فرهنگ و هنر - فرهنگ عمومی

ذهن شهروند مجازی پیش از بحرانی مانند جنگ از حساسیت‌ها نسبت به هویت ملی و دفاع سرزمینی از خود در مقابل غیر دور می‌شود و با اندک فشاری، تاب‌آوری خود را در وقت جنگ از دست داده و حتی به شکل معکوس و در مواردی برای مقابله با به‌اصطلاح جنگ‌طلبی، وارد همکاری غافلانه با دشمن می‌شود.

از جمله نهادهایی که استعداد ارتباط با عرصه عمومی و تأثیرگذاری بر اراده عمومی را دارند، شوراهای محلی و انجمن‌های مردمی هستند. اما باید توجه کنیم که میان «شوراگرایی» و وجوه «بوروکراتیک» جامعه، همواره یک چالش مهم و پایدار وجود داشته است. بروکراسی به دنبال قطعیت و ایجاد روندهای ازپیش‌تعیین‌شده است، درحالی‌که شوراگرایی به گفت‌وگو و ایجاد زمینه‌هایی برای اندیشیدن‌های تازه تمایل دارد.

حضور برخی فعالان اینستاگرامی که با استفاده از روش‌های رادیکال و اغراق‌آمیز در حوزه زیبایی سعی در جلب توجه دارند، قابل انکار نیست. این افراد با تولید محتوای جنجالی و غیرمتعارف، به دنبال افزایش بازدید و شهرت هستند. هرچند ویدئو‌های آنها ممکن است به طور موقت بازدید بالایی داشته باشد، اما غالباً با واکنش‌های منفی و تمسخر از سوی مخاطبان مواجه می‌شوند.

شاهنامه فردوسی که روزی ستون فقرات زبان فارسی و کتاب حکمت عملی ایرانیان بود، امروز به چه سرنوشتی دچار شده است؟ در بهترین حالت، به چند نام برای خیابان‌ها، چند داستان خلاصه‌شده در کتب درسی و ابزاری برای تفاخر ملی در مناسبت‌ها تقلیل یافته است. این اثر، دیگر منبعی زنده برای الهام‌گرفتن در باب عدالت، سیاست، خرد و جوانمردی نیست؛ یک شیء تزیینی و نوستالژیک است.

 واقعیت آن است که در میان حجم انبوه سلبریتی‌ها، بلاگرها، اینفلوئنسر‌ها و... تنها کسانی موفقیت بیشتری در جذب تبلیغات و کسب درآمد بالاتر به دست می‌آورند که توجه بیشتری را به خود جذب کنند و از همین رو، توجه در این مدل از اقتصاد به‌مثابه شریان‌های درآمد اقتصادی فرد عمل می‌کند.

با استفاده از نظریه مدیریت زبان، می‌توان راهبرد پیشنهادی این یادداشت را نوعی «مدیریت زبان سازمان‌یافته» دانست که از پایین و در پاسخ به «نارسایی‌های» زبان معیار مانند هجوم واژگان بیگانه و ضعف نسبی در تولید اصطلاحات جذاب روزمره طراحی می‌شود.

زبان نه‌تنها وسیله‌ای برای بیان اندیشه، بلکه چارچوبی است که اساساً شیوه اندیشیدن ما را شکل می‌دهد. از این منظر وقتی به جای «خرید» از «شاپینگ» یا به جای «ترس» از «پنیک» استفاده می‌کنیم، در واقع فراتر از یک جایگزینی ساده واژگان، نوعی تغییر در نظام ادراکی و حتی ارزش‌گذاری خود ایجاد کرده‌ایم.

قدرت تأثیر سلبریتی‌ها به‌خاطر این است که زیاد دیده می‌شوند و همین زیاد دیده‌شدن هم باعث می‌شود که آن‌ها نقدهایی را از اوضاع سیاسی انجام دهند بی‌آنکه راه‌حلی برای آن یا حتی تحلیلی بر اوضاع سیاسی داشته باشند دلیل آن هم مشخص است؛ چراکه سلبریتی‌ها سیاستمدار نیستند و مشکلات جامعه را سطحی می‌بینند. سال‌هاست که بسیاری از اهالی اندیشه و فرهنگ، نسبت به دخالت و ابراز نظر سلبریتی‌ها در مناسبت‌ها و موقعیت‌های بجا و بیجا، هشدار داده‌اند و معتقد به ممنوعیت اظهارنظر غیرکارشناسانه توسط آن‌ها هستند.

نوروز از مهمترین جشن‌هایی است که در میان ایرانیان و به عبارت بهتر تمام ملت‌ها برقرار مانده و از گذشته‌های دور تا امروز اعتبار و منزلت اجتماعی خود را حفظ کرده است. صرف نظر از این که نوروز جشنی چند روزه و گسترده و با تمهیدات ویژه است، از مرز‌های جغرافیایی و فرهنگی یک کشور و ملت خاص (ایران و ایرانیان)، فراتر رفته و قلمرو انسانی و جغرافیایی وسیعی را در برمی‌گیرد.

امسال می‌تواند سال برنامه ریزی باشد، به این صورت که یک برنامه برای زندگی خود بنویسید و اول در آن منتها و مقصد نهایی خود را تعیین کنید برای همه چیز‌های خوب وقت بگذارید، طوری زندگی کنید که اینطور نباشد وقت برای کار‌های خوب نداشته باشید. کار‌های خوب مثل: دیدن دوستان، دورهمی، پرداختن به هنر، موسیقی، مطالعه، لذت‌های معنوی