دیگر رسانه‌ها - فرهنگ

اگر بنا بر شاخص‌های دیوانگی باشد، خود ترامپ به هر حال در رتبه‌بندی جهانی در صدر جدول قرار می‌گیرد و کسی در آن شکی ندارد! اما دیوانگی به معنایی که در آن مجموعه گفت‌و‌گو‌ها مطرح شد، به معنای جذاب قضیه است. یعنی دیوانگی‌هایی که آدم انجام می‌دهد و گاهی ممکن است بابتشان پشیمان شود. دیوانگی‌های لذت‌بخشی است. همه ما در زندگی‌مان از این دیوانگی‌ها داشته‌ایم و وقتی به گذشته نگاه می‌کنیم و می‌گوییم: «عجب دیوانگی‌ای کردم فلان کار را انجام دادم!»

جهان نویسندگی از قوه تخیل سرچشمه می‌گیرد و این عنصر یکی از پایه‌های اساسی کار نویسنده است. با این حال، به باور من، تخیل به تنهایی کفایت نمی‌کند.

داستان برای کودک و نوجوان فقط وسیله‌ای برای سرگرمی نیست؛ روایت‌ها در سال‌های شکل‌گیری شخصیت، به کودکان کمک می‌کنند جهان پیرامون خود را بشناسند، با احساسات و چالش‌ها روبه‌رو شوند و تصویری از هویت فردی و اجتماعی‌شان بسازند. از همین رو ادبیات کودک و نوجوان نقشی مهم در شکل‌دهی نگاه نسل جدید به خود، دیگران و جهان ایفا می‌کند.

نیاز به شبکه‌های واکنش سریع فرهنگی داریم تا بتوانند به سرعت جریان‌های فرهنگی و رسانه‌ای را مدیریت کرده و پیام درست را به جامعه و جهان منتقل کنند. در غیر این صورت، بخش زیادی از ظرفیت‌های موجود در عرصه هنر و رسانه از دست می‌رود.

مستندساز در اصل جست‌وجوگر حقیقت است و برای جلب مخاطب، حقیقت را قربانی نمی‌کند. به همین جهت تولیدات میدانی و بی‌واسطه مستندسازان، به‌ویژه تجاوز اخیر به کشور و جنگ ۱۲‌روزه، می‌تواند تصویری واقعی‌تر و قابل‌اعتمادتر از وضعیت برای جامعه ترسیم کند.

محسن چاووشی حس میهن‌دوستی و عرض ارادت به قامت دین و مدنیت را با زبان موسیقی تبیین کرده و به این واسطه، «حسبی‌الله» فرازهایی از عمق فاجعه «جنگ رمضان» و دومین جنگ تحمیلی آمریکایی صهیونی را برای جهانیان معنابخشی می‌کند.

در بزنگاه‌های اجتماعی و فرهنگی، هنر تنها با خلق اثر معنا پیدا نمی‌کند؛ بلکه با حضور و موضع‌گیری هنرمندان در کنار جامعه کامل می‌شود. تجربه بحران‌ها نشان می‌دهد هنری که از کنش اجتماعی فاصله بگیرد، بخشی از رسالت خود را ناتمام می‌گذارد.

بحران اصلی، فاصله‌ای است که میان شعر و مخاطب افتاده است. شعر زمانی موفق است که خواننده بتواند با آن همذات‌پنداری کند و خود را در آن بیابد. اما وقتی شعر کم‌عمق شود، از حکمت خالی بماند، سطحی شود یا حاصل خلوت و اندیشه نباشد، دیگر نمی‌تواند آن همراهی و همدلی را ایجاد کند.

یک کارشناس گفت: اوضاع نوشتن درباره جنگ و دفاع، اوضاعی ویران است. نه فقط درباره زنان در زمان جنگ نمی‌دانیم چه باید بنویسیم و تصویر روشنی از کنش در شرایط جنگی امروز ارائه نشده است.

جشنواره فیلم فجر، به‌جای آنکه آینه‌ای از بلوغ فکری و هنری سینمای ایران باشد، در سال‌های اخیر بیش از هر چیز نشانه‌هایی از غلبه کمیت بر کیفیت و تهی‌شدن تدریجی محتوا را به نمایش گذاشته؛ وضعیتی که پرسش‌های جدی درباره مسیر آینده این رویداد ملی ایجاد کرده است.