنگین دارد؛ نسل جوان باید در حوزه اعتراضات متفکرانه عمل کند و از اقدامات هیجانی بپردازد.

 راهکار خروج کشور از این بحران، تأکید بر نقش تقویت انسجام اجتماعی است. برای تحقق انسجام اجتماعی، دولت باید سیاست‌های اقتصادی را وضع کند که امیدبخش نسل جوان باشد؛ نهاد‌های قدرت از اقتصاد خارج شوند، سهام شرکت‌های بزرگ به مردم واگذار شود و نظام مالیاتی اصلاح شود.

در سال ۱۹۹۹، او مقاله‌ای تحت عنوان «نقطه برابری چیست؟» را در ژورنال اخلاق منتشر کرد و در آن استدلالی را مطرح کرد که بیشتر به ‌واسطه آن شناخته می‌شود. او در سنگر خودی نارنجکی را باز و با این جمله شروع کرد «اگر بیشتر آثار پژوهشی اخیر مدافع برابری به‌صورت پنهانی توسط محافظه‌کاران نوشته شده بود، آیا نتایج این کار برای مساوات‌گرایان چیزی شرم‌آورتر از این آثار می‌توانست باشد؟»او نشان داد که مسئله این بود که متفکران مساوات‌گرای معاصر با تمرکز بر توزیع، بزرگ شده بودند.

چطور شما انتظار دارید که از دل چنین مناسباتی، دستاورد حاصل شود؟ روز میلاد علی بن ابی‌طالب، روزهای شهادت شهید بهشتی و شهید مطهری، روز جهانی عدالت اجتماعی، این‌ها ایامی است که به ما بهانه می‌دهد با محک عدالت با حکومت‌گران گرامی صحبت کنیم. فقط با ادعا که نمی‌شود عدالت‌خواه بود. عدالت‌خواهی، حساب‌وکتاب‌های روشنی دارد.

تعبیر اقتصاد دانش‌بنیان برای اولین بار توسط اقتصاددانان ارشد اتحادیه اروپا در سال ۱۹۹۴ بکار گرفته شد. در سال ۱۹۹۵ از سوی آنان مدلی معرفی شد بنام مدل "مارپیچ سه‌گانه" که مهم‌ترین عناصر تشکیل‌دهنده اقتصاد دانش‌بنیان را مشخص می‌کرد. آن‌ها معتقد بودند که با وجود مشارکت این سه عنصر می‌توان مسیر اقتصاد دانش‌بنیان و رسیدن به اهداف آن را میسر نمود. این عناصر عبارت بودند از دولت (کل حکومت)، دانشگاه، صنعت (کل فعالیت‌های اقتصادی مانند کشاورزی، پزشکی، کارخانجات و ...)